Adnan Oktar

Dojeh cîhê wan kesên ku li evîna Xwedê îxanet kirine ye. Bihuşt jî mekanê wan kesên ku bersîva eşqa Xwedê bi eşq didin e.

Ger baş bala xwe bidin, dê bihuşt di serê wan de diyar be. Kesên ku pergala cîhanê baş fem dikin bihuştê jî baş fem dikin.

Xemila herî mezin a bihuştê hezkirin e. Xwedê neke ger li cîhekê hezkirin tune be, ew der dibe dojeh. Xwedê bihuşt bi hezkirinê xemilandiye.

Gelek alim tenê gilîkirinê dizanin. Rêya ku Xwedê nîşan dide, Pêxember dibêje ango Yekîtiya Îslamê û Mehdiyetê hîç venabêjin.

Di bihuştê de hemû tiştên ku mirov dixwazin û begem dikin hene. Maşîneyên herî lûks, kotrayên herî xemilandî hene.

Gorî asoya hişê mirovan, di bihuştê de hemû tişt hene. Dibe ku her mirov tiştên herî xweş li bihuştê bixwaze, hemû jî hene.

Dibêjin di bihuştê de kelek çawa dibe. Xwedê tiştên li vir wek mînak nîşan dide. Kesên ku keleka li bihuştê bibînin ya li cîhanê hîç emel nakin.

Nîmetên bihuştê him ji bo mêran in him jî bo jinan in. Ew kesên ku wek tenê bo mêran e şîrove dikin şaş dizanin.

Di bihuştê de bawermend dê xweşikiya navê Cemal ê Xwedê temaşe bikin û dê zêdetir jî bona wê şad û bextewar bin.

Xwedê bi behsa bihuştê ve jiyanek durust fêrî merivan dike. Çawa ku li buhiştê qedeh û sifreyên mûsîkî hene, divê li vir jî hebin.

Bawermendekî/e hişyar û jidil naçe dojehê. Lê belê bawermend her tim di navbera tirs û hêviyê de ye.

Ew jiyana ku wan li ser navê Îslamê ava kiriye, cîhanê wek dojeh dike. Xwedê jî ji me dixwaze ku em cîhanê bikin bihuşt.

Bawermend ji bo Xwedê dijî û ji bo rizayê Xwedê jî dimrin. Ger mirov bo rizayê Xwedê nejî, jîyan wek cehnemê dibe. Her tişt bo rizayê Xwedê ye. Bihuşt jî bo rizayê Xwedê xweş e.

Mirov xwe tam naspêrin Xwedê. Gelek ji wan dema ku kêrî berjewendiyên wan neyê ji olê dûr dikevin.

Ger xwe tam bispêre Xwedê ji bo kesên bawermend tirs tune ye. Kesên tewekul nakin tirsa herî mezin dijîn.

Xwedê dixwaze ku Misilman axretê baş bifikirin û tewekul bikin. Ji bo wan kesên ku li ser baş difikirin rasteqînî vedibin.

Ger mirov Xwedê baş hez bike û pê biale asoya wî/wê vedibe. Her mirov xwedîyê zanyarîyên rûbarî ye, zanyariyên baş jî bi teqwayê ve dibin.

Zanyarî û bawerîyek baş bi rihekî jidil ve tê bidestxistin. Divê bawermend ewilî nîşaneyên hebûna Xwedê bi baldarî bifikire.

Erênî û jidiliya ramankirinê gelekî girîng eger mirovek tenê jiyana pîrehevonekekî binêre dê bêşert û bêmerc bawer bike.

Her mirov tenê di hundurê mêjiyê xwe de dijî, nikare derkeve derve. Mal û kulîlk û yat û maşîne û kinc hemû di hundurê mêjî de tên afirandin.

Hin mirov wisa zanin ku ger bawer neke jî tiştek nabe. Berî her tiştî nankoriya nîmetên Xwedê dikin, berdêla wê jî heye.

Bêhna ku Xwedê daye hildidin, dîmenên ku Xwedê nîşan daye dibînin, heza ku Xwedê daye dikin lê belê naxwazin Xwedê bibîr bînin.

Zanist rêya femkirina hunera Xwedê ye.

Misilmanên ku kemaliya ezmûnê fem dikin, dilgeş dibin. Dijwarî dibe para her kesî lê belê dijber vê tênagên. Bawermend jî rêya xwe didomînin

Ew kesên ku dibêjin Kurd û PKK heman in, Kurdan baş nanasin. Şêweya PKKê ya bêxwedê û jiyana exlaqî ya Kurdan jev cuda ne.