Adnan Oktar

Bikaranîna semyanê (ewrengî) şêweyeke teblîxê ye. Dema ku Melîkeya Sebeyê ewrengiya qesra Hz. Silêman dît îman pê anî.

Çekên di destê DAÎŞê de ji Amerîka, Germanya û hwd ne. Rewşeke ku Tirkiye çekan bide DAÎŞê tune ye.

Nêrînek gelekî şaş e ku mirov bêje bila Misilmanên berê xwe didin tundîyê bimrin. Divê pergala ku tundiyê dertîne were guherîn, kuştin ne çare ye.

Dema ku li pey Quranê neçin hişmendiya DAÎŞê pêş dikeve. Bingeha tundiyê xurafe ne. Çareserî berdana xurafeyan peyçûna Quranê ye.

Lev hezkirina Misilmanan û wek bira jiyankirin esas e. Dema ku di navbera wan de gengeşîyek derket, divê xîret bikin û çareser bikin.

Divê dema ku diçin mescîdan, mîna çûyîna cejnê xwe bixemilînin. Divê Misilman her gav dêhndayî û paqij be.

Wisa zanin ku dema oldar bin, muzîk, huner, nîgar, peyker û xweşikî nabe. Di Quranê de ol ne ev e. Quran her başiyê pêşniyar dike.

Misir, Iraq û Sûrî, her der bûya gola xwînê. Hin alim hê dibêjin “li ku dijwarî heye, decalîyet li ku ye?”

Ew kesên ku îmana wan qels e, hêz û quwetê li cîhên wek Amerîka û Îngilîstanê digerin. Xwedîyê hêz û quwetê Xweda ye.

Dibêjin “Tengasîyek mezin çêbû”. Na, hikmetek çêbû. Tu hikmetê fem nakî.

Muşrîk civateke wisa ne ku olê bikar tînin, xwe wek oldar nîşan didin, fîtne derdixin, hesûd in û bindestan diçewisînin.

Ew axavtinên xweşik ên muşrîkan ne girîng e. Ya esas alema wan kîndar û hesûd e. Divê gorî wê were hilsegandin.

Her mirov dikare bi awayî fikrî her tiştî biparize, lê nikare pêk bîne, gefan li gel bixwe, guleyên tacîzî bireşîne û nikare mafyatiyê bike.

Bila ji bo ewlehiya Tirkiyê tevdîrên pêwîst bên hildan. Em naxwazin ku komunîzmê bispêrin dayîkên me birayên me Kurd.

Em ji PKKê re nabêjin tu çima bûyî komunîst, em dibêjin çima tundiyê dikî, çima nahêli fikrên cuda jî bên vegotin.

Hebûna herêmek Kurdan Tirkiyê aciz nake, ya ku Tirkiyê aciz dike li herêmê avabûna pergalek komunîst a zordest e.

Kufur bi ti awayî biser nakeve. Heq dê teqez biser keve. Temenê decalîyetê 40 sal e. PKK tevgerek decalî ye, temenê xwe dîtîye.

Em Başûrê Rojhilat a azad dixwazin. Em dixwazin ku zordestiya PKKê li herêmê li ser birayên me Kurd rabe.

Barzanî mirovekî durist e. Kurd jî wî hez dikin. Kurd hişmendiya Cemîl Bayik a komunîst û Stalînîst hez nakin, lê Barzanî hez dikin.

Em Kurd, Tirk û Ereb dê hemû di nava Misilmantiyê de bihelin. Em hemû birayên Misilman in.

Ger destkevtinek hebe, ne ya Çerkes, Laz û Kurdan e, ya Tirkiyê ye. Ne tenê ya herêmekî pêwîstiya hemû Tirkiyê bo demokrasîyê heye.

Ya ku li herêmê kuştin fêrî komên din kiriye PKK ye. Tundiya ku wek şêweyekî digirtin li wan vegeriya.

Êzidî, Kurd, Tirkmen û Ereb her kes ji zordariya PKKê bêzar bûne. Li dijî PKKê têkoşîna zanistî bo her Misilmanî ferz e.

Ger xwe tam bispêre Xwedê ji bo kesên bawermend tirs tune ye. Kesên tewekul nakin tirsa herî mezin dijîn.

Ger mirov bihuştê rûbarû bifikire dê rûbarî fem bike û dê bawerî jî rûbarî be. Ger xwe baş bide ser û ji Xwedê bixwaze bawerî zelal dibe.