Adnan Oktar

Gelek beşên berhemên Mewlana ne gorî genc û xortan e ku bixwînin. Divê Misilman tiştê wiha neparêzin.

Gelekê mirovan nizanin ku mezintirîn zalimê cîhanê Hulagû li Anatolîyê bona ku terîqetên din binpê bike çawa Mewlana bikar anîye.

Kîjan zanayê Îslamê, mucedîd û muctehîd di berhemên xwe de wek qala Îslamê behsa jirêderketina cînsî dike. Di berhemên Mewlana de ev heye.

Em wisa texmîn dikin ku şîroveyên jirêderketî yên di berhemên Mewlana de dê zirarek mezin bide Îslamê, talûkeyek mezin e, em li ser disekinin.

Di berhemên Mewlana de jirêderketina cînsî, vegotinên dûrî exlaqê, peresan, biçûkdîtina jinan û dijmintiya tirkan heye. Hay jê tune ne.

Em ji kesayeta Mewlana re tiştekî nabêjin, Di wan pirtûkên li ser navê Mewlana de tiştiên ne gorî Quranê hene, Ya bona me girîng ev e.

Yek ji wan decalê mezin ê dîroka Îslamê Hulagu, Mewlana kiribû şêxê Anatolê û desteka madî û manewî dabû wî.

Divê Misilman jibîr neke ku yê her tiştî dike Xwedê ye û Xwedê li her derê ye

Werin em zêdetir ji kesên li cîhê pevçûnan xwedî derkevin. Birayên me Kurd xwedî rûmet in

Dema alîkarîya cîhên pevçûnê dibe bila burokrasî nebe, bila alîkarî zû biçe û zû were belavkirin. Yek kes jî mexdûr nebe.

Divê di Destûrê de rewşa unîter a dewletê were parastin. Ger rewşa unîter bê parastin pergala serokatî ne xeter e Divê aşkere bêjin ku pergala Seroktîyê li hember xweserîyê, federasyon û pergala kantonal e û wisa bê nivîsîn.

Divê ew taxên lê xendeq hene mirov werin valakirin û ew xanîyên kevn werin hilweşandin û ji nû ve xanîyên bibaxçe werin çêkirin. Divê li van herêman qeleqol werin avakirin. Wê demê PKK nikare li wir xwe bihewîne.

Bila ev rewş bibe sedema xelasbûna êşên Kurdan jî. Em wan di xanîyên xweşik û fireh de bicîh bikin, her derfetê bidin wan.

Xweserîyeke di bin hêza rêxistineke Stalînîst de û pêyekî wan bi Koreya Bakur re bi Tirkiyê re nabe yek, em ê perçe bin.

Li Başûrê Rojhilat xweserîyeke Stalînîst ava dikin û dibêjin em ê bi Tirkiyê re bibin yek, ev ne tiştekî ku em pê bawer bikin e.

Dema wîjdana mirov paqij be, dil jî çav jî paqij dibe, nêrîna wan watedar û xweşik dibe.

Ew dadmendiya civakî, azadî û pergala welayetê ku ji komunîzmê hêvî dikin, bi awayekî rast û xweş dê di desthilatiya exlaqê Îslamê de bijî.

Bawermendekî/e hişyar û jidil naçe dojehê. Lê belê bawermend her tim di navbera tirs û hêviyê de ye.

Pirsyarbûna bawermendan li axretê bona wan îltîfat e, bona dîtina qenciyên wan in.

Bi şêwazek hişk û nedilovan ve rexnekirin ne hişmendî ye. Rexne bi şêwazek hişane, jevgirtî ve tên kirin.

Tenê hebûna yek mîsqala hucreyan jî bona femkirina hebûna Xwedê bes e. Yek hucre ji bajarekî mezin zêdetir tevlihev e.

Ya ku dixwazin bi xweseriyê ve ava bikin, pergaleke Stalînîst a zordestiyê ye. Dîktatoriya proleteryayê taybetiya herî mezin a Stalînîzmê ye.

Têgihîştina ortodoks zindîbûna mirovan dikuje û hişê wan felcî dike. Di dawîyê de jî tim civakên binpêbûyî derdikevin holê.

Mirov zindiyên gelekî lawaz in, tim nikare bala xwe bide ser tiştan. Nikare li ser axavtinên dirêj hûr be. Hebûna muzîkê hişê mirovan xurt dike.

PKK dijminê hemû Rojhilata Navîn e. Dibin bela serê her kesî. Ew gefên wan li PDKê jî vê bêexlaqîya wan nîşan dide.