Adnan Oktar

Lev hezkirina Misilmanan û wek bira jiyankirin esas e. Dema ku di navbera wan de gengeşîyek derket, divê xîret bikin û çareser bikin.

Gelek mirov hişê xwe nadin serê xwe. Dema mirov berê xwe dide wîjdana xwe, baqil dibe, şaşîyan dibîne û bi berve rastiyê diçe.

Gelek dewletên Misilman hîn kirine ku miletê Misilmanan şehîd bikin. Tirkiye teqez hînî bêexlaqîyek wilo nabe.

Dewleta kûr a cîhanê ew hêza xwe berê winda kir, lîstika wan aniha dikin ku Misilmanan berî hev bidin, divê em nexapin.

Biryar dane ku alema Îslamê tune bikin. Tenê bi rihekî misilmantîya nûjen ku girêdayî Quranê ve ev yek pêkan e.

Biryar dane ku alema Îslamê tune bikin. Tenê bi rihekî misilmantîya nûjen ku girêdayî Quranê ve ev yek pêkan e.

Dema wîjdana mirov paqij be, dil jî çav jî paqij dibe, nêrîna wan watedar û xweşik dibe.

Mûsewî jî Misilman jî zarokên Hz. Brahîm in. Divê navbeyna birayan de şer çê nebe.

Ger Şiî Sûniyan, Sunî jî Şiîyan wek bêxwedê bibîne, bobelatek zaf mezin e. Gelek Misilman, ji cimaetek din bûnê jî hêrs dibin.

Her gav li ser bawermendan zordarî heye, yên kesayetîya wan qels e têk diçin, yên hiş, wîjdan û îmana wan xurt in, ser dikevin

Misilman evîndarê Misilmanan e. Ji ber ku bi eşqa Xwedê ve hez dike, dawiya hezkirina wî/ê tune. Yê nizane Xwedê hez bike, matmayî dimîne

Şûr li ser Misilmanan nayê rakirin, heram e. Di navbera Misilmanan de şîret heye, daweta rastiyê heye, tundî nayê pejirandin.

Dema ku Misilman li axretê cezayê zaliman dibînin dile wan rihet dibe. Mirov pêwîstiya dojehê li axretê baştir fem dikin.

Misilman bê mehrîbanî hev dikujin û her yek jî dibêje ez xizmeta Îslamê dikim. Wekî ku ketine pêşbirka tundîyê.

Milkê asîman û asîtanê yê Xwedê ye. Mirov li cîhanê tenê nobedarê vî milkî ye.

Xwedê ji me dixwaze ku em teqez rasteqînên îmanê lêkolîn bikin. Nûwazeyên Xwedê afirandine dibin sedama kûrbûna îmanê.

Misilman him lêkolîn dike agahiyên xwe zêde dike him jî zanînên xwe vedibêje, her du jî bo Misilmanan îbadet in.

Xwestina Mehdiyetê, mîzgîniya wê bereketê tîne. Li hember Mehdiyetê sekinîn bi xwe re bê yomiyê tîne.

Ne asayî ye ku li Başûrê Rojhilat xebatên çandî, belavkirina pirtûkan werin astengkirin. Divê li her quncikê welêt teblîx bibe.

PKK tenê bi hizrên tolhildan û rikê ve tev digere. Ji rikan har bûne. Kurdan jî hez nakin, tenê tolhildanê dixwazin.

Sedema bobelata li Başûrê Rojhilatê perwerdeya Darwînîst û materyalist e. Bila Darwînîzm bi bersiva xwe ve were hînkirin.

Ev Tirkiya kevn çû, hin kesan xwe xwedî îltîmas didîtin, ew îltîmasan xelas bûn.

Di pirtûkên dewletê yên fermî de ji gencan re dibêjin ku hûn di şilekan de bi tesadufî çê bûne. Ev yek hişê gencan tarûbar dike.

Hin kes wisa hîn bûne k udi heyna Tirkiya kevn de heqaret dikirin û ji wan re dima, ev êdî nabe. Kesê ku heqaret bike dê bi qanûnê ve terbiye be.

Kurd kesên torin û nijadpak in. Merd in, xwedî nûr û xwedî îman in. PKK kirêt e. Em ê wan bi zanîn û zanistê li herêmê têk biherin