Adnan Oktar

Abdullah Ocalan malbatê qebûl nake, olê qebûl nake, rêvebirineke komunîst dixwaze. Em nahêlin ku li Rojhilatê Tirkiyê Koreya Bakur a nû were damezrandin. Ger tiştekî wiha pêk were dê belavî her derê be û dê Tirkiye jî biçe.

Başiya ku hezkirinê cara ewil derxistiye holê fedakarî ye. Ger navbeyna welatan de hezkirin çê be, dê aştî û aramiya rasteqîn bibe.

Em teqez naxwazin ku ti mijarek bi xwînê were çareserkirin. Lê ger nefsî mudafa be xwe parastin heq e.

Ger ya tê mexderê rawestîna çekê be her kes dixwaze, lê belê ger li Başûrê Rojhilat serdestiya PKKê zede be, ti bextewariya wê yekê tune ye

Ger bi dil û can dixwazin tundiya li ser jinan xelas be, bila ewilî pergala Darwînîst û mteryalîst bidin sekinandin û hezkirina mirovî were fêrkirin.

Divê CHP wê hişmendiya çepgirên berê, sar û ji nirxên gel dûr bi temamî biterikîne. Divê MHP jî rêçek nûjentir û xweşiktir bigeşîne.

Xweşîya herî mezin a ku CHP bike girîngîya azadîya olê ye. Tişta ku bo CHPê pêwîst e, ne guherandina rêber e, guherandina hişmendîyê ye.

Felsefeya sereke ya derbeyan ew e ku xwe dispêre tunebûna modernîte, kalîte, huner û zerafeta dewletan, yek jî tunebûna bextewariya gel.

Wateya "desthilatî ya gel e" ew e ku dibêje Xwedê gel dike wesîle. Afirîner Xwedê ye, wesîle jî gel e.

Yên ku îro rêxistina Gulen bikar tînin dê sibê rêxistineke din bikar bînin. Lê eger milet bike yek kes nikare ti tiştî bike +

Plankarê Projeya Mezin a Rojhilata Navîn dewleta kûr a Îngilîzan e. Amerîka tenê taşeron e. Ev plana 200 sal a dewleta kûr a Îngilîzan e.

Xwe veşartin û kujerî, qehpetî elametê munafiqan e.

Mirov nikare ku teşhîsekê bona wan kesên di hedîsên axîr zeman de derbas dibin bike. Mirov dikare texmînekê bike lê teşhîn ne mumkun e.

Hin alîgirê rêxistina Gulen dixwazin hemû gelê me qir bikin. Ev yek bêwijdaniyeke gelekî mezin e.

Tirkiyeke paşverû dê bibe hedefa hemû cîhanê. Divê em teqez Tirkiya ku huner, kalîte û xweşikî pêşketiye ava bikin.

Wahşeta derbeciyan ku ti cudahiyê naxin nava gel û direşînin ser gel heye. Di navbera vê hişmendiyê û ya DAÎŞê de hîç cudahî tune ye.

Exlaqê Îslamê kom bi kom dibe desthilat. Dê munafiq bona hemû bêexlaqîyên xwe poşman bin.

Mehdîyet, desthilatiya aştiyê ser cîhanê, rawestîna xwîna ku dirije û jîyandina exlaqê Quranê û Îslamê ye, ne hêzeke sîyasî ye.

Mehdî ne xwedîyê sîyasetê ye. Mehdî rêberekî manewî ye. Bi ti awayî têkilî sîyasetê nabe. Mamosteyê hezkirinê yê cîhanê ye.

Bila Xwedê aramî û bereketê bide miletê me. Exlaqê Îslamê bike desthilatê cîhanê. Êş û elemên Misilmanan rake.

Li welatên ku kalîte tune ye derbekirin hêsan e. Li welatên ku kalîte û huner serdest e nikarin derbeyan bikin. Divê Tirkiye wek buhuştê be.

Hemû nîşaneyên mehdîyetê ku Pêxemberê me qal dikir derketine holê, hemû mezheb mehdîyetê qebûl dikin. Înkara hin kesan rastiyê naguherîne.

Yê ku mizgînîya mehdîyetê dide, dibêje dê Mehdî were Pêxemberê me ye. Derketina mehdîyên sexte jî tiştekî normal e.

Reşandina guleyan ser miletê me yî bêçek û çeper dişibînin Hollywoodê, ev bêwijdaniyeke mezin e. Seta fîlmê nebû, gelê me şehîd ket.

Gelek mirovan dest û lepên xwe winda kirin, bi sedan însan şehîd ketin. Dîyar e ku ev yek ne fîlm û şahî ye. Ev şêwaz gelekî kirêt e.