Adnan Oktar

Pêwîst e ku mirov “ez” a di hundurê xwe de bibîne û binase. Bona ku îmenek rasteqîn û jidil çêbe, divê mirov xwe û hişmendiya xwe bizane.

Nîmet li cîhanê bona Misilmanan e, li axretê tenê bona Misilmanan e. Di nav sînorên helalîyê de hemû nîmet bona Misilmanan e.

Li Rojhilata Navîn Misilman bûn şahidê gelek destdirêjîyan ku li jinên wan hatin kirin. Di binê rewşa niha de ev zordarî heye.

Dema ku dibêjin Quran têr nake, nakokiya navbera mezheban derdixin. Bo tiştekî yek dibêje heram, yê din dibêje helal. Wê demê yek ol nabe.

Nizanin ku hêrsa li hemû cîhanê hember Misilmanan ji eziyeta li jinan tê kirin û ji hukmên di Quranê de tune ne tê.

Ji bo rûyê jinan, milê jinan, dengê jinan, bêhna jinan û cîhê jinan dibêjin avretê jinê. Di Quranê de ev tune. Li Hecê hevre îbadet dikin.

Heta ku ewlehiya hilbijartinê nebe, zordestiya li ser welatiyan ranebe hilbijartinek hevseng nabe. Di mercan de hilbijartinek dadmend nabe.

Li Tirkiyê ji hêla huner û kalîteyê paşveçûn çêbû. Ev talûkeyek mezin e. Divê Wezareta Kalîteyê ava be û piştgiriya kalîteyê were kirin.

Şad dibin ku Şiî, Suniyan Sunî jî Şiîyan dikujin. Ev yek zulma ku paşverûtiyê derxistiye. Di Quranê de Şiîtî-Sunîtî tune ye.

Xwedê dibêje ku muşrîk kesên qirêj in. Ev ne qirêjiyek manewî ye, fizîkî ye jî. Mala wan, ew bi xwe, nêrîn û jiyana wan qirêj e.

Federasyon derîyê sîstemek wisa vedike ku yekcar pêşî li Yekîtiya Îslamê digire û ava nebe. Kesek nikare berdêla vê yekê bide.

Sebir yek ji girîngtirîn nîşana hezkirinê ye. Ger nikare sebir bike, wisa ne hezkirin tune ye. Dema ku sebır tune be, hewes e ne hezkirin e.

Ew kesên ku Quranê bawer nakin, gorî rîvayetên nakok tev digerin, di heman demê de dujminê Pêxember in jî.

Yê xurt e û mezin Xwedê ye. Mirov acîz e û xizan e.

Qerentîya kesekî ya bihuştê tune ye. Ev jî xweş exlaqbûna me pêkan dike. Dibe sedema xweş exlaqbûnê.

Ocalan dixwaze li başûrê rojhilatê dewleteke komunîst ava bike û bibe serokê wê. Ew dixwaze bibe Stalînê sedsala îro. Ew aştiyê naxwaze.

Baxnazî wek mirinê ye. Di taesûbiyê de ola Îslama ya ku hezkirina bihuştê ye nayê jiyin, dê oleke din bê jiyin.

Divê PKK piçûk û beredayî neyê dîtin. Em dikarin bibêjin ku Tirkiye şerekî din yê rizgarbûnê dike. Divê li gorî vê rastiyê tevbigerin.

Ol hêsan o sade ye. Hezkirin, bexişandin, ciwanmerdî û fîdakarî puxteya olê ye. Ev taybetiyên xweşik, xweşikiyê dide mirov bi xwe.

Lê ya divê teqez were kirin, tunekirina binekokiya ramanî a PKKê ye. Divê neçar TRT Kurdî dij propagandayê bike.

Ew kesên ku dibêjin em ê li pêş Yekîtîya Îslamê bendan ava bikin dê beleya xwe bibînin. Kesên biceribînin dê xwe jî tune bikin. #PKK

Ji nexweşiya heznekirinê bifilitin. Xwedê mirov bona ku bi nefretê bijîn neafirand. Di nav cîhanek reş û tarî de dijîn.

Hêza Tirkiyê ya aborî û leşkeri têra avakirina Yekîtiya Îslamî nake, yek jî federasyon were dê perçebûnê çê be.

Hin mirovên kêfperest, ji ber ku hêza wan a têkoşîna bi fikrî nemaye, federasyonê û radestbûnê qebûl dikin, gel vê qebûl nake.

Hukûmet dikare hemû mijarên xitimî di pergala parlamenteriyê de çareser bike, çi guherîn pêwîst be dikarin bikin.