Adnan Oktar

Li Başûrê Rojhilat xweserîyeke Stalînîst ava dikin û dibêjin em ê bi Tirkiyê re bibin yek, ev ne tiştekî ku em pê bawer bikin e.

Bila ev rewş bibe sedema xelasbûna êşên Kurdan jî. Em wan di xanîyên xweşik û fireh de bicîh bikin, her derfetê bidin wan.

Divê ew taxên lê xendeq hene mirov werin valakirin û ew xanîyên kevn werin hilweşandin û ji nû ve xanîyên bibaxçe werin çêkirin. Divê li van herêman qeleqol werin avakirin. Wê demê PKK nikare li wir xwe bihewîne.

Ya ku dixwazin bi xweseriyê ve ava bikin, pergaleke Stalînîst a zordestiyê ye. Dîktatoriya proleteryayê taybetiya herî mezin a Stalînîzmê ye.

PKK dijminê hemû Rojhilata Navîn e. Dibin bela serê her kesî. Ew gefên wan li PDKê jî vê bêexlaqîya wan nîşan dide.

Mirovên ateîst jî, hezkirin PKKê ku tevlî sûcan nebûne jî dikarin werin tevlî weşana me bin û bibin mêvanê me. Dikarin her tiştî bipirsin.

PKK cuda ye, Kurd cuda ne. Kurd nûr in, mirovên torin in xwediyê exlaqê xweş in. Xemla Tirkiyê û cîhanê ne, PKK qirêt e.

Bila PKK bona biharê hîç bêhûde planan neke, dê feleka xwe şaşkin, dê bersiva wan bi qanûn û dadê ve were dayîn.

Ya ku vegeriya salên 90î PKK ye. PKK dixwaze wek salên 90î be, hewl dide ku pêşîya gelê me bigire.

PKK dixwaze ku rejîmeke bêxwedê têxe nav Kurdan. Ti kesek pergaleke bêxweda û bêdîn qebûl nake.

Dixwazin ku PKKê bona sînorkirina Tirkîye û alema Îslamê bikar bînin. Kesê bona vê hewl dide qîyametê dide pêş çavên xwe.

Ew kesên ku dibêjin em ê li pêş Yekîtîya Îslamê bendan ava bikin dê beleya xwe bibînin. Kesên biceribînin dê xwe jî tune bikin. #PKK

Divê di Destûrê de rewşa unîter a dewletê were parastin. Ger rewşa unîter bê parastin pergala serokatî ne xeter e Divê aşkere bêjin ku pergala Seroktîyê li hember xweserîyê, federasyon û pergala kantonal e û wisa bê nivîsîn.

Ew dadmendiya civakî, azadî û pergala welayetê ku ji komunîzmê hêvî dikin, bi awayekî rast û xweş dê di desthilatiya exlaqê Îslamê de bijî.

Gelek beşên berhemên Mewlana ne gorî genc û xortan e ku bixwînin. Divê Misilman tiştê wiha neparêzin.

Bawermendekî/e hişyar û jidil naçe dojehê. Lê belê bawermend her tim di navbera tirs û hêviyê de ye.

Pirsyarbûna bawermendan li axretê bona wan îltîfat e, bona dîtina qenciyên wan in.

Mewlana dibêje "jin perçeyên biçûk in". Jin dayîkên me ne, xwangên me ne. Hz Ayşe Hz. Meryem jin in. Wiha nayê gotin.

Bi şêwazek hişk û nedilovan ve rexnekirin ne hişmendî ye. Rexne bi şêwazek hişane, jevgirtî ve tên kirin.

Tenê hebûna yek mîsqala hucreyan jî bona femkirina hebûna Xwedê bes e. Yek hucre ji bajarekî mezin zêdetir tevlihev e.

Divê Misilman jibîr neke ku yê her tiştî dike Xwedê ye û Xwedê li her derê ye

Werin em zêdetir ji kesên li cîhê pevçûnan xwedî derkevin. Birayên me Kurd xwedî rûmet in

Têgihîştina ortodoks zindîbûna mirovan dikuje û hişê wan felcî dike. Di dawîyê de jî tim civakên binpêbûyî derdikevin holê.

Dema alîkarîya cîhên pevçûnê dibe bila burokrasî nebe, bila alîkarî zû biçe û zû were belavkirin. Yek kes jî mexdûr nebe.

Gelekê mirovan nizanin ku mezintirîn zalimê cîhanê Hulagû li Anatolîyê bona ku terîqetên din binpê bike çawa Mewlana bikar anîye.