Adnan Oktar

Qaşogiravî jiyana Misilmanan gorî xwe erzan dibînin. Jin, zarok û sîvîlan her gav ji hewayê tên kuştin. Tirkiye nabe qasidê zulmeke wiha.

Tirkiye nabe şirîkê kujeriyê. Tirkiye nabe navgînê ji hewa bombebarankirina Misilmanan. Bila hukûmeta me di vê mijarê de biryardar be

Ger êrîşî leşkerekî bikin, xwîna ewladekî me birijînin, tikilî hemû artêşa me dibe. Divê ev yek ji PKKê re neyê hîştin.

PKK jî dixwaze wekî avabûnên mafyayî yên Meksîkayê li herêmê dewletek narko ava bike. Divê fem bikin ku ev yek çi talûke ye.

Tu bêjî ku rahêjin çekên xwe û Misilmanan bikujin ev yek heram e. Kî vê yekê pêk bîne di nav gunehekî mezin de ye.

Heya ku îman nebe, eşq û hezkirin nebe xweşikî nabe. Teqez divê eşq hebe, hezkirin hebe.

Hêza Tirkiyê ya aborî û leşkeri têra avakirina Yekîtiya Îslamî nake, yek jî federasyon were dê perçebûnê çê be.

Dema ku yek yekî bikuje, mirov temaşe nake. Bo xelaskirina jiyanan, divê polîs li benda fermana kesî nemînin, demildest mudaxale bikin.

Xwedê derbasbûna jî dewrekê bo dewrek din nişan dide. Ew tiştên niha diqewimin Xwedê yek bi yek li Pêxemberê me nişan dabû.

Muşrîk ew kes in ku li ser navê Xwedê, pêvekan bi ola Xwedê ve dikin. Di alema Îslamê de niha gelek muşrîk hene.

Ez bi çekan ve guherandina ramanan qebûl nakim. Ez di wê baweriyê me ku divê bi ramanê ve dijî PKKê têkoşîn were kirin.

Ger tu wek Ûsiv bî, dê Xwedê Zulêyxayê bişîne ba te. Nexwe li çolistanê gerînê ve nabe.

Divê Xwedê bi awayekî coş, jidil û biryardar bê zikirkirin. Xwedê zikirê wiha ji me dixwaze. Di bîranîna Xwedê de tengsistî nabe.

Bi bombe û çekan mirov nayên aşkirin. Bi xwînê, kujerîyê û kuştinê ve têkoşîn nabe. Têkoşîn tenê bi ramanê dibe.

PKK bi ketina nava sîvîlan ve bêexlaqîyek mezin dike. Bi van kirêtî û bêexlaqîyan ve nefreta her kesî qezenc dikin.

Êşên Kurdan gelek in. Bi salan ji hêla dewleta kûr hatin çewisandin niha jî decalîyet bûye bela serê wan. Di her tiştê baş de dor a wan e.

Niha jî PKKya Stalînîst raselitîye Kurdan. Dixwazin li erdnîgareke hişk mehkûmî pergala zordarîyê bikin. Bila Kurd nexapin.

Niha jî PKKya Stalînîst raselitîye Kurdan. Dixwazin li erdnîgareke hişk mehkûmî pergala zordarîyê bikin. Bila Kurd nexapin.

Resulê Xwedê 1400 sal berî niha PKK berfireh vegotiye û daye nasandin. Cîhên wan, materyalîstbûna wan û navê Ocalan daye.

PKK wek nûnerê Kurdan derket û niha jî ax, ziman, nasname û hemû wan blindest kiriye. Ev yek paşguh nabe.

Serokatî wek federasyonê ye. Divê mirov ji ber daxuyaniya xweserîyê li hember pergala serokatiyê metel nemîne. Divê ev şaşî bê sererastkirin

Li pey şehîdan mirov bi hezkirin û xofa Xwedê digirî, ger bi xembarî bigirîn ne gorî olê ye.

Di daxuyanîyên dema ku şehîd tên de divê peyvên xembûn û êşê neyên bikaranîn. Bila bêjin; “Gihîşt şerefa şehîdbûnê em şad bûn”.

Dema şehîd dikeve, dibêjin agir kete ocaxê. Ev gotinek şaş e. Agir na, nûr dikeve cîhê şehîd lê be.

Kurd kesên dildar û sertac in. Em hemû birayên me yên Kurd gelekî hez dikin. Kurd teqez tiştekî nebaş nakin.