Adnan Oktar

Gorî pere û berjewendiyan hezkirina mirovan gelekî biçûkî ye. Mirovên wiha him ji Misilmanan hez nakin him jî dixwazin ji wan sûd bigirin.

Dünya imtihan yeri, bu imtihanı ehemmiyetsiz görmek çok büyük hata olur. Dünyadaki imtihanın zevki ayrıdır, hakkını tam vermek lazım

AkParti eski Türkiye'nin sevgisiz millete tepeden bakan yönünü değiştirdiği için milletin ilgisini kazanıyor, bu vasıf tüm partilerde olmalı

AkParti eski Türkiye'nin sevgisiz millete tepeden bakan yönünü değiştirdiği için milletin ilgisini kazanıyor, bu vasıf tüm partilerde olmalı

Ger hezkirin nebe dê cîhan bimire. Hezkirin ne tiştekî luks e. Hezkirin jêveneger e. Hezkirin nebe, şûna jîyanê perîşanî dibe.

Bi berjewendîyê ve hezkirin nabe. Hezkirin li ser fedakarî ye. Li Anadolê ev rihê fedakar baş tê dîtin.

Ne mumkûn e mirov fem bike ku vê şêweya bêyom, bêhezkirin û nedilovan ji ku tînin û ewqasî jî di hundurê xwe de dihewînin.

Di dilê xwe nî biçûk de nefret û hêrsek ecêp bicîh dikin. Ewqas pejirandina wan a heznekirin û nedilovaniyê tiştekî honawer e.

Bi heznekirinê ve him zirarê didin xwe him jî didin derdorê xwe. Kesek jî dernakeve ku nabêje hûn çima wiha dikin, hûn çawa wisa dijîn.

Kalîte teşeya bihuştê ye. Pêxemberê me merivekî gelekî nûjen û kalîte bû. Sedema sereke ya nekalîtebûnê nebûna hez û tirsa Xwedê ye.

Mûsewî jî Misilman jî zarokên Hz. Brahîm in. Divê navbeyna birayan de şer çê nebe.

Ew kesên ku dibêjin bi Îsraîl û Rusyayê ve nebin dost dixwazin bi her kesî re dijminiyê bikin. Dijminî kêrî ti kesî nayê.

Tişta girîng bo kalîteyê ruhekî hunermend e. Divê bawermend bibe xwedî ruhê hunermend. Ger nebe xweşikiyên bihuştê nayê femkirin.

Hebûna Tirkiyê ya li Xezeyê xweşikî ye. Îsraîl jî Felestîn jî zarokên me ne, birayên me ne. Heyama Osmaniyan jî wiha bû.

Bona ku kalîte hebe, divê rêzgirtin hebe, divê xwehezkirin jî nebe. Divê di ruhê wan de hezkirineke mezin a Xwedê hebe.

Siyaseta ku Tirkiyê tenê dihêle ne baş e, Ew sîyaseta ku vê tenêtiyê ji holê radike, dostanîyê pêk tîne hişmend û rast e.

Kesên xwedî ruhê hunermend in wisa ji dayîk nabin. Dema rastî xweşikîyê tên dibînin. Yên şeytanî dinêrin tim nebaşiyan dibînin.

Ferîşte ji kesên kovan, dexes an jî hêrs tesîr nagirin. Bawermend bi kesên kovan ve kovan nabe û wan aş dike xelas dike.

Kesê ku dilê wî/wê bi Xwedê re be, bi kovanan re kovan nabe, hişmendî nêzîk dibe, kesê nexweş aş dike û xelas dike.

Xwedê dibêje "Quranê binêrin". Ger tiştek di Quranê de ne heram be, helal e. Di Quranê de helal û heram gelekî aşkere ne.

Kesên bawermend naxwazin Xwedê bixeyîdîne, hezkirina Wî wenda bike.

Jixwe mirov awayekî xwezayî ji Xwedê ditirse, ne lazim e ku hewleke din were dayîn.

Kesên kîndar nabin kalîte. Divê wisa torin be ku efûker be, fîdakar be, bona hezkiriyên xwe her fîdakarî bike.

Divê mirov gelekî ji Xwedê hez bike, divê hezkirin teqez neyê berdan.

Gelek însan êşên mezin dikêşin lê kesek behsa bêfeydetiya wê nake, kesek nabêje bila xwe aciz nekin.