Adnan Oktar

Divê em rûyê Îslamê yê ronak li wan kesên ku Misilmantîyê wek pergaleke rûgirtî, bêhezkirin, ji jinan dûr û tirsnak zanin nîşandin.

Têkilbûna kesên bêbawerî tiştekî talûke ye. Her mirov dê tik î tenê derkeve pêş Xwedê. Ji mirovan bandorbûn kêr nayê.

Dijwarkirina olê zordestî ye. Hay ji xwe tune ne vê zordestîyê dikin. Kesên olê dijawar dikin, olê bi berve dojehê dibin.

Xwedê dibêje sebirkin, bona sebirkirinê divê cîh hebe ku em vê îbadetê pêk bînin. Bersiva baş a gotina nebaş sebir e.

Ger em perçebûnê qebûl bikin, em di bin zulma komunîst de binpêbûna birayên me Kurd ên ku çend salan hatin çewisandin jî qebûl dikin.

Hezkirin, huner, xweşikî nîmetên herî rind ên Xwedê ne. Ji nav jiyanê derxistina van nîmetan, welêt jî cîhanê jî reşerewş dike.

Ne mumkun e ku li Rojhilata Navîn pergalek gorî nijadê ava be. Nijadekî saf tune ye. Em hemû zarokên Hz. Adem in.

Her cureyê nijadperestiyê nebaş e. Kurd mirovên nola nûrê ne, em serfiraz in ku bibin rêveberê me. Ramana gorî nijadê perçebûn e.

Ew kesên ku ji jinan re dibêjin kêmhebûnbi xwe kêmaqil in. Ewên paşverû heşa radibin olê hînê Xwedê dikin.

Ew kesên ku dibêjin bila jin nekenin, azad nebin bona xwe jî her cure azadiyê maf dibînin. Ev nêzîkatîyek gelekî bêexlaq e.

Dema ku dozgerê me dîl hatibû girtin, parvekirina wêneyê wî gelekî çirkîn bû. Divê doz li wan kesên parvekirî were vekirin.

Kesê ku hişmendiya xwe nizane, rasteqinên derve jî fem nake. Yê hişmendiya xwe dizane ji her tiştî nîşaneyên îmanê dibîne.

Hebûna îmana mirovan bala gelek alimên Îslamê nakêşe. Radibin hukmê Îslamê ji kesên nas nakin re vedibêjin.

Li Rojhilata Navîn Misilman bûn şahidê gelek destdirêjîyan ku li jinên wan hatin kirin. Di binê rewşa niha de ev zordarî heye.

Decaliyetek heye ku zanistê bikar tîne û Xwedê înkar dike. Şûna ku bersivê bidin vê decaliyetê, li dibistanan pergala înkarê tê hînkirin.

PKK aniha bûye bela serê Pêşmergeyan jî. Dê Xwedê wan jî di demek nêz de ji vê belayê rizgar bike.

Bila nehêlin ku PKK li herêmê li ser gel zordestiyê bike. Divê em bibînin ku ewlehiya gel rêk û pêk hatiye kirin.

Ol rihetî ye, şadî û hêsanî ye. Tu dikarî nîmetên Xwedê bi awayekî helal bixebitînî. Her tiştî sûc nîşandan civatê nexweş dixîne.

Dijwarkirina olê modeleke êşê bide hemû mirovatîyê ye. Çimkî mirov çiqas ji olê dûr keve ewqas êşê dikêşe. Ol hêsanî ye.

Ger perçebûn çêbe, avabûna Yekîtiya Îslamê nepêkan dibe. Jiber vê yekê em li Başûrê Rojhilat destûr nadin modelek komunîst wek Koreya Bakur

Li herêmê xeynî Yekîtiya Îslamê ti çare bo miletekî tune ye. Divê Barzanî jî vê talûkeyê baş bibîne û xwe bi Yekîtiya Îslamê bigre.

Ger huner û xweşikî dernekeve pêş, giyanê nefret û hêrsê belav dibe. Kalîteyek taybet a ruhê hunermendan heye. Dîvê bo civakê bibe mînak.

Çareseriya her cure tundiyê, perwerdeya hezkirinê ye. Hezkirin xala jiyanê ya cîhanê ye, ger hezkirin nebe, jiyan nabe.

Ger şîmaneya efûkirina kujerên Mehmetçîk hebe, dê bibe bobelatek mezin. Ew yek tê wateya serbestiya kuştinê, nayê qebûlkirin.

Yê ku biryara dewamkirin an nekirina pêvajoyê bide gel e. Tiştekî ku gel nexwaze teqez pêk nayê.