Adnan Oktar

Kurd canê me ne, em dikarin pereyê ceyrana wan jî ava wan jî bidin. Ew kesên hezkirinê nizanin bila xwe bispêrin Xwedê.

Em dixwazin birayên xwe Kurd di nava hebûn û zengînîyê de bibînin, bila teqez alîkariya madî li hemûyan bê kirin, alîkariya pere jî. Birayên me Kurd xwedî rûmet in hewcedariyên xwe nabêjin, divê em lazimiyên wan demildest daynin ber deriyê wan û xaniyên wan jî zûtir ava bikin. Bila di her sermiyanê de pêşanî ya Kurdan be. Divê em hezkirina xwe baş nîşandin ku bila bizanin ew yek ji xweşikiyên vî welatî ne. Em bi hemû gelê xwe dikarin hewl bidin ku bila birayên me Kurd bi dilrihetî bi eşq û bawerî bijîn. Canên me Kurd dê bi aramî bijîn.

Bila li herêmên terorê ceyran belaş be. Faturayên wan bîla ser navê me were birîn, em ê bi gelê xwe ve bidin, bila birayên me mexdûr nebin.

Werin em zêdetir ji kesên li cîhê pevçûnan xwedî derkevin. Birayên me Kurd xwedî rûmet in

Dema alîkarîya cîhên pevçûnê dibe bila burokrasî nebe, bila alîkarî zû biçe û zû were belavkirin. Yek kes jî mexdûr nebe.

Birayên me Kurd li cihên pevçûnan gelekî zehmetîyan dikêşin. Divê teqez em alîkariyê bigêhin wan û wan ji wir derxin.

Ew kesên ku dibêjin bi Îsraîl û Rusyayê ve nebin dost dixwazin bi her kesî re dijminiyê bikin. Dijminî kêrî ti kesî nayê.

Siyaseta ku Tirkiyê tenê dihêle ne baş e, Ew sîyaseta ku vê tenêtiyê ji holê radike, dostanîyê pêk tîne hişmend û rast e.

Ferîşte ji kesên kovan, dexes an jî hêrs tesîr nagirin. Bawermend bi kesên kovan ve kovan nabe û wan aş dike xelas dike.

Mûsewî jî Misilman jî zarokên Hz. Brahîm in. Divê navbeyna birayan de şer çê nebe.

Kesê ku dilê wî/wê bi Xwedê re be, bi kovanan re kovan nabe, hişmendî nêzîk dibe, kesê nexweş aş dike û xelas dike.

Ew kesên ku dixwazin bi her kesî re bibin dijmin, bila ji xwe têkevin şikê. Bila bêje gelo ev nebaşiya min normal e yan na.

Xwedê dibêje "Quranê binêrin". Ger tiştek di Quranê de ne heram be, helal e. Di Quranê de helal û heram gelekî aşkere ne.

Kalîte teşeya bihuştê ye. Pêxemberê me merivekî gelekî nûjen û kalîte bû. Sedema sereke ya nekalîtebûnê nebûna hez û tirsa Xwedê ye.

Kesên bawermend naxwazin Xwedê bixeyîdîne, hezkirina Wî wenda bike.

Jixwe mirov awayekî xwezayî ji Xwedê ditirse, ne lazim e ku hewleke din were dayîn.

Tişta girîng bo kalîteyê ruhekî hunermend e. Divê bawermend bibe xwedî ruhê hunermend. Ger nebe xweşikiyên bihuştê nayê femkirin.

Bona ku kalîte hebe, divê rêzgirtin hebe, divê xwehezkirin jî nebe. Divê di ruhê wan de hezkirineke mezin a Xwedê hebe.

Divê mirov gelekî ji Xwedê hez bike, divê hezkirin teqez neyê berdan.

Kesên xwedî ruhê hunermend in wisa ji dayîk nabin. Dema rastî xweşikîyê tên dibînin. Yên şeytanî dinêrin tim nebaşiyan dibînin.

Gelek însan êşên mezin dikêşin lê kesek behsa bêfeydetiya wê nake, kesek nabêje bila xwe aciz nekin.

Lêkolîna çirkîniyan bêwate ye, hîç mirovek ne şareza ye, ger şareza be jî dê her kes biçe gorê, tenê şarezatî diçe bihuştê.

Gelek însan tenê kêmasiyên hev dibînin, gorî xwe çirkîniyan dibînin, ev yek bêexlaqîyek mezin e, tiştekî qirêj e.

Piraniya mirovan gelekî bêsebr in, gelekî zû hev difiroşin. Di Îslamê de dostanî û biratî heye.

Kesên kîndar nabin kalîte. Divê wisa torin be ku efûker be, fîdakar be, bona hezkiriyên xwe her fîdakarî bike.