Adnan Oktar A9 TV; 2 oktyabr 2015

Möminin əhval-ruhiyyəsi həmişə yüksək olar. Kədərlənmək nə deməkdir? Bu haşa, "Allahın etdiyini bəyənmirəm" deməkdir. Allah bir şey yaradanda biz onu xeyir kimi görərik. Şəhid verdikdə bunda xeyir görərik, kədərlənmərik, yas tutmarıq. Yas tutmaq bütpərəst adətidir.

Heç birimiz dünyada daimi qalmayacağıq. Əhəmiyyətli olan axirətə şərəflə getməkdir. Şəhidlərin ruhu necə gözəldir, bu cür şərəflə gedirlər.

Televiziya kanalları şəhid xəbərlərini ağladacaq, ah-nalə salacaq şəkildə yayımlasalar bu PKK-nın işinə yarayar. Amma sinəsi dimdik ata-analar olsa, oğullarıyla fəxr edən şəhid anaları, ataları olsa bu PKK-nı çökdürər.

Şəhid mərasimlərindəki cənazə marşını ləğv etsinlər. Bu çox narahat edici şeydir. Bir də insanın ürəyini çox sıxan qəribə bir musiqisi var, tamamilə lüzumsuzdur. Şəhid, təkbirlərlə, salavatlarla şəhəri gəzdirilməklə yola salınar.

PKK-nın oyununu pozaq, yəni şəhidlə güc qazanma oyununu ləğv edək. Məsələn, şəhidi yola salarkən onu şəhər içərisində saatlarla gəzdirsən, təkbirlərlə, salavatlarla yeri-göyü inildətsən, bu PKK-nın heç işinə gəlməz. Çünki bu böyük mənəvi gərginlik yaradar, hamı şəhidlərin tərəfində durar.

PKK-nın əsil istədiyi şey, xüsusilə şəhidlərimiz yola salınarkən ailələrinin ağlaması, tabutu qucaqlamaları, fəryad etmələri və özlərindən getmələridir. Yoxsa şəhidlərimizin cənazəsi təşriki təkbirlərlə qaldırılsa, bu PKK-nın işinə gəlməz və onu çox narahat edər.

Allah şəhid ailələrinə, təvəkküllü, gözəl davranan, igid əsgər ailəsi görünüşü verməyi nəsib etsin. Qətiyyən kədər, ağlama, təəssüf ifadəsi olmasın. PKK bunların mətbuatda yayımlanmasını istəyir. Onsuz da o məqsədlə bu partlayışlar törədilir. Yoxsa sən 15 nəfərin şəhid düşməsiylə 80 milyonu yox edə bilməzsən. Amma təşkilat təbliğatı baxımından çox əhəmiyyətli görürlər. O ailələrin qışqırmaları, özlərindən getmələri, tabutu qucaqlamaları PKK-nın ən əhəmiyyətli hesab etdiyi təbliğatıdır.

Biz bu məmləkəti su yerinə axan qanla aldıq, yüz minlərlə şəhidin qanıyla. Sən 3-5 uydurma özünü bilməzlə meydana çıxıb: "Biz buranı alacağıq" deyirsən. Alarsan. 80 milyonu şəhid etdikdən sonra alarsan. Ondan sonra hamısı sənin olsun. Bunun başqa yolu yoxdur.

Şəhidi yola salarkən öz paltarıyla, qanlı paltarlarıyla tabuta qoymadan əvvəl açıq halda gətirməlidirlər. Bu cür açıq halda da, al-qan içində türk bayrağının üstünə yatırdıb bütün şəhəri gəzdirmək lazımdır, yer-göy təkbirlərlə, salavatlarla dağılmalıdır. Yaranan o gərginlik ağlasığmaz bir qüdrətə çevrilər. Bunu deyim ki, onun verəcəyi mənəvi güc bütün dünyanı titrədər. ABŞ və digər ölkələr qorxuya düşər.

Allah əsgərimizə güc-qüvvət versin, onları namərd güllələrdən qorusun. Allah onlara heybət versin. Allah qarşılarındakı gücün qəlb gözünü bağlasın, qəlblərinə qorxu salsın. Allah əsgərlərimizə müvəffəqiyyət versin, onları nuruyla əhatə etsin. Hamısına hidayət versin. Şəhid olan olsa da, Allah şəhidliyini mübarək etsin.

Mediada həmişə; "yenə fəryad göyə yüksəldi, evlərə od düşdü" deyilir. Müsəlman olduğumuz halda belə etməyimiz bizə yaraşar? PKK cənazələrində cüzi də olsa səs çıxmır. Tam əksinə başlarını çox dik tutur, intiqam andı içir, şüarlar edirlər. İstəməsələr də, ağlamaq və fəryad xəbərləri PKK təbliğatı olur.

Prezident idarəetmə üsulu federasiyaya bərabərdir. Mehmetçik niyə şəhid oldu? Onlar, federasiyanın olmaması, Türkiyənin bölünməməsi üçün şəhid oldular. Sən: "Prezident idarəetmə üsulu gətirək, Türkiyə Birləşmiş Ştatları olsun" deyirsən. O zaman biz niyə on minlərlə şəhidi verdik? Bu, həm şəhidlərə, həm də türk millətinə qarşı hörmətsizlik olar.

Şəhidə bütün şəhəri gəzdirməlisən. Şəhid cənazəsi əhəmiyyətlidir. "Allahu-Əkbər" deyə yer-göy inildəməlidir. Ən azı 1 milyon insan toplanmalıdır. Belə olsa, milli şüur ərşə qalxar. Şəhidin mənəviyyatından məmləkət bərəkətlənər.

Şəhidi yumazlar, əynindəki əsgər paltarıyla olduğu kimi açıq-aşkar görüləcək şəkildə torpağa basdırılar və ən az belə olsa kədər əlaməti göstərmək olmaz. Çünki şəhidlik Allahın təriflədiyi bir məqamdır.

Biz ağlamarıq. Çanaqqala döyüşündə ağlamadıq. Dumlupınar döyüşündə də ağlamadıq, Malazgird döyüşündə də ağlamadıq. Biz niyə ağlayaq ki? Şəhidliyi bu qədər arzulayan bir millət olaraq, onu şərəf bilən millət olaraq nə üçün ağlayaq?

Xahiş edirəm şəhid cənazələrində ağlamağı aradan qaldıraq. Qurana uyğun deyil, adətimizə uyğun deyil, İslam əxlaqında belə şey yoxdur. Bu çox qədim dövrlərdə Şumerlərdə görülən bir adətdir. Cənnətə gedənin arxasınca ağlamaq olmaz.

Allah ən böyük sevgini şəhidlik kimi qəbul edir. Allahın ən bəyəndiyi şey budur. Lakin, əlbəttə ki, ən məqbul şəhidlik forması Allah yolunda cihad edərkən, yəni feli cihad edərkən şəhid olmaqdır. Çünki açıq-aydın şəkildə döyüşə gedir, öldürülə biləcəyini bilir, orada şəhid olur. Allah yolunda qorxmadan cihada çıxmaq; ən məqbul olan budur.

Cinayət törədənləri sərbəst buraxmaq olmaz. PKK-lılar; əsgərləri, polisləri vuracaq, şəhid edəcək; sonra isə onları sərbəst burax deyəcəksən. O zaman cinayət törətmək sərbəst olmuş olar. Belə şey olmaz.

Allahın ən bəyəndiyi şey, Onun yolunda canını qurban verməkdir. Allah bunu ən böyük sevgi nümayişi kimi bildirir. Şəhidlik, yəni Allah üçün şəhid olmaq.

Mömin yeri gələndə şəhid olanda, Allahın ən sevdiyi olur, ən böyük sevgi nümayişi budur. Çünki Allah üçün canını verir. Can əziz deyilmi? "Ey Rəbbim, mənə canımı sevdirdin, mən də canımdan çox Səni sevirəm" deyir. "Canım Sənin olsun" deyir. "Mən də Səninəm" deyir. Mənası budur. Bunun üçün Allah şəhidləri ayrı bir məkanda saxlayır, yəni öldürmür. Ölümü dadmırlar.

Allahın ən xoşladığı şey şəhid olmaqdır. Allah bunu ən böyük sevgi nümunəsi qəbul edir. Amma mömin bunun üçün niyyət etməlidir. Bunu qeyri-ixtiyari etmək olmaz. "Ey Rəbbim məni şəhid etməni istəyirəm" deyə səmimi, qəlbən niyyət etməlidir.

PKK-ya qarşı sakit və mülayim bir siyasət tətbiq edilməməlidir. Hüquq çərçivəsində, çılğın bir siyasət tətbiq edilməməlidir. Çünki şəhid əzizdir. Hər gün şəhid verilməsi bizə meydan oxunulmasıdır.

PKK-nın inkişaf etmə səbəbi darvinizmdir, türk əsgərinin və türk polisinin şəhid edilməsinin ən təməlində yenə darvinizm var. Bütün xəstəliyin kökü budur.

Bir kərə şəhid yuyulmaz və kəfənlənməz. O qanlı paltarıyla, əsgər paltarıyla açıq, hər kəsin görəcəyi şəkildə yola salınmalıdır. İgidlərimiz bu şəkildə məzara qoyulmalıdır. Üsulu budur.

Şəhid cənazələri 100-200, yaxud min insanla olmaz. Hər dəfə ən azı 1 milyon insanla qaldırılmalıdır. Dövlət bunu təşkil etsin. Yer-göy təkbirlərlə inləməlidir.