Adnan Oktar

Em çima bi mirovên ku Xwedayê me yek e, Pêxember û Pirtûka me yek e, Qiblegeha me yek e ve bibin dijmin.

Cihû û Ermen zengînîyên vî welatî ne. Terkandina Cihûyan a vî welatî ne tiştekî kêfxweşî ye. Divê dilê wan were kirîn.

Ew ên ku dibêjin Mûsewî lenetî ne, nabînin ku xanima Pêxemberê me Mûsewî bû. Xwedê dibêje hûn dikarin bi jinên cihû re bizewicin.

Biryar dane ku alema Îslamê tune bikin. Tenê bi rihekî misilmantîya nûjen ku girêdayî Quranê ve ev yek pêkan e.

Biryar dane ku alema Îslamê tune bikin. Tenê bi rihekî misilmantîya nûjen ku girêdayî Quranê ve ev yek pêkan e.

Dewleta kûr a cîhanê ew hêza xwe berê winda kir, lîstika wan aniha dikin ku Misilmanan berî hev bidin, divê em nexapin.

Gelek dewletên Misilman hîn kirine ku miletê Misilmanan şehîd bikin. Tirkiye teqez hînî bêexlaqîyek wilo nabe.

Lev hezkirina Misilmanan û wek bira jiyankirin esas e. Dema ku di navbera wan de gengeşîyek derket, divê xîret bikin û çareser bikin.

Ger wijdana Misilmanan dema ku şaşiyekî bike aciz be, ev nîşana îmanê ye.

Ger Şiî Sûniyan, Sunî jî Şiîyan wek bêxwedê bibîne, bobelatek zaf mezin e. Gelek Misilman, ji cimaetek din bûnê jî hêrs dibin.

Dujminiya Mûseviyan nexweşiyek derûnî ye. Zarokên Hz. Yaqup emanetê me yên Xwedê ne. Nefret ne exlaqekî gorî Quranê ye.

Her gav li ser bawermendan zordarî heye, yên kesayetîya wan qels e têk diçin, yên hiş, wîjdan û îmana wan xurt in, ser dikevin

Misilman evîndarê Misilmanan e. Ji ber ku bi eşqa Xwedê ve hez dike, dawiya hezkirina wî/ê tune. Yê nizane Xwedê hez bike, matmayî dimîne

Şûr li ser Misilmanan nayê rakirin, heram e. Di navbera Misilmanan de şîret heye, daweta rastiyê heye, tundî nayê pejirandin.

Dema ku Misilman li axretê cezayê zaliman dibînin dile wan rihet dibe. Mirov pêwîstiya dojehê li axretê baştir fem dikin.

Misilman bê mehrîbanî hev dikujin û her yek jî dibêje ez xizmeta Îslamê dikim. Wekî ku ketine pêşbirka tundîyê.

Heke tu ji Îsraîlê nefretkirinê bidî hîn kirin, wê demê civaka îslamê jî dê ji hevdu nefretkirinê hîn bibe. Heke tu ji zarokên hz. Îbrahîm hez nekî, dê ji misilmanan çawa hez bikî? Divê tu ji zarokên hz. Musa, Ermenan, Rûman, Katolîkan û protestanan hez bikî ku ji misilmanan jî hez bikî. Hemû ebdên Cenabê Xwedê ne.

Ew kesên ku dibêjin bi Îsraîl û Rusyayê ve nebin dost dixwazin bi her kesî re dijminiyê bikin. Dijminî kêrî ti kesî nayê.

Ew kesên ku dixwazin bi her kesî re bibin dijmin, bila ji xwe têkevin şikê. Bila bêje gelo ev nebaşiya min normal e yan na.

Hebûna Tirkiyê ya li Xezeyê xweşikî ye. Îsraîl jî Felestîn jî zarokên me ne, birayên me ne. Heyama Osmaniyan jî wiha bû.

Kalîte teşeya bihuştê ye. Pêxemberê me merivekî gelekî nûjen û kalîte bû. Sedema sereke ya nekalîtebûnê nebûna hez û tirsa Xwedê ye.

Siyaseta ku Tirkiyê tenê dihêle ne baş e, Ew sîyaseta ku vê tenêtiyê ji holê radike, dostanîyê pêk tîne hişmend û rast e.

Ferîşte ji kesên kovan, dexes an jî hêrs tesîr nagirin. Bawermend bi kesên kovan ve kovan nabe û wan aş dike xelas dike.

Tişta girîng bo kalîteyê ruhekî hunermend e. Divê bawermend bibe xwedî ruhê hunermend. Ger nebe xweşikiyên bihuştê nayê femkirin.

Kesê ku dilê wî/wê bi Xwedê re be, bi kovanan re kovan nabe, hişmendî nêzîk dibe, kesê nexweş aş dike û xelas dike.