Adnan Oktar

Di gelek çavkanîyên Îslamî de tevî ku li Quranê nagire, cezayê kuştinê heye. Divê were vegotin ku ev hukmên li Quranê nagrin derbas nabin.

Paşverû Îslamê wek ola goristanê nişan didin. Bi taybetî jî bo jinan jiyanek wek dojehê pêşnîyar dikin.

Di zimanê bawerhişkan de hezkirin, merhemet, dilovanî û biratî tune ye. Ev hemû li dijî Mesîh û Îsa (a.s) in. Li dijî komunîzm û darwînîzmê jî serî tewandin e. xwe jî teslîmê PKKyê kirine û pirr tirsonek in.

Îlaca tundî, reşekujî, anarşî û zêdegavîyê Mehdîyet e.

Em bobelata ku paşverûtîyê çêkiriye, mirina mirovan li behran û her roj rijandina xwînê destevala temaşe nekin.

Rexnekirin mirovan aram dike, heqaret jî izdirabê dide. Bi taybetî ji mirov naxwaze ku heqaret li kesekî em jê hezdikin were kirin.

Kujerên PKKyî jî beşdarî meşa li Parîsê bûne. Kujerên bi deh hezaran mirovan, wek şermezerkarê 12 kesan xûya dikin.

PKK ji bo ku li hember terorê ye ne beşdarî meşa Parîsê nabe, tenê bo propagandaya xwe bike li wir e.

Gelek dewletên Ewrûpa, pergala perwerdeyê ya bê xwedê maqûl dît, lê belê ev mirovên bi vî awayî gîhîştin bûn sedema gelek belayan.

Ji bo ku genc gorî rihê Îslamî werin gîhandin, vegotineke gorî rasteqînîyên îmanê û mucîzeyên Quranê pêwîst e.

Dê di 2015an de bûyerên zêdetir bibin, dê di 2016 û 2017an de jî gelek bûyerên mezin biqewimin,dê heta ku Hz. Mehdî û Hz. Îsa derkeve bibe.

Ew gelekî baş e ku di civîna ÎHHyê ya li Amedê de hatîye gotin ku divê her kes bibe xwedîyê rihê Îslamî û genc gorî vî rihî werin gîhandin.

Xwedê dide zanîn ku mirov zalim û nezan in. Heta xofa Xwedê tune be ne guncav e ku durûst bibin. Xofa Xwedê destpêka hezkirinê ye jî.

Îran li Sûrîyê bi piştgirîya rejîma Baasê ya komunîst ve gelekî eyb dike. Piştgirîya pergaleke ku artêşek pîsîkopat a kujer ava dike gelekî zulm e.

Fikrîyata rêxistinên terorê wek el Qaîdeyê û fikriyata Tayyip Xoce bi bingehî jev cüda ye. Ti kes şiltaxîyek wiha bawer nake.

Ew hedîsa ku li Quranê digre û tahakkuk dibe hedîsa rast e. Di gelek ji wan hedîsên ku li Quranê nagirin de hezkirin û aştî tune ye.

Tirkîye dewletek nûjen û oldar e, di haveynê Tirkîyê de desteka terorê tune ye, avabûneke wisa jî tune ye, danpêşa tiştekî wiha bê exlaqîyeke mezin e.

Bila ti kes Tirkîyê bi terorîstan ve yek negire, ev yek bê exlaqîyeke gelekî mezin e.

Xweşîya herî mezin a ku CHP bike girîngîya azadîya olê ye. Tişta ku bo CHPê pêwîst e, ne guherandina rêber e, guherandina hişmendîyê ye.

Ew operasyona xelaskirinê ku Fransayê kir wek operasyona tunekirinê bûye. Divê di sêrî de gaza jixwebirinê bikar bianîna û operasyon bikirana.

Li dinyayê heznekirin desthilat e, jiber ku heznekirin heye, her gav perçebûnê dixwazin. Divê ewil hezkirinê fêrbin.

Em ti awayî qebûl nakin ku hukûmet bi şêweyên dij demokratik were xistin. Xeletîyên kesan bo xistina hukûmetan nabe hincet.

Guhertina hukûmetan divê tenê bi hilbijartinan ve bibe. Demokrasîyek ku reya gel nayê hesibandin nabe. Kêrî Tirkîyê nayê.

PKK li Sûrîyê jî bûye bela serê Misilmanan. Bi darê zorê zarokên xelkê ji wan distînin.

PKKê bi salan tundî parast, tundîya ku wan diparast li wan vegerîya. Divê bibinin ku tundî tiştek çawa ye û dev jê berdin