Adnan Oktar A9 TV; 26 oktyabr 2015

Mənə imanlı olub da, çirkin olan bir insan göstərsinlər. Səmimi imanlı insan çirkin olmaz, əsla belə bir şey olmaz.

Ömür boyu mömin olmuş bir insanın; "Görəsən öləndə imanımı qoruyub saxlaya biləcəyəm?" sualı ilə narahat olması şeytanın vəsvəsədir. Bunu düşünməyə qətiyyən ehtiyac yoxdur. Belə şey olmaz. Yəni əsas məsələ səmimi və şüur altında olan imandır. Yoxsa insanın ağlına çox şey gələ bilər, bunların heç bir əsası yoxdur. Allah buna bütöv formada baxar.

İman, şüur altındakı səmimi imana deyilər. Yoxsa insanın ağlı onsuz da gedib gələr. Yəni ağlından hər cür fikir keçər. Məsələn, bu doğrudurmu, bu yanlışdırmı.. Beyin budur. Beyindəki fikirlər qəribə fırtına kimidir. Bu imanla əlaqəli deyildir. Bunun adı vəsvəsədir. İman kök salmış bir şeydir. Yəni şüur və vicdanla sıx əlaqədə olan, qəlbən gətirilmiş səmimi qənaətə iman deyilər.

Mömin imanını qətiyyən itirmək istəməz, bundan çox qorxar. Məhz imanını itirmək istəməməyi, iman əlamətidir. Yoxsa vəsvəsə gələr, düşünər. Lakin şüur altında iman edir. Bir kərə Allaha inanmışdır.

Müsəlmanlar üçün ən mühüm şey imanın güclü olmasıdır. İman zəifliyi insanları pərişan edir. Dünyadakı ən böyük problem iman zəifliyidir. Quranın ən azı 70%-də insanların iman zəifliyindən bəhs edilir, iman həqiqətlərinin əhəmiyyətindən bəhs edilir.

İnsanların Allaha inanmadığını özümüzə dərd etmək, çox təhlükəli hərəkədir. Çünki Allah: "Hüzuruma tək-tənha gələcəksiniz" deyir. Burada bir sirr var. Buna görə də, insanların iman edib-etməməsinin bizə nə dəxli var. Allah bizim şüurumuzu açıq yaratmışdır. Allahın varlığı çox açıqdır.

Küfr əhlinin bataqlığında yaşayan insanlar, o çirkdən ciddi olaraq ləkələnirlər. Bu, üstlərində görülür. Ətinə, sümüyünə, dərisinə, baxışına hər şeyinə əks olunur. O mərhəmətsiz dünyanın, mərhəmətsiz çirki hər yerinə bulaşmış olur. İslamı yaşamağa başladığında, bu çirk üstündən yavaş-yavaş yox olur.

Sən müsəlman olmaqla rahatlıq tapacaqsan. Müsəlmanlıq sənə daxili rahatlıq verər, sənə yoldaşlar, dostlar bəxş edər, zənginlik, bərəkət, bolluq gətirər. Hamı ilə sülh içində yaşaya bilərsən. Küfr olduqca acıdır, iztirabdır, əzabdır. Küfr etdiyin təqdirdə sürünərsən.

Heç kəs Allahın dərgahında modabazlıq, lovğalıq edə bilməz. Çoxbilmişcəsinə cavab verə bilməz. Allah onsuz da: "Axirətdə onları danışdırmayacağam'' deyir. Allah: "Susun, danışmayın, oraya alışın deyəcəyəm'' deyir. Allah, “susun” dedikdən sonra, artıq bir daha danışa bilmir. Yəni dili tutulur. Allah artıq dilini iflic edir.

Kafir və münafiqlərdə sürü psixologiyası vardır. Heyvanlarda olduğu kimi. Ortaq hərəkət edərlər. Məsələn, şimal maralları, bizon sürüləri necə sürü halında hərəkət edirlərsə, küfür əhli də bu cür sürü halında hərəkət edərlər. Bir yerdən bir təhlükə gəldikdə, bizon sürüləri sürü halında ona hücum etməyə başlayır. Küfr əhli də belədir, toplu halda hərəkət etmə xüsusiyyəti vardır.

İnsan səmimiyyətsizdisə, müsəlmanları çirkin görməyə çalışar, küfr əhlini isə, təmiz görməyə çalışar. Hər şeyi beynində tərsinə çevirməyə başlayar. Lakin müsəlman Allahı səmimiyyətlə gördükdə (özünü sıxmasa, səmimi olsa dərhal Allahı görər, özü də tam açıq şəkildə, bütün ehtişamıyla görər) dərhal Qurandakı ağıla uyar.

Allah ümid və qorxu içində olmağımızı istəyir. "Mənim şüurum açıqdır, mən cəhənnəmə getmərəm" deyilməməsini söyləyir. Çünki küfr etdiyi halda sonradan müsəlman olan, sonra yenidən küfr edən və yenidən müsəlman olan insanlardan bəhs edir Allah. Yəni Allah ruhunu alıb yenidən verər, ruhunu alıb yenidən verə bilər; bu vəziyyətə sala bilər bir insanı, Allah uzaq eləsin. Arxayın olmaq doğru deyil.

1980-ci illərdən etibarən meteoritlərin dünyanın ətrafını bulud kimi bürüməsi və örtməsi də çox möcüzəvi hadisədir.

Dünyanın ətrafını bulud kimi meteoritlər sarmışdır, lakin bir çox insan bunu əhəmiyyətsiz hesab edir. Bu biganəlik normal vəziyyət deyil.

Nəhəng kürənin üzərində fövqəladə sürətlə hərəkət edirik, ayağımızın altında maqma var, lakin üstündə əmin-amanlıq içində yaşayırıq. Allahın rəhməti böyükdür. Altda maqma coşaraq qaynayır, üzərimizdən nəhəng meteoritlər keçir, burada insanlar toy hazırlığı, ticarət, məktəblə məşğul olur. Belə mükəmməl nizamı Allah məqsədsiz yaratdı demək, çox böyük vicdansızlıq olar.

İnsanın üzərindən həmişə toxunub keçən nəhəng meteoritlər, ayağının altında qaynar maqma var, əksər insan bir dəfə belə düşünmədən yaşayır. Bir çox insan dünyaya niyə gəldiyindən xəbərsizdir, boş gözlərlə ətrafına baxaraq yaşayır. Bu insanları təkcə həmin an yeyəcəkləri yemək maraqlandırır.

Yerin altında maqma qaynayır, meteoritlər həmişə dünyaya toxunub keçir, insanların böyük hissəsi nişan, toy, çek, sənəd arxasınca qaçır. Heç düşünmədən yaşayırlar.

Allahualəm Qiyamət böyük bir meteoritin dünyaya toqquşması ilə reallaşacaq. Qiyamət günü insanlar üçün heç bir yerə qaçış olmayacaq.

YERİN ALTINDAN QAYNAR MAQMA PAQQILTIYLA QAYNAYIR. BİZ DƏ ÜZƏRİNDƏ SÖHBƏT EDİRİK. Kimi gəmi ilə gəzir, kimi toy edir, kimi diskoda rəqs edir, kimi mışıl-mışıl yatır, insanlar rahatlayır. Halbuki, Allah insanlara davamlı bir təhlükə içində olduqlarını xatırladır.

Mömin, Allahı xatırladıqda, Allahı sevdikdə qəlbi rahatlayır. Mömin bunu yaşayır, görürük. Həqiqətən xoşbəxtdir, həqiqətən sağlamdır. Əlinə üzünə baxıb xeyli nurlu olduğunu görürük, hər yeri rahatdır, qəlbi rahatdır. Sonsuzadək Allahla birlikdə olmağın sevinci içindədir.

Mükəmməl əxlaq nədir? Səbir, şəfqət, fədakarlıq, dürüstlük, cəsarət, vəıqda insanda bunları etmək məsələsində qəflət yaranır. Məsələn, Allahı sevər, lakin namaz qılmaz. "Mən Allahı sevirəm, Allahın mənim namazıma ehtiyacı yoxdur" deyər. Çox pulu olar, kasıblara paylamaz. "Kasıb necə olsa tapar, lakin mən Allahı çox sevirəm, bu pulla xoşbəxt oluram, Allaha daha yaxın oluram" deyər. Cəsarət göstərməz; "mən indi belə bir şeydən ötrü həyatımı təhlükə altına atmayım, gözəl yaşayıram" deyər. Allah qorxusu olduqda cəsarət göstərilər.

Həqiqi sevgi, sonsuz güc sahibi Allahdan qaynaqlandığı üçün əsla bitməz. Ölümdə davam edər, axirətdə davam edər, əbədiyyən davam edər.

Sevsən tərslik etməzsən, xəsislik etməzsən, eqoistlik etməzsən, sevdiyinin rahat və yaxşı olmağını istəyərsən.

Kobud davransan sevgi gedər, nəzakətli davransan gələr. Əgər insan eqoistdirsə, sevgi dərhal gedər; eqoist deyilsə sevgi dərhal və artıqlamasıyla gələr.

Öyünsən, təkəbbürlənsən dəli kimi görünərsən, bu antipatiya oyadar və sevilə bilməzsən. Təkəbbürləndiyin, lovğalandığın vaxt da sevilməz olursan. Sən niyə lovğalanırsan, niyə öyünürsən ki? Sevsin deyə edirsən, elə deyilmi? Əks təsir verər, sevgi gedər.