Adnan Oktar

PKK dibêje ez ê bi çek, top û tivinga xwe ve li herêma Kurdan bibin xwedî hêz, dê gelê me bi qanûn û dadê ve li hember spartineke wiha bisekine.

Bila PKK dev ji daxuyaniyên acizkirina gelê Tirk û ceribandinan berde. Dê dawiya dawî gelekî poşman be.

Bila tu kes bêşerefiyê nespêre gelê me. Teklîfa ku dibêje bila Ocalan serbest were berdan û bîla federasyon were bê şerefî ye.

Li Başûrê Rojhilat hawirdoreke ku welatî nikarin bigerin û PKK tundîyê dike heye. Divê ev polîtîkayên teslîmbûnê bi dawî bin.

PKK tenê bi hizrên tolhildan û rikê ve tev digere. Ji rikan har bûne. Kurdan jî hez nakin, tenê tolhildanê dixwazin.

Kurd kesên torin û nijadpak in. Merd in, xwedî nûr û xwedî îman in. PKK kirêt e. Em ê wan bi zanîn û zanistê li herêmê têk biherin

Heyna ku li herêmê desthilatiya PKKê heye, hilbijartin kirin tê wê wateyê ku dibêjin ha herêm ji we re.

Operasyona ku artêşa me li dijî PKKê kiriye, gelekî rast e û di cîh de bûye. Leşkerên me nûr in. Hemû jî zarokên Hz. Muhammed ên wek nûrê ne.

Di nava ramana PKKê de dilpakî, dilovanî, hezkirin tune ye, xofa Xwedê, hezkirina Xwedê tune ye, zanistî û huner tune ye. Tenê tundî û tirs heye.

Kurd û Tirk hemû birayên me aştiyê dixwazin, lê belê PKKya ku di dest de çek heye, behsa aştiyê bike qîmeta wê tune ye. Ew aştiyê naxwazin.

Ne mumkun e ku bêjî Ocalan cuda ye Qendîl cuda ye. Ji yek navendê çi bê gotin wêya dikin.

PKK xayîn e, qeleş e. Dibe ku Barzanî bikujin. Divê ji bo parastina Barzanî zêdetir baldar bin.

Dewlet teqez nakeve nav neçariyê. Ji destê wan kesên li hember dewletê xwedî çek in, çeka wan girtin karê dewletê ye.

Berhevkirina çekên wan kesên ku berê çeka xwe dide gel, berpirsyariya dewletê ye. Divê ev zordariya li herêmê li ser gel were rakirin.

Tişta ku PKK ji çareserîyê fem dike, li Başûrê Rojhilat xweserî ye, serbestbûna Ocalan û seroktîya wî ye. Gelê me jê re got na.

HDPê di beyannameya xwe de tiştên ku ev 40 sal in Ocalan dibêje nivîsiye, ev modela bi dewletên federe yên Tirk û Kurd ve perçekirin e.

Li gelê me heqaret e ku difikirin gel qanî bikin. Em teqez efûkirina kujeran, federasyonê û perçebûnê qebûl nakin.

Bi bilindkirina Ocalan ve wî dixin rewşeke din. Kesê ku bi hezaran mirov kuştine, li hember mezinbûna Tirkiyê disekine nayê pesendkirin.

Bila li Tirkîyê bêşerefekî ku bîne Ocalan serbest berde, kujeran azad bike, xweserîyê bide û welêt perçe bike negerin, nikarin bibînîn.

Tevî ku Ocalan dizane ger HDP wek partî têkeve hilbijartinê qezenc nake, dîsa jî bo serokatî û federasyonê pê dikute.

Em li hember wan kesên ku propagandaya Ocalan û perçebûnê dikin teqez bê deng namînin. Em ê biryarbûna xwe bi zanistê nîşandin

Efûkirina û serbestberdana PKKyê kuştina leşker û polîsan e. dibêje “ em ê li başûrê rojhilatê dewleteke serbixwe ava bikin û Evdillah Ocalan jî bînin serî.” Piştî vê al, netewe û welat dê tu tişt nemine. Dê rûmet, heysiyet û namûs jî nebin e.

Abdullah Ocalan malbatê qebûl nake, olê qebûl nake, rêvebirineke komunîst dixwaze. Em nahêlin ku li Rojhilatê Tirkiyê Koreya Bakur a nû were damezrandin. Ger tiştekî wiha pêk were dê belavî her derê be û dê Tirkiye jî biçe.

Newêrekiya gelek nivîskarên rastgir zêde ye. Ji têkoşîna dijwar a li hember bêxwediyê jî bêhempa ditirsin.

Dema ku xofa Xwedê tune be wefa jî nabe, wefa tune be hezkirin jî nabe. Yek ji giliyên mirovan bêwefatî ye.