Adnan Oktar

Bila PKK dev ji daxuyaniyên acizkirina gelê Tirk û ceribandinan berde. Dê dawiya dawî gelekî poşman be.

Bila tu kes bêşerefiyê nespêre gelê me. Teklîfa ku dibêje bila Ocalan serbest were berdan û bîla federasyon were bê şerefî ye.

Ew kesên ku dibêjin Ocalan dixwaze çek werin berdan lê Qendîl naxwaze, dibin çoyê şer. Gelekî aşkere ye ku ev lîstok e.

Têkoşîna li hember PKKê bi rawestandina perwerdeya Darwînîst ve guncav e. Divê perwerdeya dij komunîst were dayîn, heta ev nebe nabe.

Ger PKK propagandaya bê ol û bê Xweda wekî dilê xwe bike û birayên me nikaribin teblîxê bikin, jîyanek wisa teqez nayê qebûl kirin.

Li Başûrê Rojhilat hawirdoreke ku welatî nikarin bigerin û PKK tundîyê dike heye. Divê ev polîtîkayên teslîmbûnê bi dawî bin.

Bi PKKê re him ruhê komunîst him jî ruhê faşîst di asteke bilind de ye. Bi nêrîneke şeytanî ya nijadperest ve tev diğerin

PKK tenê bi hizrên tolhildan û rikê ve tev digere. Ji rikan har bûne. Kurdan jî hez nakin, tenê tolhildanê dixwazin.

Ne asayî ye ku li Başûrê Rojhilat xebatên çandî, belavkirina pirtûkan werin astengkirin. Divê li her quncikê welêt teblîx bibe.

Sedema bobelata li Başûrê Rojhilatê perwerdeya Darwînîst û materyalist e. Bila Darwînîzm bi bersiva xwe ve were hînkirin.

Kurd kesên torin û nijadpak in. Merd in, xwedî nûr û xwedî îman in. PKK kirêt e. Em ê wan bi zanîn û zanistê li herêmê têk biherin

Bila KCK û PKK bêterbiyatiyê nekin. Bila dev ji çeka ku dispêrin serê gel û bi zordetî partiya ku deng bidinê nîşandanê berdin.

Heyna ku li herêmê desthilatiya PKKê heye, hilbijartin kirin tê wê wateyê ku dibêjin ha herêm ji we re.

Ger li rojhilatê mirov nikaribin deynê xwe cêranê bidin, ew kesên ku wan kirine wî halî berpirsyar in.

Şûna ku ewqas pere bêhûde tê xerckirin, bila bînin deynê gelê rojhilatê, deynê kesên destteng bidinû alîkarê wan bin.

Li Başûrê Rojhilat rewşek bizavî çê bûye, gelek sazîyên civakî û partiyên siyasî nikarin têkevin herêmê. Divê ev rewş were sererastkirin.

Operasyona ku artêşa me li dijî PKKê kiriye, gelekî rast e û di cîh de bûye. Leşkerên me nûr in. Hemû jî zarokên Hz. Muhammed ên wek nûrê ne.

Di nava ramana PKKê de dilpakî, dilovanî, hezkirin tune ye, xofa Xwedê, hezkirina Xwedê tune ye, zanistî û huner tune ye. Tenê tundî û tirs heye.

Em ê Başûrê Rojhilatê jî wek Parîs, wek London bikin û em ê hêjatir jî bikin. Em ê bi destûra Xwedê vê lîstika qirêj xirabkin.

Hin kesên xwedî hişmendiya dewleta kûr bo ku Başûrê Rojhilatê teslîmê PKKê bike her tiştî dikin. Gel destûrê nade vêya.

Jiber ku bê hezkirin, bêdilovanî û bêmirovayetî mezin bûne, ji tundiya li hember jinê natirsin. Peyva ku jinan aciz bike jî nayê gotin.

Bila tu kes bêhûde dilê xwe xweş neke, kujerên şehîdên me serbest nayên berdan, Tirkiye perçe nabe. Ev bêexlaqî nabe.

Jiber ku îman qels e, her ku diçe ku hêvî dike ku aram be, lê belê êş û elema wî her zêde dibe, bi wî/ê re digere.

Newêrekî heram e, kêrî Misilmanan nayê. Misilman qisaweta pêşeroja xwe nake. Pêşeroja welat û niştiman girîng e.

Di bingeha nêhezkirinê de qelsiya îmanê heye. Ew kesên ku bi çavên îmanê nanêrin, teqez nabin xwediyê kûrahî û bengîniyê.