Adnan Oktar

Divê teqez destûrê nedin wan kesên ku ji sûrîyê tên û tev li mazlum û bêgunehên Êzidî dibin û li hember Tirkîyê şer dikin.

Lîbya, Surî, Iraq û Yemen… dema ku her deverên Alema Îslamê di nav êş û elemê de ye, xwestina rizgariya yek dewletê ne wijdanî ye.

Misir, Lîbya, Sûrî, Iraq her dever tarûbar kirin. Tenê nekarîn Tirkiyê hilweşînin. Û em teqez nahêlin ku vê yekê pêk bînin.

Ew kesên ku êrîşî birayên me yên Surîyî dikin, ji Esad zêdetir bêexlaqî dikin. Bêperwerî ye ku mirov êrîşî kesên xwe spartine me bike.

Ti wîjdanek qebûl nake ku heta ewlehiya mêvanên me yên Surîyî neyê çêkirin, bên şandin.

Misir, Iraq û Sûrî, her der bûya gola xwînê. Hin alim hê dibêjin “li ku dijwarî heye, decalîyet li ku ye?”

Ger Îran aşkere an jî veşarî bi Barzanî re pev biçe dê têkeve rêyek şaş. Serkevtî jî nabin, lewre bila dev jê berdin

Neşadkirina zarokekî biçûk î Sûrî bêwijdanî û heznekirineke mezin e.

Îran, Tirkiye û Barzanî dikarin li hember PKKê bi hevre tevbigerin. PKK bûye bela serê hemî herêmê û hemî gelan.

Fikrîyata rêxistinên terorê wek el Qaîdeyê û fikriyata Tayyip Xoce bi bingehî jev cüda ye. Ti kes şiltaxîyek wiha bawer nake.

Xwedê dide zanîn ku mirov zalim û nezan in. Heta xofa Xwedê tune be ne guncav e ku durûst bibin. Xofa Xwedê destpêka hezkirinê ye jî.

Dê di 2015an de bûyerên zêdetir bibin, dê di 2016 û 2017an de jî gelek bûyerên mezin biqewimin,dê heta ku Hz. Mehdî û Hz. Îsa derkeve bibe.

Ew hedîsa ku li Quranê digre û tahakkuk dibe hedîsa rast e. Di gelek ji wan hedîsên ku li Quranê nagirin de hezkirin û aştî tune ye.

PKK ji bo ku li hember terorê ye ne beşdarî meşa Parîsê nabe, tenê bo propagandaya xwe bike li wir e.

Kujerên PKKyî jî beşdarî meşa li Parîsê bûne. Kujerên bi deh hezaran mirovan, wek şermezerkarê 12 kesan xûya dikin.

Di gelek çavkanîyên Îslamî de tevî ku li Quranê nagire, cezayê kuştinê heye. Divê were vegotin ku ev hukmên li Quranê nagrin derbas nabin.

Tirkîye dewletek nûjen û oldar e, di haveynê Tirkîyê de desteka terorê tune ye, avabûneke wisa jî tune ye, danpêşa tiştekî wiha bê exlaqîyeke mezin e.

Bi paşverûyên hemû olan re, nêrîneke gelekî bedbin, bê kêf, û rewşeke ku eşq û kêfa mirovan diborîne heye.

Rexnekirin mirovan aram dike, heqaret jî izdirabê dide. Bi taybetî ji mirov naxwaze ku heqaret li kesekî em jê hezdikin were kirin.

Bila ti kes Tirkîyê bi terorîstan ve yek negire, ev yek bê exlaqîyeke gelekî mezin e.

Gelek dewletên Ewrûpa, pergala perwerdeyê ya bê xwedê maqûl dît, lê belê ev mirovên bi vî awayî gîhîştin bûn sedema gelek belayan.

Xweşîya herî mezin a ku CHP bike girîngîya azadîya olê ye. Tişta ku bo CHPê pêwîst e, ne guherandina rêber e, guherandina hişmendîyê ye.

Ji bo ku genc gorî rihê Îslamî werin gîhandin, vegotineke gorî rasteqînîyên îmanê û mucîzeyên Quranê pêwîst e.

Ew gelekî baş e ku di civîna ÎHHyê ya li Amedê de hatîye gotin ku divê her kes bibe xwedîyê rihê Îslamî û genc gorî vî rihî werin gîhandin.

Ew operasyona xelaskirinê ku Fransayê kir wek operasyona tunekirinê bûye. Divê di sêrî de gaza jixwebirinê bikar bianîna û operasyon bikirana.