Adnan Oktar

Dijwarkirina olê zordestî ye. Hay ji xwe tune ne vê zordestîyê dikin. Kesên olê dijawar dikin, olê bi berve dojehê dibin.

Operasyona ku artêşa me li dijî PKKê kiriye, gelekî rast e û di cîh de bûye. Leşkerên me nûr in. Hemû jî zarokên Hz. Muhammed ên wek nûrê ne.

Muşrîk ew kes in ku li ser navê Xwedê, pêvekan bi ola Xwedê ve dikin. Di alema Îslamê de niha gelek muşrîk hene.

Divê mijara navbeyna Tirkiyê û Ermenîstanê, bi hezkirin, dostanî û xweşikiyê were çareserkirin.

PKK û rêxistinên din ên komunîst bi xebatên fikrî dikarin têk biçin. Bi deng nekirinê nabe, divê li dijî van îdeolojiyan xebatên fikrî bê kirin.

Li dijî rêxistineke çekdar û Marksîst Lenînîst nikarî bi riya siyasetê bi ser kevî. Dive li dijî vê xebatên felsefî û ilmî bê kirin.

Li herêmê teblîxkirina ol bi teasûbê nabe. Teasûb dê bibe sedema tevlîbûna ciwanan bo PKKê.

PKK dixwaze bi gotina xweserîtiyî birayên me yên Kurd ên Misilman bike nav pergala zordest a Stalînîst. Em jî dê destûrê nedin vê.

Xwedê eşq û hezkirinê hezdike. Karê dinyayê, meqam û mevkî ne girîng e. Xwedê bi tenê hezkirinê dixwaze.

Heke gef û zexta PKKê ji ser HDPê rabe, dê gelek kesên di nav HDPê de siyaseteke baş bimeşînin û bi ser bikevin.

PKK ne avabûneke bi siyasetê ve were sererastkirin e. Bi zanistê pirsa PKKê çareser dibe. Berovajî vê, dê xurttir be.

Li pey şehîdan mirov bi hezkirin û xofa Xwedê digirî, ger bi xembarî bigirîn ne gorî olê ye.

Heta ku Hz Mehdî derkeve, fîtne nasekine. Yek diqede yeka din dest pê dike. Bi Mehdî ve dê hemû gerdûn ferah û aram be.

Pêxemberê me mirovekî gelekî qeşeng û şemildar bû. Ew xêzkirinên bi navê karîkatur ew kesên xêzkar bi xwe ne.

Ew soza “temambûna nîmetan” a ku dane pêxemberan dê bi saya Hz. Mehdî û Hz. Îsa pêk were. Dê exlaqê Îslamê bi temamî serdestê cîhanê be.

Muhalif gazetecilerin olması, muhalif basının olması bir ülke için nimettir. Demokrasinin güzelliğidir eleştiriler.

Ma tank û topên Hz. Ûsiv hebûn? Na. Bi hezaran xwendekarên wî hebûn? Na. Pere û pûlên wî hebûn? Tune bû. Çi hebû? Dilsozî hebû. Ew mehdîyê wê heyamê bû. Xwedê ew bi ser xist.

Gorî serdestiya nijadê tevgerîn bêexlaqî ye. Jiber ku li Rojhilata Navîn xebatên îmanê nin e, mirov xwe nijadperestiyê digirin. Ne pêkan e.

Yê ku biryara dewamkirin an nekirina pêvajoyê bide gel e. Tiştekî ku gel nexwaze teqez pêk nayê.

Ne mumkun e ku li Rojhilata Navîn pergalek gorî nijadê ava be. Nijadekî saf tune ye. Em hemû zarokên Hz. Adem in.

Ger şîmaneya efûkirina kujerên Mehmetçîk hebe, dê bibe bobelatek mezin. Ew yek tê wateya serbestiya kuştinê, nayê qebûlkirin.

Her cureyê nijadperestiyê nebaş e. Kurd mirovên nola nûrê ne, em serfiraz in ku bibin rêveberê me. Ramana gorî nijadê perçebûn e.

Çareseriya her cure tundiyê, perwerdeya hezkirinê ye. Hezkirin xala jiyanê ya cîhanê ye, ger hezkirin nebe, jiyan nabe.

Divê Kurd, Laz û Çerkes li her deverên Tirkîyê hebin. Ne rast e Kurd Kurdan birêve biherin. Dema Serokomarê me Kurd bû, em serbilind bûn.

Hezkirin, huner, xweşikî nîmetên herî rind ên Xwedê ne. Ji nav jiyanê derxistina van nîmetan, welêt jî cîhanê jî reşerewş dike.