Adnan Oktar

Ew kesê ku dibêje hezkirin ne pêwîst e, îmtîhanê jî nepêwîst dibîne. Wê demê jî jiyanek vik û vala dixwaze.

Ol hêsan o sade ye. Hezkirin, bexişandin, ciwanmerdî û fîdakarî puxteya olê ye. Ev taybetiyên xweşik, xweşikiyê dide mirov bi xwe.

Kurd berbext in, torin in, xwedî rûmet in, merd in mêrxas in. Teqez ne mîna avabûneke xayîn wek PKKê ne.

Ez dostê Kurdan im, dijberê PKKê me. Ustadê min Kurd e. Kurd ango nûr . Ya qirêj PKK ye.

Em Kurd, Tirk û Ereb dê hemû di nava Misilmantiyê de bihelin. Em hemû birayên Misilman in.

Em gelekî ji Kurdan hez dikin, em ê bi hev re li çîyan deng û daholê goveng bigerînin, sifreyan vekin. Em destûrê nadin PKKê.

Ger tu dikarî jinekî mîna hewandina kulîlkan bihewînî, evîndarê wê be. Jin ji kesê li hember xwe îman teqwa û exlaqê baş dixwaze.

Xwedê leşker û polîsên me bisitirîne, aramî têxe dilê wan, tirs têxe dilê dijminan û dijmin helaq bike.

Giyanê mirovan bo hêrsê jî bo hezkirinê jî guncav e. Bo girînê jî bo kenê jî guncav e. Divê şûna hefretê hezkirin were bijartin.

Ger tu zordariyê fêrkî, ew ê jî zordariyê bike. Dilovaniyê, hişmendiyê, axavtinê, rêbazên qanîkirinê, delîlên zanistî fêr bike. Ji her tiştî zêdetir, hezkirina Xwedê, xofa Xwedê hîn bike.

Li cîhê ku hezkirin tune be, têkçûn heye. Li cîhê ku hezkirin nebe, bêexlaqî heye.

Bi şer û xwînrijandinê ve ti pirsgirêk nayên çareserkirin. Kesek nafikire ku bi hezkirinê çareser bike. Kaînat bo hezkirinê hatiye çêkirin

Xemila herî mezin a bihuştê hezkirin e. Xwedê neke ger li cîhekê hezkirin tune be, ew der dibe dojeh. Xwedê bihuşt bi hezkirinê xemilandiye.

Gelek alim tenê gilîkirinê dizanin. Rêya ku Xwedê nîşan dide, Pêxember dibêje ango Yekîtiya Îslamê û Mehdiyetê hîç venabêjin.

Bawermend dostên ji dil û can yên Kurdan in. Em pirr ji birayên xwe yên kurd hez dikin

Divê em bi her axavtina xwe ve, banga dilnermî, dilovanî û dilnizmiyê bikin. Axavtina pozbilindî teqez kêr nayê.

Jiber ku Tirkîye xwedî merhemet e, ji her kesî re derîyê xwe vedike, divê teqez rê nedin ku ev merhemet şaş were xebitandin.

Di dilê xwe nî biçûk de nefret û hêrsek ecêp bicîh dikin. Ewqas pejirandina wan a heznekirin û nedilovaniyê tiştekî honawer e.

Xwedê ji me bi hezkirina Wî ve bîranînê dixwaze. Xwedê jiyanek vik û vala naxwaze. Rewnaq, hezkirin û xweşikî kêrî şanê Xwedê tê.

Ger Xwedê bibîne ku nayê hezkirin zora wî diçe. Xwedê hezkirinê hez dike. Xwedê dixwaze ku bibîne tê hezkirin.

Xwedê gelek xweşikî, gelek bereket û gelek xêrat dide wan kesên ku wî gelekî hez dikin û bîr tînin. Ev sireke ezmûnê ye, mucîze ye.

Bi heznekirinê ve him zirarê didin xwe him jî didin derdorê xwe. Kesek jî dernakeve ku nabêje hûn çima wiha dikin, hûn çawa wisa dijîn.

Dema ku rexneyên aqilane û rast tên kirin ne nêrînek baş e ku mirov bêje “çima rexne dikî?”. Rexneyên dostan nîmet in.

Bila teşeya proteînê fêrî xwendekaran bikin ku bi xwe berê çê nabe, nîşaneyên paleontolojîk hînkin. Bila ew bi wîjdanên xwe biryar bidin.

Hemû welat ramanên ku Xwedê înkar dikin bi 5-6 waneyan bi awayekî aşkere hînî genkan dikin, ev yek felaket e.