Adnan Oktar

Îdeala me Yekîtiya Îslamê heye. Hemû alema Îslamê bin azarê de ye. Ger Tirkîye jî perçe be, Yekîtiyê ava nabe. Gunehê wê stûyê her kesî ye.

Têkilbûna kesên bêbawerî tiştekî talûke ye. Her mirov dê tik î tenê derkeve pêş Xwedê. Ji mirovan bandorbûn kêr nayê.

Dijwarkirina olê zordestî ye. Hay ji xwe tune ne vê zordestîyê dikin. Kesên olê dijawar dikin, olê bi berve dojehê dibin.

Ol rihetî ye, şadî û hêsanî ye. Tu dikarî nîmetên Xwedê bi awayekî helal bixebitînî. Her tiştî sûc nîşandan civatê nexweş dixîne.

Tu her cure tiştên neyînî bêjî û hezkirinê nebêjî nabe. Çareya bobelatên li cîhanê hezkirin e. Bila her kes zimanê xwe hînê hezkirinê bike.

Ya ku dilrihetiyê bide birayên me yên Kurd giyanê Yekîtiya Îslamê ye. Divê her gav li Tirkiyê rihê Yekîtiya Îslamê zindî bimîne.

Zanist sedema bawerkirina Xwedê ye. Zanist rêya têgihîştina hunera Xwedê ye. Îmana jidil û durist bi deste aqil û zanistê di dil de cîh dibe.

Qerentîya kesekî ya bihuştê tune ye. Ev jî xweş exlaqbûna me pêkan dike. Dibe sedema xweş exlaqbûnê.

Rêxistineke çekdar a Marksîst, Lenînîst û Stalînîst ne xwedî têgeya aştî û aramiyê ye. Di vê avabûnê de her cureyê zordarî û zordestiyê heq e.

Ol hêsan o sade ye. Hezkirin, bexişandin, ciwanmerdî û fîdakarî puxteya olê ye. Ev taybetiyên xweşik, xweşikiyê dide mirov bi xwe.

Li pey şehîdan mirov bi hezkirin û xofa Xwedê digirî, ger bi xembarî bigirîn ne gorî olê ye.

Lê ya divê teqez were kirin, tunekirina binekokiya ramanî a PKKê ye. Divê neçar TRT Kurdî dij propagandayê bike.

Armanca sereke a diayê, nîşandana hezkirin û rêzgirtina me ya bo Xwedê ye.

Ji bo femkirina hezkirinê, divê mirov bizane ku her kes tecelîyek Xwedê ye. ger tu wek goşt bibînî, hezkirin nabe.

Çareseriya her cure tundiyê, perwerdeya hezkirinê ye. Hezkirin xala jiyanê ya cîhanê ye, ger hezkirin nebe, jiyan nabe.

Armanca sereke a diayê, nîşandana hezkirin û rêzgirtina me ya bo Xwedê ye.

Daxistina Xwedê ya Quranê rehmet û nîmeta Xwedê ya ji hezkirina me tê ye.

Çareseriya her cure tundiyê, perwerdeya hezkirinê ye. Hezkirin xala jiyanê ya cîhanê ye, ger hezkirin nebe, jiyan nabe.

Ger şîmaneya efûkirina kujerên Mehmetçîk hebe, dê bibe bobelatek mezin. Ew yek tê wateya serbestiya kuştinê, nayê qebûlkirin.

Yê ku biryara dewamkirin an nekirina pêvajoyê bide gel e. Tiştekî ku gel nexwaze teqez pêk nayê.

Pêxemberê me mirovekî gelekî qeşeng û şemildar bû. Ew xêzkirinên bi navê karîkatur ew kesên xêzkar bi xwe ne.

Gorî serdestiya nijadê tevgerîn bêexlaqî ye. Jiber ku li Rojhilata Navîn xebatên îmanê nin e, mirov xwe nijadperestiyê digirin. Ne pêkan e.

Hezkirin, huner, xweşikî nîmetên herî rind ên Xwedê ne. Ji nav jiyanê derxistina van nîmetan, welêt jî cîhanê jî reşerewş dike.

Ne mumkun e ku li Rojhilata Navîn pergalek gorî nijadê ava be. Nijadekî saf tune ye. Em hemû zarokên Hz. Adem in.

Her cureyê nijadperestiyê nebaş e. Kurd mirovên nola nûrê ne, em serfiraz in ku bibin rêveberê me. Ramana gorî nijadê perçebûn e.