Adnan Oktar

Misir, Iraq û Sûrî, her der bûya gola xwînê. Hin alim hê dibêjin “li ku dijwarî heye, decalîyet li ku ye?”

Neşadkirina zarokekî biçûk î Sûrî bêwijdanî û heznekirineke mezin e.

Ew kesên ku êrîşî birayên me yên Surîyî dikin, ji Esad zêdetir bêexlaqî dikin. Bêperwerî ye ku mirov êrîşî kesên xwe spartine me bike.

Misir, Lîbya, Sûrî, Iraq her dever tarûbar kirin. Tenê nekarîn Tirkiyê hilweşînin. Û em teqez nahêlin ku vê yekê pêk bînin.

Lîbya, Surî, Iraq û Yemen… dema ku her deverên Alema Îslamê di nav êş û elemê de ye, xwestina rizgariya yek dewletê ne wijdanî ye.

Îran li Sûrîyê bi piştgirîya rejîma Baasê ya komunîst ve gelekî eyb dike. Piştgirîya pergaleke ku artêşek pîsîkopat a kujer ava dike gelekî zulm e.

Divê teqez destûrê nedin wan kesên ku ji sûrîyê tên û tev li mazlum û bêgunehên Êzidî dibin û li hember Tirkîyê şer dikin.

Xwedê dixwaze ku gelekî bê hezkirin. Dema ku mirov hîç Xwedê bibîr neynin, zora Xwedê diçe.

Ger rêxistinek terorê li pişt HDPê be, di wan mercan de hilbijartin nabe. Heta PKK bi dadî neyê rakirin, hilbijartinek adil nayê kirin.

Kesê ku dixwaze alema Îslamê rizgar be, teqez li dij perçebûnê disekine. Bila ti kes vî gelî neceribîne, dê hezar car poşman be.

Ya ku esas em ji Demîrtaş payîn dikin, li dij perçebûnê helwestek biryardar nîşan bide. Mijara girîng ev e.

Bila Demîrtaş ji %100 garatiyê bide ku welatê me nayê perçekirin, dê gelê me gist piştevaniya wî bike. Lê belê em nahêlin perçe be.

Demîrtaş tim û tim îdaya suîqestê tîne rojevê. Dema ku îdayek wiha heye, xemsarî nabe. Divê tevdîrên ewlehiyê xurttir bibin.

Ger Barzanî azadiyê dixwaze, Tirkiye ji vê yekê aciz nabe. Em di nava Tirkiyê de perçebûnê naxwazin.

Divê ji her tiştê ku Tirkiyê diwestine birevin. Ger hewayek hezkirin, dostanî û biratiyê hebe, bo Tirkiyê feyde dike.

Dujminiya kesekî/ê bo mezheba wî/ê bêexlaqîyek gelekî mezin e.

Yê ku cudahiya mezhebî û zordarîya ji vê cudahiyê der tê ji holê rake Îmam Mehdî ye.

Divê Quranê ne bi zimanekî tênagihê û lez û bez bixînin, ya baş ew e ku mirov hikmeta wê bifikire û bi şiklekî femkirî bixwîne.

Xwedê dizane, dibe ku aniha him Îsayê Mesîh û him jî Mehdî li rûyê erdê ne, lê meriv hay jê nîn in, Xwedê bi hikmetekê mirovan jê dûr dixe.

Ji kelepora kufrê dûrketin, hişê mirov paqij û zelal dihêle. Gelek însan nikare bi temamî ji nirxên kufrê dûr bikeve. Ji ber wê, hiş nepaqij e.

Cîhanê hezkirin jibîr kiriye. Hema dibêjin em demildest sîtolan bişînin, rahijin çekan. Kesek nabêje em bi hezkirinê nêz bin.

Kurd û Tirk hemû birayên me aştiyê dixwazin, lê belê PKKya ku di dest de çek heye, behsa aştiyê bike qîmeta wê tune ye. Ew aştiyê naxwazin.

Ger li Tirkiyê kesek hebe ku bêje em Kurdan naxwazin, em ê bi mirovahiya wan têkevin şikê. Ev nêrînek gelekî qirêj e.

Gelek reng û çandên xweş û xas ên Çerkes, Kurd û Lazan li Anatoliyê heye, divê bo parastina hemûyan tevdîr werin girtin.

HDP pergala serokatiyê destek dike û dê desteka xwe jî bidomîne. Çimkî Ocalan serokatiyê dixwaze, ji xeynî gotina Ocalan tiştekî nakin.