Adnan Oktar

Sedema ku Xwedê li axretê ezabek bê dawî dide, bê exlaqiya kafiran a gelekî mezin e.

Şûr li ser Misilmanan nayê rakirin, heram e. Di navbera Misilmanan de şîret heye, daweta rastiyê heye, tundî nayê pejirandin.

Misilman bê mehrîbanî hev dikujin û her yek jî dibêje ez xizmeta Îslamê dikim. Wekî ku ketine pêşbirka tundîyê.

Misilman evîndarê Misilmanan e. Ji ber ku bi eşqa Xwedê ve hez dike, dawiya hezkirina wî/ê tune. Yê nizane Xwedê hez bike, matmayî dimîne

Her gav li ser bawermendan zordarî heye, yên kesayetîya wan qels e têk diçin, yên hiş, wîjdan û îmana wan xurt in, ser dikevin

Ger Şiî Sûniyan, Sunî jî Şiîyan wek bêxwedê bibîne, bobelatek zaf mezin e. Gelek Misilman, ji cimaetek din bûnê jî hêrs dibin.

Digel serê tivingê ji PKKê re tu tişt nayê eşkere kirin. Bi zanistê tê vegotin, bi felsefeyê tê vegotin. Şêwaza PKKê kuştine. Şêwaza misilmaniyê jî vejandine. Vejandin bi ilm ê, bi qaneh û telqînê pêk tê.

Ger wijdana Misilmanan dema ku şaşiyekî bike aciz be, ev nîşana îmanê ye.

Mirov dojehê tenê wek agir difikire. Jixwe di dojehê de hemû tiştên ku mirovan eziyet dikin hene.

Lev hezkirina Misilmanan û wek bira jiyankirin esas e. Dema ku di navbera wan de gengeşîyek derket, divê xîret bikin û çareser bikin.

Jiyan gelekî kurt e. Mirin gelekî nêz e. Xwedê hesabê her tiştî dipirse. Divê hesta Misilmanan a perbirsyartiyê gelekî xurt be.

Dem nîmetekî mezin e ku dê li axretê hesabê were pirsîn. Divê em demê baş bikar bînin. Dê Xwedê ji herkesî dema xwe çawa derbas kiriye bipirse

Tişta ku herî zêde ezîyetê dide dojehiyan, li bihuştê jiyana bextewar a bawermendan e.

Bawermendekî/e hişyar û jidil naçe dojehê. Lê belê bawermend her tim di navbera tirs û hêviyê de ye.

Pirsyarbûna bawermendan li axretê bona wan îltîfat e, bona dîtina qenciyên wan in.

Dojeh hebûneke xwedî hiş e, hay ji hemû sûcên dojehîyan heye û dizane çawa ezîyetê bike.

Her xala dojehê xwedî hiş e. Wisa xwedî hiş e ku gunehê wê bi ti kesî nayê. Kevir, xwelî û gîha wek lebatên dojehê ne.

Dibe ku di sêrî de kêmaqiliya kufrê neyê femkirin, lê belê xerabiya nêrîn û axavtina wan derbarê wan de ramanekî ava dike.

Çawa ku ên înkar dikin Îslamê neçê dibînin, paşverû jî Îslama rasteqîn wisa neçê dibînin. Dixwazin geşî û şadiyê qedexe bikin

Tê zanin ku di êrîşên kevn ên li ser qereqolan de, gelek xayînan ji hundur agahî dabûn. Divê bi rêya dadê hesap ji wan jî were pirsin.

Divê li hember wan kesên ku ji hundur agahî didin, xebateke mezin a huquqî were meşandin û çalakiyên wan werin sekinandin.

Divê Tirkiye di her hal û kar de hezkirinê bixwaze, li hember xwînê bi dostaniyê ve bisekine. Têkiliya bi her dewletê wilo be.

Xwedê derbasbûna jî dewrekê bo dewrek din nişan dide. Ew tiştên niha diqewimin Xwedê yek bi yek li Pêxemberê me nişan dabû.

Bersiva kesên zulme dikin bi zulme ve nayê dayîn, dê demê nebaşî yek be dibe hezar.

Heta ku di destê PKKê de çek hebe li ser gel bandora xwe çêdike, jiber wê teqez dest ji çekan bernade. Pêbaweriya ku dê berdin ne bi aqilane ye.