Adnan Oktar

Tişta her baş a ku divê kesên Xwedêbawer hîn bin hezkirin e. Ji ber ku baweriya wan li Xwedê kêm e hez nakin. Eşqa bawermendan xurt e.

Xwedê dibêje sebirkin, bona sebirkirinê divê cîh hebe ku em vê îbadetê pêk bînin. Bersiva baş a gotina nebaş sebir e.

Divê em rûyê Îslamê yê ronak li wan kesên ku Misilmantîyê wek pergaleke rûgirtî, bêhezkirin, ji jinan dûr û tirsnak zanin nîşandin.

Divê em rûyê Îslamê yê ronak li wan kesên ku Misilmantîyê wek pergaleke rûgirtî, bêhezkirin, ji jinan dûr û tirsnak zanin nîşandin.

Ger perçebûn çêbe, avabûna Yekîtiya Îslamê nepêkan dibe. Jiber vê yekê em li Başûrê Rojhilat destûr nadin modelek komunîst wek Koreya Bakur

Ger em perçebûnê qebûl bikin, em di bin zulma komunîst de binpêbûna birayên me Kurd ên ku çend salan hatin çewisandin jî qebûl dikin.

Ne mumkun e ku li Rojhilata Navîn pergalek gorî nijadê ava be. Nijadekî saf tune ye. Em hemû zarokên Hz. Adem in.

Her cureyê nijadperestiyê nebaş e. Kurd mirovên nola nûrê ne, em serfiraz in ku bibin rêveberê me. Ramana gorî nijadê perçebûn e.

Sedema ku em ki dijî serokatiyê ne ew e ku dê dêrî li federasyon û perçebûnê veke. Federasyonbûna wek Meksîka perçebûn e.

Efûkirina û serbestberdana PKKyê kuştina leşker û polîsan e. dibêje “ em ê li başûrê rojhilatê dewleteke serbixwe ava bikin û Evdillah Ocalan jî bînin serî.” Piştî vê al, netewe û welat dê tu tişt nemine. Dê rûmet, heysiyet û namûs jî nebin e.

Xort modernîteyê û şîrîntiyê dixwaz in. Gewrîyek heye û ciwan jî vê naxwazin. Gewrbûn baş nîn e. misilman divê dilşa û bikêf be.

Dema ku tu diçî hecê, jin û mêr ligel hev îbadetê xwe dikin. Ew kesên ku dibêjin mêr nikare bi jinan re li heman deverê bimîne, bila vêya baş bifikirin.

Şadkirina mirovan tiştekî gelekî tamxweş e. Diyarî kirin xweşikiyeke mezin e.

Em yekîtiya Îslamê dixwazin. Tirkiye ji bo yekîtiya Îslamê mînakeke baş e. Kurd, Laz, Tirk û Gurcî tev bûne yek.

Paşverû bo ku tiştên Xwedê helal kiriye wek heram dibînin, gelek kes dema gorî dînê tevdigerin dêbêjin qey dê tiştên baş û qenc winda bikin.

Hin kes dema ku pirzanatî dikin, qey zanin tiştekî baş dikin. Lê belê pirzanatî bi tenê dibe sedema nefretê.

Dema ku rexneyên aqilane û rast tên kirin ne nêrînek baş e ku mirov bêje “çima rexne dikî?”. Rexneyên dostan nîmet in.

Mirov wisa hatiye afirandin ku ger jidil be rihet e. Tolhildan, hêrsbûn û nejidilbûyîn mirovan perîşan dike. Ya herî baş mirov efûkar be.

Gelekî baş bûye ku şehîdê me Mansur Cengîz bi tekbîran hatiye oxirkirin. Mînakek baş a oldarî û exlaqê xweş ê gelê Kurd e.

Ne tenê Tirkiye, dê hemû alema Îslamê baş be. Ev başbûn dê bi Mehdîyetê ve bibe.

Ger baş bala xwe bidin, dê bihuşt di serê wan de diyar be. Kesên ku pergala cîhanê baş fem dikin bihuştê jî baş fem dikin.

Ya ku dilrihetiyê bide birayên me yên Kurd giyanê Yekîtiya Îslamê ye. Divê her gav li Tirkiyê rihê Yekîtiya Îslamê zindî bimîne.

Ew birayên me yên li Başûrê Rojhilat çalakiyên Rojbûna Pêxemberê me lidardixin karekî gelek baş dikin. Ew şêr in. Her zêde bin.

Kêşeya herî mezin a navbeyna komên Misilman jî heznekirin e. Hev û du bi gotinên negotî ve tawanbar dikin, bi çavê hezkirinê ve nanêrin.

Bi gotina Ewrûpa kûr ve em welatê xwe perçe nakin. Ger planeke wan hebeî bila li welatê xwe bisepînin.