Adnan Oktar

Misilman evîndarê Misilmanan e. Ji ber ku bi eşqa Xwedê ve hez dike, dawiya hezkirina wî/ê tune. Yê nizane Xwedê hez bike, matmayî dimîne

Şûr li ser Misilmanan nayê rakirin, heram e. Di navbera Misilmanan de şîret heye, daweta rastiyê heye, tundî nayê pejirandin.

Dema ku Misilman li axretê cezayê zaliman dibînin dile wan rihet dibe. Mirov pêwîstiya dojehê li axretê baştir fem dikin.

Misilman bê mehrîbanî hev dikujin û her yek jî dibêje ez xizmeta Îslamê dikim. Wekî ku ketine pêşbirka tundîyê.

Ger Şiî Sûniyan, Sunî jî Şiîyan wek bêxwedê bibîne, bobelatek zaf mezin e. Gelek Misilman, ji cimaetek din bûnê jî hêrs dibin.

Digel serê tivingê ji PKKê re tu tişt nayê eşkere kirin. Bi zanistê tê vegotin, bi felsefeyê tê vegotin. Şêwaza PKKê kuştine. Şêwaza misilmaniyê jî vejandine. Vejandin bi ilm ê, bi qaneh û telqînê pêk tê.

Ger wijdana Misilmanan dema ku şaşiyekî bike aciz be, ev nîşana îmanê ye.

Lev hezkirina Misilmanan û wek bira jiyankirin esas e. Dema ku di navbera wan de gengeşîyek derket, divê xîret bikin û çareser bikin.

Gelek mirov hişê xwe nadin serê xwe. Dema mirov berê xwe dide wîjdana xwe, baqil dibe, şaşîyan dibîne û bi berve rastiyê diçe.

Gelek dewletên Misilman hîn kirine ku miletê Misilmanan şehîd bikin. Tirkiye teqez hînî bêexlaqîyek wilo nabe.

Dewleta kûr a cîhanê ew hêza xwe berê winda kir, lîstika wan aniha dikin ku Misilmanan berî hev bidin, divê em nexapin.

Biryar dane ku alema Îslamê tune bikin. Tenê bi rihekî misilmantîya nûjen ku girêdayî Quranê ve ev yek pêkan e.

Biryar dane ku alema Îslamê tune bikin. Tenê bi rihekî misilmantîya nûjen ku girêdayî Quranê ve ev yek pêkan e.

Dema wîjdana mirov paqij be, dil jî çav jî paqij dibe, nêrîna wan watedar û xweşik dibe.

Zordestên wê demê, bo ku bila mirov neçin ba Pêxemberê me gelekî pêkut dikirin, tevî vê kesên samîmî ligel Wî bûn.

Wekî ku hîç Ergenekon nebûye tevgerîn nesamîmîyeke mezin e. Ger kî bûye sedema belavbûna vê dewleta kûr jê re helal be.

Propagandaya rêxistineke kujer, avabûneke mafyayî, yanî PKKê serbest nayçê hîştin, bila vê yekê pêşnîyar jî nekin.

Divê teqez hukûmeta me li dibistanan bi delîlên îlmî ve bi nîşandana fosîlan ve bersiva Darwînîzmê fêrî zarokan bike.

Çi ji destên wan tê bila bikin, em nahêlin ku bi awayekî dij demokratîk Tayyip Xoca bixînin. Kesê ku bi hilbijartinan hatîye dê wisa jî biçe.

Ger li dibistanan bêjin “kal û bavên me qirêj bûn” ew gencan dê bikevin kêmasîya îmanê, û berê xwe bidin tundîyê. Divê ev yek mirov şaş neke.

Jiber ku Tirkîye xwedî merhemet e, ji her kesî re derîyê xwe vedike, divê teqez rê nedin ku ev merhemet şaş were xebitandin.

Divê teqez destûrê nedin wan kesên ku ji sûrîyê tên û tev li mazlum û bêgunehên Êzidî dibin û li hember Tirkîyê şer dikin.

Derbeya îlmî ya herî mezin a ku li cîhanê li komunîzmê were xistin, fêrkirina bersiva Darwînîzmê ya li dibistanan bo gencan e.

Ger PKK hêvî dike ku bi şerkirinê ve dê tawîzan ji Tirkîyê bistîne, tenê xwe dixapîne. Ew gefxwarina wan a bi şev û roj ji kêmasîya wan e

Bila li Tirkîyê bêşerefekî ku bîne Ocalan serbest berde, kujeran azad bike, xweserîyê bide û welêt perçe bike negerin, nikarin bibînîn.