Adnan Oktar

Bila em di nav herîyê de jî bimeşin lê bila hemû derfet bona Kurdan werin vekirin, bila tiştekî nedin me lê belê bila hukûmet her tiştî bide wan.

Hîç sahabeyek girêdayî mezheban nîn bû. Hemû girêdayî Quranê bûn. Jiber ku niha dewra fetretê ye mirov bi mejbûrî girêdayî mezheban in.

Di her hêla jiyana Pêxemberê me de exlaqekî bilind heye. Efûkirineke ecêb û aramîyeke mezin heye.

Coşeke ku îman dide mirovan heye. Fedakarî bi coşa îmanê ve tê kirin, exlaqê baş bi coşa îmanê ve tê nîşandan.

Ger mirov xwe berde demildest diweste, xweperest dibe, bi hestek ajalî ve tev digere. Bawermend bi hişê îmanê ve ber xwe dide.

Bi bombe û çekan mirov nayên aşkirin. Bi xwînê, kujerîyê û kuştinê ve têkoşîn nabe. Têkoşîn tenê bi ramanê dibe.

Ev umet 1400 sal li benda Mehdî maye, bendewariya Mehdî jî anîye ziman. Niha di vê sedsalê de jî bi kelecanî dibêjin Mehdî nayê.

Niha jî PKKya Stalînîst raselitîye Kurdan. Dixwazin li erdnîgareke hişk mehkûmî pergala zordarîyê bikin. Bila Kurd nexapin.

Her mirov tenê di hundurê mêjiyê xwe de dijî, nikare derkeve derve. Mal û kulîlk û yat û maşîne û kinc hemû di hundurê mêjî de tên afirandin.

Niha jî PKKya Stalînîst raselitîye Kurdan. Dixwazin li erdnîgareke hişk mehkûmî pergala zordarîyê bikin. Bila Kurd nexapin.

Resulê Xwedê 1400 sal berî niha PKK berfireh vegotiye û daye nasandin. Cîhên wan, materyalîstbûna wan û navê Ocalan daye.

PKK wek nûnerê Kurdan derket û niha jî ax, ziman, nasname û hemû wan blindest kiriye. Ev yek paşguh nabe.

Rêxistineke çekdar a Marksîst, Lenînîst û Stalînîst ne xwedî têgeya aştî û aramiyê ye. Di vê avabûnê de her cureyê zordarî û zordestiyê heq e.

Bila her mirov di her fersendê de bi hincetekê ve qala hezkirinê bike.

PKK wek nûnerê Kurdan derket û niha jî ax, ziman, nasname û hemû wan blindest kiriye. Ev yek paşguh nabe.

Xort modernîteyê û şîrîntiyê dixwaz in. Gewrîyek heye û ciwan jî vê naxwazin. Gewrbûn baş nîn e. misilman divê dilşa û bikêf be.

Xweşikîya jinan huner e. Xweşikîya jinan tenê nayê wateya şehwetê. Şehwet tenê dema ku jin dixwaze û teslîm dibe pêk tê.

Di vê zivistanê de zarokên Kurd bi şimik û pêlavên lastîk ve digerin berpirsyarîya me hemûyan e. Divê alîkarîyeke gelemperî bê kirin.

Divê heznekirin wek bobelatek civakî were dîtin û demildest tevdîr bên hildan. Divê gencên ku hezkirinê dizanin werin gîhandin.

Ewqas ji hezkirinê dûr mezinbûna mirovan talûkeyek mezin e. Xeynî min û hevalên min hema bêje ti kes qala hezkirinê nake.

Paşve avêtina deynê wan birayên me li cîhê pevçûnan têr nake divê hemû bên dayîn, xanîyên baxçe mezin û eşyayên pêwîst werin dayîn.

Rêxistineke wek PKKê ku pergala Marksîst Lenînîst diparêze qala demokrasîyê dike ne tiştekî ku mirov pê bawer bike ye, PKK tenê tundîyê diparêze.

Rizgarkirina herêmê ji destê PKK têr nake. Em alîkarîyeke aborî a mezin bidin Kurdan, bila hîç mexdûrîyeteke wan nemîne

Tişta ku ez rexne dikim ew şêwaza di pirtûkên Mewlana de hene ku ne gorî Quranê ye. Ne ew kesên ku bi nezanî Mewlewîtîyê baş dizanin in.

Hişmendîyek heye ku dixwaze şûna Îslamê Mewlewîtîyê dayne. Divê li hember vê gelekî baldar bin.