Adnan Oktar

Misir, Lîbya, Sûrî, Iraq her dever tarûbar kirin. Tenê nekarîn Tirkiyê hilweşînin. Û em teqez nahêlin ku vê yekê pêk bînin.

Ti wîjdanek qebûl nake ku heta ewlehiya mêvanên me yên Surîyî neyê çêkirin, bên şandin.

Misir, Iraq û Sûrî, her der bûya gola xwînê. Hin alim hê dibêjin “li ku dijwarî heye, decalîyet li ku ye?”

Neşadkirina zarokekî biçûk î Sûrî bêwijdanî û heznekirineke mezin e.

Lîbya, Surî, Iraq û Yemen… dema ku her deverên Alema Îslamê di nav êş û elemê de ye, xwestina rizgariya yek dewletê ne wijdanî ye.

Îran li Sûrîyê bi piştgirîya rejîma Baasê ya komunîst ve gelekî eyb dike. Piştgirîya pergaleke ku artêşek pîsîkopat a kujer ava dike gelekî zulm e.

Divê teqez destûrê nedin wan kesên ku ji sûrîyê tên û tev li mazlum û bêgunehên Êzidî dibin û li hember Tirkîyê şer dikin.

Xwedê nabêje bibin dujminê jinan, dibêje jin emanetî we, hûn jî emanetî jinan in. Yên paşverû bi awayekî bêexlaq jinan mîna talûke dibînin.

Xwedê ferman dike û dibêje ku Îslamê bi hikmetê bi gotinên xweş ve vebêjin. Yên paşverû jî şêweyek mirovan aciz dike bikar tînin.

Ew kesê ku dizane Xwedê her tişt afirandiye, dizane ku di bin parastina Xwedê de ye û ji tiştekî jî natirse.

Nîmet li cîhanê para bawermendan û ehlê kufrê ne, lê belê li axretê tenê para bawermendan e. Bawermend li cîhanê bi giyanê Quranê ve dijî.

Bawermend li cîhanê hemû nîmetan bi pîvana Quranê, bi mertalê Quranê ve dijî. Jiber ku yên paşverû vêya aqil nakin, pişta xwe pê de dikin.

Êrîşa ku li HDPê hatiye kirin, bêexlaqî û zordarî ye. Li welatekî demokratîk tiştên wiha teqez nayên pejirandin.

Paşverû dostaniyê, hevaltiyê, muzîkê, hunerê wek pîvana kufrê dizanin û li dij disekinin. Esas bi pîvana Quranê tê sepandin.

Îman navê berxwedana li hember wesweseyên şeytîn, li hember şik û gumanan e. Dê şikbarî her gav were û dê Misilman tim ser kevin.

Dema ku Xwedê mirovan dişîne cîhanê, li hember şeytanên beşerî û cinî bêparastin naşîne. Agahiyên van di Quranê de ji me re dibêje.

Ew rewşa tirsnak a ku Alema Îslamê ketiyê, dê bi îzna Xwedê bi saya Mehdî were çareserkirin.

Şaşiya herî mezin a mirovan ev e ku cîhanê wek cîhê lîstik û şahiyê dibînin. Cîhan ne ji bo jîyînê, ji bo îmtîhanê hatiye çêkirin.

Bi her zimanî Quran heye, divê Qurana bi Kurdî jî hebe. Bi her zimanî çapkirina Quranê ya dîyanetê xweşikî ye.

Li Başûrê Rojhilat rewşek bizavî çê bûye, gelek sazîyên civakî û partiyên siyasî nikarin têkevin herêmê. Divê ev rewş were sererastkirin.

Desthilatiya exlaqê Îslamê, xelasbûna paşverûtiyê û gihîştina mirovan a aramîyê ye. Hatina şadî û xweşikiyê ye bo cîhanê.

Ji ber tunebûna hezkirinê, hema hema li her welatî her kes dixwaze jev perçe bin. Em dixwazin bi hezkirin nêz bin û bi hev re xweş bijîn.

Îdeala me Yekîtiya Îslamê heye. Hemû alema Îslamê bin azarê de ye. Ger Tirkîye jî perçe be, Yekîtiyê ava nabe. Gunehê wê stûyê her kesî ye.

Dema ku em dibêjin dê Mehdî olê hêsan bike, tê wateya peyçûna helal û heramên Quranê, û rakirina hukmên di Quranê de tune ne.

Ji ber ku çav û rûyê mirovekî dişibe Mehdî, ew nabe Mehdî. Mehdî ew kes e ku Yekîtiya Îslamê ava dike û Hz. Îsa li pey nimêj dike.