Adnan Oktar A9 TV; 29 yanvar 2016

Allah eşqdir, Allah sevgidir. Allah sevilmək istəyir, sevmək istəyir, lakin əsil sevgi istəyir, robot kimi bir sevgi deyil. Yəni məcbur olduğu üçün deyil, qəlbən sevməlidir. Bunun üçün Allah ehtirası, eşqi yaratmışdır. Allah onsuz da qullarında yaşayar; məsələn, biz ehtirası yaşayırıq, bunun eynisini Allah yaşayar.

Allah şəhidliyi çox sevir, qaziliyi sevir. Gecə yarısına qədər təbliğ edilməsini bəyənir. Səylə Allah eşqinin axtarılması, Allahın çox sevdiyi şeydir. Bu zaman həmin eşqi və ehtirası Allah layiq olana verər.

Ətlə, sümüklə məhəbbət olmaz, sevgi olmaz. Ətə, sümüyə görə baxmağa çalışsan, ət sümük səni boğar, ondan heç nə çıxmaz. Qarşındakı insanda Allahın ruhunu, Allahın təcəllisini sevməlisən.

Hər varlığı Allahın təcəllisi kimi görsən, Allah sənə sevdirər, sən o varlığı sevsən, o da səni sevər. Allahdır orada o sevgini yaşadan. Bundan savayı, məhəbbət deyə heç nə olmaz. Təkcə Allah eşqi vardır.

Bəziləri mənfəətləri üçün ağlamağı silah kimi istifadə edər. Bunlar özünü acındırmaq, nəsə əldə etmək, bir şeyə qarşı çıxmaq və qarşı tərəfi qorxutmaq üçün, şeytani hay-küy çıxarma üsuludur. Müsəlman Allah eşqiylə ağlayar. Bir insanı narahat etmək, qorxutmaq üçün ağlamaq olmaz. Bu əxlaqsızlıqdır, zülmdür.

Allah səmimi olaraq sevilmək istəyir. Həqiqi sevginin əldə edilə bilməsi üçün də, əziyyət və şeytan olmalıdır.

Allah səmimi sevgi istəyir, səmimi olaraq sevilmək istəyir, çox sevilmək istəyir. Yoxsa Allah üçün, kainatın bir mənası yoxdur. Yəni Allah, sevgi olarsa bəyənir.

Cənnətin bağçaları var, bağları var, meyvələri var, çayları var, cənnətdə hər şey var, lakin sevgi olmasa insanlar üçün də bir mənası qalmaz, Allah üçün də mənası olmaz. Cənnət sevgiylə gözəl olar.

Gözəl olar, eqoist olar, heç bir faydası olmaz. Gözəllik eyni zamanda fitnədir. Gəncdir, gözəldir, lakin qürurdan, təkəbbürdən ötrü dəliyə dönər. Çirkin hesab edərsən, lakin dəlicəsinə bir şövqü olar. O gözəl dediyindən min dəfə artıq gözəllik verər sənə.

Sevgi yoxdursa, bağlılıq yoxdursa, dərinlik yoxdursa, həqiqi sevgi yoxdursa, onda sən nə istəyirsən, bunlar olmadıqda nəyin mənası qalır? Heyvan kimi insanlar var deyirik, bax, onları heç xoşlamırıq, onlar bizi narahat edir, onlara məxluq deyirik. Lakin fədakar, cəsur, səbirli, qətiyyətli olub igidlik etsələr, onlara heyran olarıq.

Əzrail Allahın sevdiyi mübarək bir mələkdir. Əzraillə əlaqədar danışarkən çox hörmətli bir üslubdan istifadə edilməlidir.

Dünya dərin dövləti varsa, bir də Allahın yaratdığı dərin dövlət var. Bunun qətiyyən öhdəsindən gələ bilməzlər. Bunun içində Mehdi (ə.s) var, Xızır (ə.s) var, var da var, yəni mələklər var, cinlər var. Bu, güclərinin heç çatmayacağı metafizik qruplaşmadır.

Allah mələkləri yaradır, lakin onlar sevməyə məcburdurlar. Allah insana: "Məni görməməyinizə baxmayaraq sevməlisiniz. Kafirlər olacaq, münafiqlər olacaq, dinsizlər olacaq. Əzab çəkəcək, əziyyət çəkəcəksiniz, Məni eşqlə sevməlisiniz" deyir. Allah: "O zaman Mən sizi daha çox sevərəm" deyir. Allah mələkləri sevir, lakin bunu insana olan sevgisiylə müqayisə etmək qeyri-mümkündür.

Sevgini verən Allahdır. Bu möcüzə olaraq meydana gəlir. Yəni ehtirası meydana gətirən Allahdır. Azğınlarda və dəlalətə düşənlərdə ehtiras olmur. Bunun üçün çalışırlar, lakin olmur. Nə etsələr də olmur. Filmlərdə bunu canlandırırlar, romanlarda canlandırırlar, lakin faktiki həyatda əsla alınmır. Niyə? Çünki bu iman gətirdikdə yaranan bir möcüzədir. İmanlı kişi və imanlı qadın arasında yaranan bir gözəllikdir.

İgidlik üstün xüsusiyyətdir və sırf insana məxsusdur. Bunun nəticəsində ya şəhid olunar, ya da qazi. Amma mələklərdə belə şey yoxdur. Döyüş olur, heç nə olmur mələyə. Səbir deyilən şey də yoxdur. Bunun üçün Allah, əgər təqvalıdırsa, gözəl əxlaqlıdırsa, insanı mələkdən üstün yaratmışdır. İnsan, mələkləri qat-qat ötüb keçə bilər.

Mələklərə iman, taleyə iman. Bunlar barədə ayrı-ayrılıqda düşünmək, təfəkkür edilib beyində tam iman kimi oturtmaq lazımdır. Yəni xalqın böyük hissəsində səthi məlumat şəklində bunlara qarşı inanc var. Lakin sarsılmaz məlumat olaraq, bu yalnız təqvalı müsəlmanlarda olur. Möhkəm məlumat halına gətirmək lazımdır.

Axirətdə bizim nə bilik səviyyəmizdə, nə də əxlaq anlayışımızda hər hansı dəyişiklik olmur. Sevgi anlayışımız, ehtiras anlayışımız necədirsə onunla gedirik. Buna görə də, bu təhsil, incə hadisələri görmə və analiz gücü çox əhəmiyyətli olur.

Həqiqi sevginin ola bilməsi üçün insanın qarşısındakının səmimiyyətini görməsi lazımdır. Səmimiyyəti görən qadın ehtirasla sevər.

İslamda musiqi, əyləncə, gözəllik, sevinc, iffət, təmizlik, ağıl, sevgi, ehtiras, yəni gözəl olan hər şey vardır.

Allah cənnət köşklərini, mələkləri, cinləri təkamüllə yaratmamışdır. İnsan da təkamüllə yaradılmamışdır. Quranda təkamüllə yaradılış yoxdur.

Hədisdə keçən Mehdiylə birlikdə olacaq mələklər hər kəsin açıqca görəcəyi şəkildə deyildir. Mələklərin açıqca görülməsi qiyamətdə olacaq.

Mələklərin, cinlərin, şeytanların yaradılmasında və axirətdə yenidən dirilmə olduqda təkamül yoxdur. İnsanın yaradılışında da təkamül yoxdur. Tapılan 700 milyon fosildə təkamülə dair tək bir dəlil yoxdur. Zülalın yaranmasında təkamülə dair dəlil yoxdur. Təkamül elmi olaraq yoxdur.

Münafiqə nəsihət kimi Allahdan bəhs et desən dəli olar, küfr əhlindən uzaq dur desən dəli olar. Şeytan seansı kimidir. Şeytan necə birdən birə dəli olur? O da bu cür dəli olar. Bunun üçün də, münafiqlə danışarkən çox diqqətli, çox təmkinli danışmaq lazımdır.

Münafiqlə danışarkən çox diqqətli olmaq lazımdır. Yaxşı işlər görməyi əmr edib pis işləri qadağan etdikdə münafiq havalanar, dəliyə dönər. Ruhu üsyana və şeytanlığa meyilli olduğu üçün, nəsihətdən çox narahat olar.

Münafiqlər həmişə gecə hərəkət edərlər, ortalıq sakitləşdikdə. Onlar səssizliyə çox ehtiyac duyarlar. Qaranlıqda münafiqlərin ilk edəcəyi şey, küfr əhli ilə əlaqə yaratmaqdır. Dərhal onlara məlumat çatdırar. Başqa cür yaşaya bilməz.