Adnan Oktar

Ger wijdana Misilmanan dema ku şaşiyekî bike aciz be, ev nîşana îmanê ye.

Dema wîjdana mirov paqij be, dil jî çav jî paqij dibe, nêrîna wan watedar û xweşik dibe.

Kesekî ku nîkaribe hebûna Xwedê bibîne, dê çawa xweşikiya qûlan bibîne? Kesekî ku spasiya Xwedê neke, dê çawa spasîya evdan bike?

Her gav li ser bawermendan zordarî heye, yên kesayetîya wan qels e têk diçin, yên hiş, wîjdan û îmana wan xurt in, ser dikevin

Dema ku mirov bi dil û can xwe li Xwedê digire, dafikên şeytan dibîne ku çawa tevdigere û tevdîran digire, wê hingê dibe serwext.

Bawermend xwe li hêrsê, hestiyariyê, kîndariyê nagire û xwe pê ve bernade. Destûr nade ku şeytan gorî dilê xwe wê/î bixijikîne.

Divê bawermend bi temamî benê şeytîn bibire û xwe bi benê Xwedê bigire.

Gelek mirov di Quranê de efûkarî, xwedî sebrî û exlaqê şirîn dixwînin lê belê bawer nakin ku were sepandin. Exlaqê şirîn hêsan e.

Xwedê naxwaze ku mirov hev biqehirin û perîşan bikin. Xwedê dixwaze ku mirov tobe bikin û sererast bibin.

Ger mirov xwe biqehirîne, ev yek ji destûrdayîna tengezariya şeytîn pêk tê. Bawermend ji dadmendî û dilovaniya Xwedê bawer dikin.

Dema ku mirov bi olê dilê xwe dişon ev yek bo wan dibe nûr. Ol nîmet e, ronahiya hiş e.

Gelek mirov wisa zanin ku ol cîhanê ji destê mirov digire, ya rast bêxwedayetî cîhanê ji destê mirovan digire.

Bêxwedêtî jiyanê, xan û manê, zarok û zêçikan dike bela sere mirovan. Ol jî her tiştî bedew dike.

Wisa zanin ku dema oldar bin, muzîk, huner, nîgar, peyker û xweşikî nabe. Di Quranê de ol ne ev e. Quran her başiyê pêşniyar dike.

Ji rûyê ola kal û bavên xwe ew e ku Îslama pak û paqij ji rûyê erdê rakin. Jiber ku ne li ser Quranê ne, Misilman li her derê tên çewisandin.

Çi tiştekî dilşewat e ku di malekî de wêne tune be û muzîk ji jiyanê hatibe derxistin. Quran pesnê hunerê dide, nîgar û peyker ne heram in.

Divê dema ku diçin mescîdan, mîna çûyîna cejnê xwe bixemilînin. Divê Misilman her gav dêhndayî û paqij be.

Xwedê destnimêjê bi ayetekî ve vedibêje, paşverû bi çend rûpelan. Olek wisa beyan dikin ku, jiyankirina wan jî ne guncav e.

Helal û heram di Quranê de aşkere ne. Di vê mijarê de xeynî Quranê pîvan tune ne.

Pirtûk yek e, helal û heram jî heman in. Ger helal û heramên 4 mezheban cuda bin, di wir de şaşîyek heye. Divê neyê paşguhkirin.

Şehwet bi nîyetê ve ye. Jin jî dikare ji mêran karîger be. Hema dixwazin li jinan zordariyê bikin. Bawermend serwext divê.

Lev hezkirina Misilmanan û wek bira jiyankirin esas e. Dema ku di navbera wan de gengeşîyek derket, divê xîret bikin û çareser bikin.

Ne mumkûn e mirov fem bike ku vê şêweya bêyom, bêhezkirin û nedilovan ji ku tînin û ewqasî jî di hundurê xwe de dihewînin.

Misilmanên ku li gorî Quranê dijîn hev nakujin. Exlaqê muşrîkandibe sedema mirinan. Jiber exlaqê muşrîkan lihev nefret dikin.

Divê dengê wan kesên ku li Başûrê Rojhilatê bi hişyariyan gefan li birayên me dixwin bi qanûnan ve bi awayekî baş li wan were vegerandin.