Adnan Oktar

Li hember reşekujan (terorîst) kerrbûn nabe. Lazim e dewlet hêza xwe bi qanûn û yasayî nîşan bide.

Ji ber tunebûna hezkirinê, hema hema li her welatî her kes dixwaze jev perçe bin. Em dixwazin bi hezkirin nêz bin û bi hev re xweş bijîn.

Gelek kes bi awayekî şaş jinan tim wek gunehkar û sûckar dibînin. Xwe çawa bin mirovan jî mîna xwe dibînin.

Dema ku dibêjin Quran têr nake, nakokiya navbera mezheban derdixin. Bo tiştekî yek dibêje heram, yê din dibêje helal. Wê demê yek ol nabe.

Heta ku ewlehiya hilbijartinê nebe, zordestiya li ser welatiyan ranebe hilbijartinek hevseng nabe. Di mercan de hilbijartinek dadmend nabe.

Bi çekê lîstik nabe. Zilam hînê kuştinê bûne. Heta ku PKK ji herêmê neyê derxistin, hilbijartinek adilane nayê kirin.

Xort dê li kuçe û kolanan azad bin. Dema ku ez wan dibînim dilê min ronî dibe. Heta ji wan tê dilşa û rihet bibin. Ji xwe derdor bi wan xweş dibe. Keç û ciwanên wek filîntayê dê şox û şeng bin.

Pêdaketina bi muşrîk, munafiq û ehlê kufrê de xêr e. Dixwazin ku têkoşîna zanistî demildest biqede, wê demê xêr û xêrat namîne.

Xwedê demildest belaya kesên ku bi pêxemberan de dikevin dide. Xwedê teqez mukafata kesên di rêya Xwedê de Îslamê dijîn dide.

Xeynî Quranê helalî û heramî nabe.

Avahîyên bilind bona derûnîya mirovan ne baş e, divê bajar ji xanîyên xwedî baxçe pêk werin.

Di hemû çavkaniyên sahîh de Mehdîyet bi berfirehî hatiye vegotin. Pêxemberê me dibêje bi Mehdî ve mizgîndar bin, qala Mehdî bikin.

Heta ku Hz. Mehdî derkeve, dê fîtne zêdetir bin, bûyer mezintir bin. Bi derketina wî ve dê hemû fîtne biqedin.

Zêdetirê gencan bihêrs û hêrîşkar in. Polîtîkaya taybet a hezkirinê pêwîst e. Divê hezkirin di mexderê de be. Heznekirin telef dike.

Hema carekî jî bilêvnekirina hezkirinê nexweşîyê çê dike. Her ku hezkirin tê bilêvkirin firehî dibe.

Ew kesên dibêjin her der tije nefret e, bila carekî jî peyva hezkirinê bilêvbikin ku mîna gopalê Hz. Mûsa hezkirin nefretê daqurtîne.

Gelek nivîskarên çepgir carekî jî tundîya PKKê rexne nakin, lê dibêjin em alîgirê aştîyê ne. Ev ne tiştekî wîjdanî ye.

Dibêjin em aştîyê dixwazin em li dijî terorê ne, bila bona PKKya komunîst jî tiştekî bêjin. Bi piştgirîya PKKê ve aştî nayê xwestin.

Ger şaşîyeke mirovekî hebe, şûna ku bê qewirandin divê were qezenckirin.

Divê zewicandina keçên xama bi kesên ku ew naxwazin ve were qedexekirin.

Tu her cure tiştên neyînî bêjî û hezkirinê nebêjî nabe. Çareya bobelatên li cîhanê hezkirin e. Bila her kes zimanê xwe hînê hezkirinê bike.

Ew kesên ku dibêjin bila jin nekenin, azad nebin bona xwe jî her cure azadiyê maf dibînin. Ev nêzîkatîyek gelekî bêexlaq e.

Ew birayên me yên li Başûrê Rojhilat çalakiyên Rojbûna Pêxemberê me lidardixin karekî gelek baş dikin. Ew şêr in. Her zêde bin.

Divê em hewl bidin ku aştî, aramî û hezkirin li hemû herêmê belav be. Karê herî baş bo PKKê tobekirin û guherîn e.

Ya ku dilrihetiyê bide birayên me yên Kurd giyanê Yekîtiya Îslamê ye. Divê her gav li Tirkiyê rihê Yekîtiya Îslamê zindî bimîne.