Adnan Oktar

Her gav li ser bawermendan zordarî heye, yên kesayetîya wan qels e têk diçin, yên hiş, wîjdan û îmana wan xurt in, ser dikevin

Misilman evîndarê Misilmanan e. Ji ber ku bi eşqa Xwedê ve hez dike, dawiya hezkirina wî/ê tune. Yê nizane Xwedê hez bike, matmayî dimîne

Şûr li ser Misilmanan nayê rakirin, heram e. Di navbera Misilmanan de şîret heye, daweta rastiyê heye, tundî nayê pejirandin.

Dema ku Misilman li axretê cezayê zaliman dibînin dile wan rihet dibe. Mirov pêwîstiya dojehê li axretê baştir fem dikin.

Şiî Sunîyan, Sunî jî Şiîyan şehîd dikin, û wekî xizmeta Îslamê jî şad dibin. Her du alî jî wek nûrê Misilman in, ev zulum e.

Misilman bê mehrîbanî hev dikujin û her yek jî dibêje ez xizmeta Îslamê dikim. Wekî ku ketine pêşbirka tundîyê.

Digel serê tivingê ji PKKê re tu tişt nayê eşkere kirin. Bi zanistê tê vegotin, bi felsefeyê tê vegotin. Şêwaza PKKê kuştine. Şêwaza misilmaniyê jî vejandine. Vejandin bi ilm ê, bi qaneh û telqînê pêk tê.

Giyanê mirovan bo hêrsê jî bo hezkirinê jî guncav e. Bo girînê jî bo kenê jî guncav e. Divê şûna hefretê hezkirin were bijartin

Giyanê mirovan bo hêrsê jî bo hezkirinê jî guncav e. Bo girînê jî bo kenê jî guncav e. Divê şûna hefretê hezkirin were bijartin.

Sûnî Şiîyan, Şiî Sûnîyan bi averêbûnê ve sûcdar dikin. Yên averêbûyî kesên ji Misilmanan hez nakin in.

Di nav her civakê de kesên şaş derdikevin. Di nav Şiî û Sunîyan de jî derdikevin. Divê teqez Şiî û Sunî bibin yek.

Ger bi dilovanî nêzî birayên me Şiî bin li Iraqê jî ti gengeşî namîne. Şiî jî Sunî jî misilmanên pak û paqij in.

Aniha Şiî, Sunî û Wahabî bi awayekî ecêp hev dikujin û qir dikin, lê belê piştî demekê em ê fem bikin ku hemû xweşk û bira ne.

Ya duyem jî ew e ku em ê ruhên din xwe bidin hezkirin, em ê ji ruhê xwe re bêjin ku hêrs û dexesî xeynî belayê ti tişt nîn e.

Hêr tenê zirarê dide me, dexesî tenê dibe sebeba zirarê, efûkerî û hezkirin dostên mirovan zêde dikin.

Ne rast e ku mirov bona îdîayên qaşo komkujîyê bêje min têkildar nake û bêdeng bimîne, divê li hember kirdariyan tevdîran bigirin.

Dema ku Pêxemberê me tiştekî jê hez bikira didît wiha digot; “Hemd ji Xwedayê ku xweşikiyan dikemilîne re”, û tesbîh dikir.

Bo ku PKK dest ji çekan berde, dive avabûna xwe bîrdozî bi giştî biguhere. Ev yek jî tenê bi perwerdeya dij ve guncav e.

Tenê gilîyekî Bedewê Cîhanê Pêxemberê me li Misilmanan hebû, dibêje Quran tik û tenê hîştine. Belaya li serê Misilmanan ev e.

Ew kesên ku Quranê bawer nakin, gorî rîvayetên nakok tev digerin, di heman demê de dujminê Pêxember in jî.

Aliyê îmtîhanê yê cîhanê qîmetdar e. Sebir, wêrekî, egîdî, tevekûl, fîdakarî nîmetên cîhanê ne. Cîhan bi van yekan xweş e.

Kesekî ku nîkaribe hebûna Xwedê bibîne, dê çawa xweşikiya qûlan bibîne? Kesekî ku spasiya Xwedê neke, dê çawa spasîya evdan bike?

Sebir yek ji girîngtirîn nîşana hezkirinê ye. Ger nikare sebir bike, wisa ne hezkirin tune ye. Dema ku sebır tune be, hewes e ne hezkirin e.

Pêxemberê me dibêje nimêj ronahiya çavan e. girîng e ku mirov ji nimêjê tahm hilde û nimêjke. Dema tahm tune be şeytan her gav weswese dide.

Bingeha sedema ku alema Îslamê evqas êşê dikêşe, dûrketina ji Quranê ye. Xwedê aramiyê nade wan kesên Quranê kêm dibînin.