Adnan Oktar

Tirkiye nabe şirîkê kujeriyê. Tirkiye nabe navgînê ji hewa bombebarankirina Misilmanan. Bila hukûmeta me di vê mijarê de biryardar be

PKK wek nûnerê Kurdan derket û niha jî ax, ziman, nasname û hemû wan blindest kiriye. Ev yek paşguh nabe.

Serokatî wek federasyonê ye. Divê mirov ji ber daxuyaniya xweserîyê li hember pergala serokatiyê metel nemîne. Divê ev şaşî bê sererastkirin

Ger êrîşî leşkerekî bikin, xwîna ewladekî me birijînin, tikilî hemû artêşa me dibe. Divê ev yek ji PKKê re neyê hîştin.

PKK ji dilovanî û kubariya gelê Tirk sûd werdigire. PKK belaya xwe digere lê belê ji bîr dike ku hêza Tirkiyê têra her tiştî dike.

Heya ku îman nebe, eşq û hezkirin nebe xweşikî nabe. Teqez divê eşq hebe, hezkirin hebe.

Bila Xwedê birayên me ên Kurd ji kirêtên PKKyî û ji van zordestên bê xwedê û bê kitêb biparêze. Xweda aramî û bextewariyê bide wan.

Dê heta hetê rêzdariya Ocalan tune be. Ji ber vê yekê, bila bo rêzdarkirina wî pê de nekevin, nikarin ti encamê ji vê mebestê bigrin.

Şêweya PKK ya herî salgir û herî xirab e. Helwesteke ku li Rojhilata Navîn her gav tê dîtin bi kar tînin. Ocalan nikare derkeve derve.

Prensîba şexsîbûna suc heye. Bi hewa bombebarankirina herêmekî kujerî ye. Zarok, jin û pîr, mirov nayê bombebarankirin.

Şûna ku qala hezkirinê, dostaniyê û eşqa Xwedê bikin, her gav behsa pevçûnan dikin. Her gav di nav têkçûnê de ne.

Penaber her gav di behrê de dixeniqin. Ger pişîk û kûçik bimrin dê zêdetir bala cîhanê bikêşe. Pêwîstiya cîhanê bi hezkirina mirovan heye.

Ger tu wek Ûsiv bî, dê Xwedê Zulêyxayê bişîne ba te. Nexwe li çolistanê gerînê ve nabe.

Divê Xwedê bi awayekî coş, jidil û biryardar bê zikirkirin. Xwedê zikirê wiha ji me dixwaze. Di bîranîna Xwedê de tengsistî nabe.

Divê dema ku diçin mescîdan, mîna çûyîna cejnê xwe bixemilînin. Divê Misilman her gav dêhndayî û paqij be.

Ger li dijî PKKê bi paş ve gav bê avêtin û bê tirsîn dê PKK bêtir hov bibe. Ji ber vê yekê divê biryardarî hebe.

Di daxuyanîyên dema ku şehîd tên de divê peyvên xembûn û êşê neyên bikaranîn. Bila bêjin; “Gihîşt şerefa şehîdbûnê em şad bûn”.

Li pey şehîdan mirov bi hezkirin û xofa Xwedê digirî, ger bi xembarî bigirîn ne gorî olê ye.

Kurd kesên dildar û sertac in. Em hemû birayên me yên Kurd gelekî hez dikin. Kurd teqez tiştekî nebaş nakin.

Dema şehîd dikeve, dibêjin agir kete ocaxê. Ev gotinek şaş e. Agir na, nûr dikeve cîhê şehîd lê be.

Ji ber ku di destê PKKê de çek heye, gelek kes rêz digirin. Dema ku dest jî çekan berdan kesek guh nade wan. Lewre çekan bernadin.

Di pergala serokatiyê de ger radestî mafyayê bin, rîska darbeyê zêde dibe. Meksîka, Amerîka û Arjantîn mînakên nebaş in. Kêrî Tirkiyê nayê.

Em Laz, Gurcî, Kurd, Tirk, Ermen, Çerkez û Roman hemû bi hevre, bê cudahî ehlê vî welatî ne.

Bila ti kes bo efûkirina Ocalan, serbestberdana kujeran û perçebûna Tirkiyê me îkna neke, em ê bî dadê dinyayê li wan reş bikin.

Ger pakêta ewlehiya navxweyî li dijî PKK û mînakên wê nebe û li dijî gel be, dê bibe sedema bê bereketiyek gelekî mezin.