Adnan Oktar A9 TV; 6 iyul 2014

Cihad “cəhd etmək”, səy göstərmək deməkdir. Adam “Cihad”-ı qırğın olaraq anlayır. Birini sən qırğın edərək razı salacağına, fikirlə razı etsən daha doğru deyil? Sən adamı öldürəndə adam yox olar, bir daha müsəlman ola bilməz o! Təbliğ etsən, izah etsən iman edər.

Mələklər Allah adına səy göstərmək üçün yer üzü ilə həmişə əlaqədədirlər. Yəni, mələklərin ən çox diqqət etdikləri məsələ odur. Mələk boş işlə məşğul olmaz. Boş adamlarla da məşğul olmaz, maraqlanmaz. Mələklər təbliğ edilən, söhbət edilən yerlər, Allah adına cəhd göstərilən yerlərdə cəmləşərlər.

Deyir ki, "Mən çox xoşbəxt yaşadım, ömrüm boyu heç bir çətinliklə qarşılaşmadım". Bu qazanc deyil ki. Bir sözlə cənnətə gedə bilməz. Allah ayədə: "Yoxsa siz elə güman etdiniz ki, sizdən əvvəlkilərin başına gələnlər sizin başınıza gəlmədən Cənnətə daxil olacaqsınız?" (Bəqərə surəsi, 214) deyir. Müsəlman Allah yolunda mübarizə aparacaq, çətinliklərlə üzləşəcək, zəhmət çəkəcək. Kafirlərə qarşı, münafiqlərə qarşı mübarizə aparacaq.

Münafiqlə mübarizə aparmaq çətindir. Kafirlərlə mübarizə aparmaq çətindir. Allah üçün İslama xidmət etmək asan deyil. Çətinliklərlə qarşılaşacaq. Müsəlmanı gözəlləşdirən də məhz budur. Peyğəmbərimiz (s.ə.v)-in o qədər gözəl olmasının səbəbi çəkdiyi çətinliklərdir.

İslam 10 il sonra tam fərqli şəkildə insanların qəlbində yer almış olacaq, inşaAllah, amma biz ən çox savabı qazana bildiyimiz dövrdə olduğumuz üçün var gücümüzlə səy göstəririk. Həmişə cəhd edib, çalışırıq, amma savabın çox olduğu dövrlər fərqlidir.

Hər kəsin ümidini kəsməsinə baxmayaraq Hz. Mehdi (ə.s) öz səyinə (cəhdinə) davam edir və Hz. Mehdi (ə.s)-ın sonda zühur etməsi insanlar tərəfindən qəbul edilir.

Ayələrdə cihaddan bəhs edilərkən mübarizə aparmaq nəzərdə tutulur. Elmi mübarizə, çalışma, hər cür fəaliyyət. İnsanlar həmişə asıb-kəsmək kimi başa düşürlər. Cihad, Allah yolunda səy göstərməkdir.

Allah ən böyük sevgini şəhidlik kimi qəbul edir. Allahın ən bəyəndiyi şey budur. Lakin, əlbəttə ki, ən məqbul şəhidlik forması Allah yolunda cihad edərkən, yəni feli cihad edərkən şəhid olmaqdır. Çünki açıq-aydın şəkildə döyüşə gedir, öldürülə biləcəyini bilir, orada şəhid olur. Allah yolunda qorxmadan cihada çıxmaq; ən məqbul olan budur.

Robotların yaşadığı cənnət, Allahın bəyəndiyi mühit olmur, Allah robot istəmir. Vəfasını görməmiş, səbrini görməmiş, cəsarətini görməmiş bir insanın, insan olaraq özünə o mənada hörmət qoymaz. Yəni özünü dəyərli görə bilməz, gözəl görə bilməz. Allah üçün fədakarlıq etməmiş, comərdlik etməmiş, cihad etməmiş, yəni sevgisini göstərəcək heç nə etməmiş.

Səhabələr Allah üçün mübarizə aparırlar. Münafiqlər isə; “evimiz nəzarətsiz qalıb”, “vuruşa bilsəydik gələrdik” deyirlər. "Sənə qırx kisə qızıl veriləcək, bu şərtlə ki, vuruşa bilmədiyin halda, gəlib vuruşmalısan" desən dərhal gələr. Çünki, mənfəət vardır. Məhz insanın mənfəəti gözəl əxlaq olmalıdır. Qızıl yerinə, pul yerinə imanını qoymalıdır, vicdanını qoymalıdır. Başqa cür olsa insan heyvana dönər.

Təbliğ edərkən insanların heç vaxt müxalifət etmədiklərini düşünək; hər dediyimizi qəbul edirlər, hər kəs bizi dəstəkləyir, alqışlayır; axirətə getdik, nə olacaq? Savab milyonda birdir. Lakin müxalifət varsa, sən cəhd edirsənsə, yəni səy göstərirsənsə, milyonlarla savab qazanarsan. Allah müqaviməti savabın möminə yağış kimi yağması üçün xüsusi yaradar. Allah tərəfindən möminə rəhmət kimi təqdim edilər.

Münafiqlər Peyğəmbər (s.ə.v) və səhabələrə: "Döyüşməyi, mübarizə aparmağı bacarsaydıq sizinlə gələrdik" deyirlər. Münafiq bilərəkdən bacarıqsız kimi özünü göstərər. Həmçinin müsəlmanların da İslam üçün fəaliyyət göstərməsini istəməz. Onları da dayandırmağa çalışar.

Şəhidlik gözəl nemətdir, lakin cəhd də çox gözəldir. Yəni illərlə, məsələn, 60 il, 70 il, 80 il ömrünü cihadla keçirmək çox gözəldir. Bunun savabı təsvir edilməzdir, çünki bu cür olduqda vəlayət mərtəbələrinə çıxılır.

Mömin cihad, yəni cəhd etmə şövqü ilə həyəcan yaşayar. Əgər bir insanın qəlbində ətalət varsa, qəflət varsa yorğun və laqeyd olar. İçinə qapalıdır. Çünki, din onu maraqlandırmır. Allah qorxusu maraqlandırmır. Allah sevgisi maraqlandırmır. Onun üzünə əks olunacaq həyəcanı olmaz.

Allah yolunda səy göstərən bütün qardaşlarımızı Allah cənnətdə ən gözəl şəkildə mükafatlandırsın inşaAllah.

Cəhd müsəlmanın səyini ifadə edər. Cəhd insanın nəfsinə qarşı mübarizəsidir. Elmlə, irfanla gecə-gündüz göstərilən səy, cəhddir.

"Fələstinin haqlı mübarizəsi" deyilən şey, İsraillə Fələstinin barışıb, qardaşlıq içində yaşamasıdır. Yoxsa bölgədən İsrailin yox edilməsi, xəritədən silinməsi deyil.

Allah masonluğu müsəlmanlığın əmrinə verir. Tampliyerləri Allah müsəlmanların əmrinə verir. Allah illuminatini dünyaya hakimiyyət mənasında müsəlmanların əmrinə verir.

Münafiqlər Quran oxunduğunda qaçmağa yer axtarırlar. Allah ayədə, "Nifrətlə geri dönərlər" deyir. Amma boş bir söz eşitdiklərində gəlirlər, münafiqin xüsusiyyətidir.

Münafiq öz ağlına görə məntiq oyunları qurar. Məntiqlə yaxınlaşar, özünü təqvalı və hər cəhətdən üstün göstərməyə çalışar. Möminləri də hər cəhətdən özündən pis göstərməyə çalışar.

Münafiqdə alçaqlıq kompleksi vardır. Möminlərə qarşı özünü böyük göstərmə əzmində olar.

Münafiq mütləq münafiqin yanına getmək istəyər. Onu maqnit kimi çəkər. Möminin yanında münafiq yanar. Münafiqlərin yanına getmək üçün şiddətli, coşğulu istək duyarlar. Oraya getdiyində oranı məkan seçər, ora onun cəhənnəmidir. Oradan artıq möminləri izləməyə başlayar.

Münafiqlər gizli yerlərdə plan qurarlar. Şeytanla əlaqəyə girər. Ona görə münafiqlər həmişə yalnızlığı seçərlər. Yalnız olmaq, tək qalmaq istəyərlər. Şeytanla o əlaqənin pozulmasını istəməz.

Münafiqlər şeytanla əlaqə qurub ondan məlumat alar. Şeytan ona: "onu et, bunu et, belə pislik et, belə əxlaqsızlıq et, belə fitnə çıxar"― deyə, ona tək olarkən ağıl verər. Möminlərin yanında Allahdan bəhs edildiyi üçün orada diqqəti yayınar.

Münafiqin Quranı dinləməyə dözümü olmaz. Çox sıxılar, boğular. Müsəlmandan da sıxılar. Çünki müsəlmanın üzündəki aydınlıq onu boğar. Müsəlmanları görərkən Allahı xatırlayar, sıxılar.