Adnan Oktar

PKK dibêje ez ê bi çek, top û tivinga xwe ve li herêma Kurdan bibin xwedî hêz, dê gelê me bi qanûn û dadê ve li hember spartineke wiha bisekine.

Bila tu kes bêşerefiyê nespêre gelê me. Teklîfa ku dibêje bila Ocalan serbest were berdan û bîla federasyon were bê şerefî ye.

Ew kesên ku dibêjin Ocalan dixwaze çek werin berdan lê Qendîl naxwaze, dibin çoyê şer. Gelekî aşkere ye ku ev lîstok e.

Têkoşîna li hember PKKê bi rawestandina perwerdeya Darwînîst ve guncav e. Divê perwerdeya dij komunîst were dayîn, heta ev nebe nabe.

Ger PKK propagandaya bê ol û bê Xweda wekî dilê xwe bike û birayên me nikaribin teblîxê bikin, jîyanek wisa teqez nayê qebûl kirin.

Li Başûrê Rojhilat hawirdoreke ku welatî nikarin bigerin û PKK tundîyê dike heye. Divê ev polîtîkayên teslîmbûnê bi dawî bin.

Bi PKKê re him ruhê komunîst him jî ruhê faşîst di asteke bilind de ye. Bi nêrîneke şeytanî ya nijadperest ve tev diğerin

PKK tenê bi hizrên tolhildan û rikê ve tev digere. Ji rikan har bûne. Kurdan jî hez nakin, tenê tolhildanê dixwazin.

Kurd kesên torin û nijadpak in. Merd in, xwedî nûr û xwedî îman in. PKK kirêt e. Em ê wan bi zanîn û zanistê li herêmê têk biherin

Bila KCK û PKK bêterbiyatiyê nekin. Bila dev ji çeka ku dispêrin serê gel û bi zordetî partiya ku deng bidinê nîşandanê berdin.

Bila PKK dev ji şûmiyê berde. Bila gelê Tirk û artêşa wan baş nas bikin. Em dibêjin em nahêlin welatê me perçe be, em nahêlin jî..

Heyna ku li herêmê desthilatiya PKKê heye, hilbijartin kirin tê wê wateyê ku dibêjin ha herêm ji we re.

Operasyona ku artêşa me li dijî PKKê kiriye, gelekî rast e û di cîh de bûye. Leşkerên me nûr in. Hemû jî zarokên Hz. Muhammed ên wek nûrê ne.

Di nava ramana PKKê de dilpakî, dilovanî, hezkirin tune ye, xofa Xwedê, hezkirina Xwedê tune ye, zanistî û huner tune ye. Tenê tundî û tirs heye.

Kurd û Tirk hemû birayên me aştiyê dixwazin, lê belê PKKya ku di dest de çek heye, behsa aştiyê bike qîmeta wê tune ye. Ew aştiyê naxwazin.

PKK xayîn e, qeleş e. Dibe ku Barzanî bikujin. Divê ji bo parastina Barzanî zêdetir baldar bin.

Gel wisa dibîne ku dê pergala serokatiyê federasyon û perçebûnê bîne. Ev gel bi destê xwe ve rê nade PKKê, dê heta dawiyê li hember bisekine.

Dewlet teqez nakeve nav neçariyê. Ji destê wan kesên li hember dewletê xwedî çek in, çeka wan girtin karê dewletê ye.

Berhevkirina çekên wan kesên ku berê çeka xwe dide gel, berpirsyariya dewletê ye. Divê ev zordariya li herêmê li ser gel were rakirin.

Bila Duran Kalkan li karê xwe binêre. Barzanî kesekî paqij e û li gorî kevneşopîyên herêmê ye. PKK pergalek wisa ye ku gelê Kurd teqez napejirîne.

Bila tu kes bêhûde dilê xwe xweş neke, kujerên şehîdên me serbest nayên berdan, Tirkiye perçe nabe. Ev bêexlaqî nabe.

Newêrekî heram e, kêrî Misilmanan nayê. Misilman qisaweta pêşeroja xwe nake. Pêşeroja welat û niştiman girîng e.

Jiber ku bê hezkirin, bêdilovanî û bêmirovayetî mezin bûne, ji tundiya li hember jinê natirsin. Peyva ku jinan aciz bike jî nayê gotin.

Jiber ku îman qels e, her ku diçe ku hêvî dike ku aram be, lê belê êş û elema wî her zêde dibe, bi wî/ê re digere.

Di bingeha nêhezkirinê de qelsiya îmanê heye. Ew kesên ku bi çavên îmanê nanêrin, teqez nabin xwediyê kûrahî û bengîniyê.