Adnan Oktar

Gelek welatên Misilman bi pereyên welatiyên xwe ve birayên xwe şehîd dixin, vî pereyî jî didin dewletên kûr ên cîhanê.

Cîhê ku li Suriyê, li Iraqê, li Efxanîstanê Misilman perîşan bin, dema me tune ye ku em bona kêfa xwe betlane bikin.

Mirovê destê wî/wê li xwîna Misilmanan gerîyabe dê heta hetê di dojehê de bimîne. Yê ku li dijî DAÎŞê têdikoşe bila bi îlm û îrfanê bike.

Kesê zordariyê digere, zordariyê heq dike. Ger tu zordariyê, belayê, xwînê bidî pêş, bela yê te bixeniqîne. Ger tu bi hezkirinê ve nêz bibûya, dê hezkirin ê bihata.

Li ernîgariya Îslamê gelek zordarî li Misilmanan tê kirin, paşê jî dibêjin mirov çima xwe li tundiyê digirin. Heznekirin tundiyê tine.

Heta ku heznekirina jinan hebe, di alema Îslamê de rizgarî nabe, xelasbûn nabe, dê bela mîna baranê bibarin. Nîvê evdên Xwedê jin in. Ewqas ji jinan nefretkirin, belaya Xwedê kaş dike.

Xwîna misilmanan diherike, di deryayan de gelek şehîdên Misilman hene, ew hê jî dibêjin "Decaliyet tune ye". Misilmanan pasîfîze dikin.

Eger li hember wan kesekî ku wê bengiyê hilde tune be jin teqez bengiya xwe pêşkêş nake. Gelek mirov hay ji wê bengiya kûr tune ne û wisa dijîn.

Divê em wek dewleteke paşverû na, wek dewleteke ku têde serdestiya nûjenî, hezkirin û dilovaniya Quranê heye bo cihanê bibin mînak.

Di cîhanê de gelek jin hene ku kesekî wan bengiya xwe jinanî lê nîşandin tune ne. Bona ku jin bengiya xwe jinanî nîşan bidin, kesên têgihiştî ku wan fem bikin lazim in.

Em bi her tiştên xwe ve, gav bi gav ji Xwedê bawer dikin. Yê ku ziman dide û me dide axavtin, yê ku nivîsê dide nivîsandin Xwedê ye.

Dewleta Osmanî hat û çû, em carek din Dewleta Osmanî navejînin. Em di çaxeke nûh de ne, em ê bi nezaketî, nûjenî û hezkirinê ve exlaqê Îslamê vebêjin.

Tişta ku nahêle Misilman bibin yek, ne kufur e, qelsîya îmana hin Misilmanan û hebûna ruhê munafiqî ye.

Îslama paşverû û ew teşeya kevneperest zirarê dide welêt jî wan jî. Divê Tirkiye gelekî nûjen û kalîte be.

Xwedê ji axê, fêkiyên bênxweş, mîneralên kêrhatî ku baş hatine pakêtkirin afirandine. Kesên dibêjin tesaduf e, îftirayên çirkîn lê dikin.

Di rêya Xwedê de dînbûn bona bawermendan şeref e. Di dîrokê de hemû mirovên salih, pêxember û ewliya wek dîn hatine binavkirin.

Xwedê ji berê pêve mirovên ku bona bawermendan bibin mînak û rêber, wan têxin rêya rast afirandine. Di axîrzeman de dê Mehdî bibe serokê bawermendan.

Modela jinan a ku şer û pevçûnan hez dike, modela jinên kanc û bêteşe dixwazin. Dema ku jin kubar û nazik, tore û kalîte bin, zêdetir xweşik dibin.

Ger ruh û kesayetê munafiqî nebe, dê Misilman bêjin; " Ev çi hal e bira birayan dikuje, werin em bibin yek" û dê tundî jî biqede.

Munafiq nizane şukur bike, nizane heqê xweşikiyê bide. Nizane spasiya Xwedê bike. Ji her tiştî gilîdar e û nankor e.

Xwedê mirovan dide hezkirin. Divê mirov şûna ku dikeve şîrkê, bi daxilbûna Xwedê ve hezkirinê bixwaze. Divê bêje; "Ey Xwedayo! min bide hezkirin!"

Bila Tirkiye qat bi qat ji Ewropa azad û demokrattir be, nûjen be, Di warê azadiya jinan de gelekî ji wan pêşdatir be. Bila ramanê ronak serdest be.

Bona ku dijayetiya Tirkiyê a li cihanê rabe, divê em gencên nûjen, kalîte û ronak ku exlaqê Quranê û hezkirinê dizanin bigihînin.

Sedema ku Iraq û Efxenîstan binpê kirin, bêkalîte dîtina wan bû. Hîç kesek nikare welatekî kalîte binpê bike. Bila Tikiye kalîteya xwe zêdeke.

Dema ku mizgevtên Şiîyan ayn jî mizgevtên Suniyan tê bombekirin, Misilman tenê mizgevtiên xwe bimbe dikin, ev yek aşkere zulum e.