Adnan Oktar

Gelek dewletên Misilman hîn kirine ku miletê Misilmanan şehîd bikin. Tirkiye teqez hînî bêexlaqîyek wilo nabe.

Gelekî baş bûye ku şehîdê me Mansur Cengîz bi tekbîran hatiye oxirkirin. Mînakek baş a oldarî û exlaqê xweş ê gelê Kurd e.

Divê teqez ew kesên ku şehîdê me Yasin Börü qetil kirine cezayê ku heq dikin bibînin. Ger berovajiyê wê bibe dê wijdan aciz bin.

Di Şerê Yekem ê Cîhanê de li Anatoliyê bi milyonan mirovan jiyana xwe ji dest dan. Mafê Misilmanên şehîd bûne nayê rojevê.

Ger kî plan dike ku wan kujerên polîs û mehmetçîkên me efû bikin, Xwedê wan îslah bike, ger îslah nebin bila helak bin

Şiî Sunîyan, Sunî jî Şiîyan şehîd dikin, û wekî xizmeta Îslamê jî şad dibin. Her du alî jî wek nûrê Misilman in, ev zulum e.

Bila PKK dev ji daxuyaniyên acizkirina gelê Tirk û ceribandinan berde. Dê dawiya dawî gelekî poşman be.

Newêrekî heram e, kêrî Misilmanan nayê. Misilman qisaweta pêşeroja xwe nake. Pêşeroja welat û niştiman girîng e.

Bila tu kes bêşerefiyê nespêre gelê me. Teklîfa ku dibêje bila Ocalan serbest were berdan û bîla federasyon were bê şerefî ye.

PKK dibêje ez ê bi çek, top û tivinga xwe ve li herêma Kurdan bibin xwedî hêz, dê gelê me bi qanûn û dadê ve li hember spartineke wiha bisekine.

Jiber ku bê hezkirin, bêdilovanî û bêmirovayetî mezin bûne, ji tundiya li hember jinê natirsin. Peyva ku jinan aciz bike jî nayê gotin.

Jiber ku îman qels e, her ku diçe ku hêvî dike ku aram be, lê belê êş û elema wî her zêde dibe, bi wî/ê re digere.

Di bingeha nêhezkirinê de qelsiya îmanê heye. Ew kesên ku bi çavên îmanê nanêrin, teqez nabin xwediyê kûrahî û bengîniyê.

Xweşikiya ku hemû bingeha hezkirinê ava dike xofa Xwedê ye. Sebir, kûrahî, wefa tim bi îman û xofa Xwedê ve çê dibin.

Dema ku xofa Xwedê tune be wefa jî nabe, wefa tune be hezkirin jî nabe. Yek ji giliyên mirovan bêwefatî ye.

Newêrekiya gelek nivîskarên rastgir zêde ye. Ji têkoşîna dijwar a li hember bêxwediyê jî bêhempa ditirsin.

Ew kesên ku dibêjin Ocalan dixwaze çek werin berdan lê Qendîl naxwaze, dibin çoyê şer. Gelekî aşkere ye ku ev lîstok e.

Ger PKK propagandaya bê ol û bê Xweda wekî dilê xwe bike û birayên me nikaribin teblîxê bikin, jîyanek wisa teqez nayê qebûl kirin.

Li Başûrê Rojhilat hawirdoreke ku welatî nikarin bigerin û PKK tundîyê dike heye. Divê ev polîtîkayên teslîmbûnê bi dawî bin.

Serbestberdana kujeran tê meneya nebûna tiştekî wek huquqê. Min kesek kuşt, 10 milyon îmze berhev bikin, û berdin. Ev yek nabe.

Têkoşîna li hember PKKê bi rawestandina perwerdeya Darwînîst ve guncav e. Divê perwerdeya dij komunîst were dayîn, heta ev nebe nabe.

Hemû pereye cîhanê diçe çekan, piranîya mirovan di tunebûnê de dijîn.

Bengînî gelekî li jinana tê, tişta ku jianan azad dike bengîn e.

Bersiva tundîyê ne tundî ye. Divê bi hişmendî bi şewqetî hewl bidin ku mirovên bi fikrên din werin rizgarkirin.

Ew kesên dibêjin hezkirin bi deme re derbas dibeî nizanin hezkirinê bi Quranê bi îmanê ve têr bikin