Adnan Oktar

PKK rêxistinek bê xwedê, bê kitêb û komunîst e û aniha herêm dagir kiriye, birayên me Kurd ên oldar ji PKKê nefret dikin.

Kurd têrpaqij in û dilsozê dewletê ne. Lê belê zordestiya çeka PKKê li ser wan heye. Divê birayên me Kurd li hember vê zordestiyê tenê neminin.

PKK rêxitineke kirêt û nebaş e. Mafya cuda ye Kurd cuda ne. Kurd mirovên wek nûrê pak û paqij in, xwedî exlaq in.

PKK têkilî gelê Kurd ên oldar bûye. Dixwazin kesên bêxwedê û bêkesayet bikin bela serê canên me Kurd.

Di orjînala Îstîklal Marşiyê de ji bo gelê me tê gotin. Ya ku tê armanckirin miletê Îslamê ye. Hemû Misilmanên Kurd, Ereb, Tirk û Çerkes in.

Ez dostê Kurdan im, dijberê PKKê me. Ustadê min Kurd e. Kurd ango nûr . Ya qirêj PKK ye.

Em ê tim lêgera xwe ya Mehdî bidomînin, hêj nedîtina me ya rûçikê wî kesî, xebat û xîreta me teqez naguherîne.

Daxistina Xwedê ya Quranê rehmet û nîmeta Xwedê ya ji hezkirina me tê ye.

Di orjînala Îstîklal Marşiyê de ji bo gelê me tê gotin. Ya ku tê armanckirin miletê Îslamê ye. Hemû Misilmanên Kurd, Ereb, Tirk û Çerkes in.

Ew kesên ku ji ber kurdbûna wan çêrî Kurdan dikin bêexlaq in, bêkesayet in. Gelê me vê bêkinarîyê teqez napejirîne.

Ji ber ku di destê PKKê de çek heye, gelek kes rêz digirin. Dema ku dest jî çekan berdan kesek guh nade wan. Lewre çekan bernadin.

Di pergala serokatiyê de ger radestî mafyayê bin, rîska darbeyê zêde dibe. Meksîka, Amerîka û Arjantîn mînakên nebaş in. Kêrî Tirkiyê nayê.

Tirkiye nabe şirîkê kujeriyê. Tirkiye nabe navgînê ji hewa bombebarankirina Misilmanan. Bila hukûmeta me di vê mijarê de biryardar be

Ger êrîşî leşkerekî bikin, xwîna ewladekî me birijînin, tikilî hemû artêşa me dibe. Divê ev yek ji PKKê re neyê hîştin.

Qaşogiravî jiyana Misilmanan gorî xwe erzan dibînin. Jin, zarok û sîvîlan her gav ji hewayê tên kuştin. Tirkiye nabe qasidê zulmeke wiha.

Em Laz, Gurcî, Kurd, Tirk, Ermen, Çerkez û Roman hemû bi hevre, bê cudahî ehlê vî welatî ne.

Di daxuyanîyên dema ku şehîd tên de divê peyvên xembûn û êşê neyên bikaranîn. Bila bêjin; “Gihîşt şerefa şehîdbûnê em şad bûn”.

PKK ji dilovanî û kubariya gelê Tirk sûd werdigire. PKK belaya xwe digere lê belê ji bîr dike ku hêza Tirkiyê têra her tiştî dike.

Li pey şehîdan mirov bi hezkirin û xofa Xwedê digirî, ger bi xembarî bigirîn ne gorî olê ye.

PKK wek nûnerê Kurdan derket û niha jî ax, ziman, nasname û hemû wan blindest kiriye. Ev yek paşguh nabe.

Serokatî wek federasyonê ye. Divê mirov ji ber daxuyaniya xweserîyê li hember pergala serokatiyê metel nemîne. Divê ev şaşî bê sererastkirin

Bila ti kes bo efûkirina Ocalan, serbestberdana kujeran û perçebûna Tirkiyê me îkna neke, em ê bî dadê dinyayê li wan reş bikin.

Ger pakêta ewlehiya navxweyî li dijî PKK û mînakên wê nebe û li dijî gel be, dê bibe sedema bê bereketiyek gelekî mezin.

Dema şehîd dikeve, dibêjin agir kete ocaxê. Ev gotinek şaş e. Agir na, nûr dikeve cîhê şehîd lê be.

PKK jî dixwaze wekî avabûnên mafyayî yên Meksîkayê li herêmê dewletek narko ava bike. Divê fem bikin ku ev yek çi talûke ye.