Adnan Oktar

Xwedê wan dewletên di nav şîrkê de ne tarûbar dike, mirov jî wisa dizanin ku bûyer xwe berê pêk tên. Halbû kî her yek ji hikmetekê tên.

Ew kesên ku Quranê bawer nakin, gorî rîvayetên nakok tev digerin, di heman demê de dujminê Pêxember in jî.

Di jiyanê de sepandina Quranê hunerek e. Mirovê hişmend Quranê baş fem dike û bi awayekî li jiyana xwe dike. Wek mînak, dê dilnizmî çawa be? Xwemezinkirin dê çawa rabe? Dê hezkirin çawa were jîyîn?

Dema ku şikir dikin, bereket zêdetir dibe. Şikirkirin çi ye? Bicîhanîna Quranê, Tevekuliya Xwedê kirin û ji Xwedê razî bûn. Zilam ji Xwedê ne razî ye. Her gav gilî dike. Wisa bawer e ku Xwedê neheqî lê kiriye. Wê gavê bereket dibe? Bereket nabe.

Ew gelekî baş e ku di civîna ÎHHyê ya li Amedê de hatîye gotin ku divê her kes bibe xwedîyê rihê Îslamî û genc gorî vî rihî werin gîhandin.

Di Îslama Quranê de hezkirin, aştî, hüner û xweşikî heye. Jin û zarok azad û serbixwe ne. Di Îslama Ortodoksê de jî her dema jiyanê tije êşkêşî e.

Dibe ku di sêrî de kêmaqiliya kufrê neyê femkirin, lê belê xerabiya nêrîn û axavtina wan derbarê wan de ramanekî ava dike.

Çawa ku ên înkar dikin Îslamê neçê dibînin, paşverû jî Îslama rasteqîn wisa neçê dibînin. Dixwazin geşî û şadiyê qedexe bikin

Di Îtihadê Îslamê dehezkirin, dilovanî, dostanî, biratî qencî û bereket heye. Hembêzkirina hemû cîhanê, bo başiya hemû kesî xîretkirin heye.

Ger em hezkirina mirovan hêvî bikin, dibe şîrk. Divê em bi hezkirina Xwedê ve hez bikin.

Xwedê dibêje dema ku ji we re gotinek ne baş hate gotin wek silav bibînin û derbas bin. Divê bere xwe nedin wan kesan.

Rêya ku dê were sepandin hezkirin, şewqet û aqilê Quranê nîşan daye ye. Li cîhê ku Quran ne desthilat e, tundî desthilat e.

Bersiva tundîyê ne tundî ye. Divê bi hişmendî bi şewqetî hewl bidin ku mirovên bi fikrên din werin rizgarkirin.

Bengînî gelekî li jinana tê, tişta ku jianan azad dike bengîn e.

Dema dibêjin muşrîk, raste rast ew kesên pûtperest tê bîra wan, esas muşrîk ew kesên ne gorî Quranê li ser navê Xwedê hukum didin in.

Alema Îslamê ketîye şirkê lewre tê çewisandin. Bi heramkirina helalên Xwedê ve cîhanê dikin dojeh. Ser navê Xwedê hukum nayê dayîn.

Aniha li zêdetirê perçeya alema Îslamê şîrk serdest e. Bi derketina Mehdî ve şîrk ê rabe.

Misilman bi Quranê diaxivin. Hişê wan Quran e. Ew kesên ku şûn ahukmê Quranê hukmê xwe pêk tînin dikevin şîrkê.

Sebir yek ji girîngtirîn nîşana hezkirinê ye. Ger nikare sebir bike, wisa ne hezkirin tune ye. Dema ku sebır tune be, hewes e ne hezkirin e.

Xeynî Quranê helalî û heramî nabe.

Di dibistanan de qaşogiravî bi zanistê ve fêr dikin ku heşa Xwedê tune ye, di dersa 6em de dîroka Îslamê tê hînkirin. Ev yek dibe sedema qelsbûn aîmanê.

Aliyê îmtîhanê yê cîhanê qîmetdar e. Sebir, wêrekî, egîdî, tevekûl, fîdakarî nîmetên cîhanê ne. Cîhan bi van yekan xweş e.

Dilê jina bawermend, dikeve teqwaya kesan, xofa Xwedê ya kesan û hezkirina Xwedê ya kesan.

Ew jiyana ku wan li ser navê Îslamê ava kiriye, cîhanê wek dojeh dike. Xwedê jî ji me dixwaze ku em cîhanê bikin bihuşt.

Tenê gilîyekî Bedewê Cîhanê Pêxemberê me li Misilmanan hebû, dibêje Quran tik û tenê hîştine. Belaya li serê Misilmanan ev e.