Adnan Oktar

Bila dilê Selahedîn Demîrtaş rihet be, em teqez nahêlin ku kesek fîtika xwe lê bixe. Em ê wî destê ku dirêjî wî be bi dadê bişkênin.

Ew ên paşverû nikarin wê ola ku wan afirandiye jî jiyan bikin. Pergalek ezîyetê wisa çêkirine ku, ne mumkun e têkeve nav jiyanê.

Hema hema hemû çekên ku didin Iraqê dikevin destê DAÎŞê. Divê Amerîka şûna ku tim çekan bifiroşe, têkoşîna zanistî bike.

Helbet ku gel dê alîkariya leşkerên xwe birîndar bike. Ew kesên ku wî exleqê Kurdan ê baş nizane, şaş şîrove dike

Kurd şêr e, mêrxas e, merd e. Dema ku leşkerên xwe birîndar dibîne, wisa nahêle, digire û dibihere nexweşxaneyê

Em teqez destûrê nadin ku kesek destê xwe dirêjî Mescîdê Aqsa bike. Xerabûna Mescîdê Aqsa dê hinek beriya qiyametê pêk were.

Sedema ku em ki dijî serokatiyê ne ew e ku dê dêrî li federasyon û perçebûnê veke. Federasyonbûna wek Meksîka perçebûn e.

Gorî agahîyên alimên Îslamê, dema ku Mehdî were, dê paşverû bidin pêş ku Mehdî olê diguherîne û dê li dij bisekinin.

Tê ragihandin ku dê têkoşîna Mehdî 40 salî bidome. Tê femkirin ku dê rastî gelek dijwarî û inyatan were.

Ew ên paşverû nikarin wê ola ku wan afirandiye jî jiyan bikin. Pergalek ezîyetê wisa çêkirine ku, ne mumkun e têkeve nav jiyanê.

Nehezkirin û bêwefabûn dilê gelek mirovan pêçaye. Dema ku nehezkirin û bêwefabûn hebe bêmehrîbanî zêdetir tê dîtin.

Tişta herî bibandor a ku li hember çalakiyên kolanan ên PKKê were kirin, girtina wan çalakvanan e û darizandin e.

Perwerdeya rast ew e ku, şaşiyên bîrdoziya Darwînîst û materyalist werin hînkirin û gencên gorî rihê Qurana pîroz werin gîhandin.

Amerîkaya kûr aniha YPGê dihewîne lê belê dê wek hemû rêxistinên komunîst piştre biçewisîne. Ecêb e ku YPG vê fem nake.

Divê yên ku ji Xwedê hezdikin bona rizayê Xwedê têbikoşin. Kesê ku evîndar e dê hemû hêza xwe û hemû rihê xwe xizmetê evîdara xwe bike.

Şûna ku qala hezkirinê, dostaniyê û eşqa Xwedê bikin, her gav behsa pevçûnan dikin. Her gav di nav têkçûnê de ne.

Li Misrê û li gelek dewletên din, zordariyê li Misilanan dikin, rawestandina xwîna dirije, ne bi siyasetê ve, bi xurtkirina îmanê ve dibe.

Divê bi îmaneke kûr, bi rasteqîniyên îmanê, bi mucîzeyên Quranê, bi hezkirinê ve nêzî tiştan bin.

Alema Îslamê tî û birçiyê Îtîhada Îslamê ye, muhtacê pêşengekî ye, dê Xwedê wî/ê kesî/ê di nava çend salan de li mirovan nişan bide.

Gelek kes hesûdiya rastderketina mûcîzeyên Pêxemberê me yên derbarê axîrê zeman de dikin, lê belê li hember mûcîzeyan têk çûne.

Nîşaneyên ku Pêxemberê me derbarê Mehdiyetê de gotine, yek bi yek derketine û hêj derdikevin.

Hin kes bona berjewendiyên xwe naxwazin Mehdî derkeve, Îsa (as) were, lê belê me ev yek li gel da nasîn.

Şad dibin ku Şiî, Suniyan Sunî jî Şiîyan dikujin. Ev yek zulma ku paşverûtiyê derxistiye. Di Quranê de Şiîtî-Sunîtî tune ye.

Selahedînê Eyûbî kesayetiyekî xwedî qîmet ê ji dîrokê ye, li Misrê bo têkoşîna dijî terorê, derxistina ji pirtûkên dibistanan ne wijdanî ye.

Pêdaketina bi muşrîk, munafiq û ehlê kufrê de xêr e. Dixwazin ku têkoşîna zanistî demildest biqede, wê demê xêr û xêrat namîne.