Adnan Oktar A9 TV; 9 may 2016

Müsəlmanın canı şirin olmamalıdır. Canı şirindirsə, müsəlman ola bilməz.

İslam aləmi dəhşət içində yaşayarkən, əsgərimiz, polisimiz Cənub-Şərqi Anadolu bölgəsində terrorla mübarizə apararkən bir çox insan öz dərdində olur. Halbuki özünü unudub müsəlmanları əsas götürməlidir. Öz dərdində olmaq eqoistlik olar. Bəziləri evlənmək dərdində, bəziləri futbol, bəziləri yarışma proqramının dərdində, bəziləri də televole mədəniyyəti ilə məşğul olur. Belə olmaz.

Peyğəmbər (s.ə.v)-in üstündə minlərlə məsuliyyət var. Münafiqlər düşməndir, kafirlər, müşriklər düşməndir. Düşmənlərinin sayı-hesabı yoxdur, çox çətin bir həyat yaşayır. Belə bir mühitdə Peyğəmbər (s.ə.v)-ə qarşı çox diqqətli olmaq lazımdır.

Şəxsi dərdlərlə Peyğəmbər (s.ə.v)-in yanına getmək, onu kədərləndirməyə çalışmaq, şəxsi vəsvəsələrinin verdiyi narahat ruh halını ona əks etdirməyə cəhd etmək günah olar, çox çirkin olar. Bu münafiqlərdə çox mərhəmətsiz və əxlaqsızca olar, lakin bəzi müsəlmanlarda da məlumatsızlıqdan qaynaqlanar.

Küfrün çirkinliklərini öyrəndikdən sonra təkrar küfrə qayıtdıqları üçün, münafiqlərin vəziyyəti iman gətirməyənlərdən daha pisdir.

Münafiq qəzəbləndiyi, həyəcanlandığı zaman küfrə daha yaxın olar. Ağzından küfr əlamətləri çıxmağa başlayar. Daha da üstünə gedilsə bilavasitə Allahı inkar edər.

Münafiq müşrikin ən inkişaf etmiş, ən şiddətli olanıdır. Kafirin ən azğın olanıdır münafiq. Klassik müşrikdən, bilinən müşrikdən qat-qat irəlidir münafiqin müşrikliyi. Çünki münafiq hər şeyi özünün etdiyini və hər şeyi başqalarının etdiyini düşünər. Əşyanın gücünə inanar, insanların gücünə inanar, hadisələrin gücünə inanar, cəmiyyətin gücünə inanar. Cəmiyyət onun üçün ilah kimidir.

Müsəlman əgər; "münafiqlərlə əlaqəli ayələr mənə xitab etmir" desə, harama girər. Oradakı ayələr bütün müsəlmanlara xitab edər. Münafiq onsuz da buna inanmır ki, ona təsir etsin. Mömin bundan təsirlənməlidir. Buna görə də, çoxsaylı münafiq ayələrini oxuyarkən müsəlman öz üstünə götürərək oxumalıdır.

Küfrdə azadlıq yoxdur. İslamda azadlıq var. Fironda, Nəmrudda azadlıq yox idi, lakin Rəsulullah (s.ə.v) dövründə azadlıqlar tam idi. Xristianlar da, musəvilər də sərbəst idi. Həmçinin sevgi, şəfqət, diqqət və qayğı görürdülər. Hər mövzuda qorunub himayə olurdular. Lakin Firon hər kəsi əzirdi.

Küfrdən gələn bir insan, küfrdəki mayası qaldısa adam olmur. Bu maya yenə onu bürüyür. Yenə o dəli ruha qayıdır, o anormal ruha qayıdır. Lakin bu mayadan tamamilə xilas olsa həqiqətən tərtəmiz olur.

Münafiqi, kafiri nəzarət etməliyik, analiz etməliyik. Niyə bu vəziyyətə düşüblər, çarə nədir, nə edilə bilər, necə razı sala bilərik, necə danışa bilərik? Səhvləri nələrdir? Müsəlmanlar üçün hansı mövzuda pis düşünürlər? Necə zərər verə bilərlər? Necə bir oyun oynaya bilərlər, necə tələ qura bilərlər? Bunların araşdırılmasının fərz olduğunu Nisa surəsinin 104-cü ayəsi mühüm ibadət kimi bizə bildirir.

Şeytanı tanımalıyıq, münafiqi, küfrü anlamağa çalışmalıyıq. Müsəlmanlara nə cür zərər verə bilərlər, bunları bilməyə çalışmalıyıq. Nisa surəsinin 104-cü ayəsində bu bir ibadət olaraq Allah tərəfindən müsəlmanlara əmr edilib.

Müsəlman sıxılmaz. Boş vaxtı olmaz. Etməyə heç nə yoxdursa gedib gül əkər. Etməyə heç nə yoxdursa ətrafı təmizləyər, gözəlləşdirər. Kitab oxuyar, təbliğ edər, yazı yazar. İnternetdə birinə İslam barəsində, Quran barəsində bir şey öyrədər. Bomboş gəzmək müsəlmana yaraşmaz.

Həmişə Allahın lehinə, dinin lehinə düşünmək lazımdır. Müsəlman, heç vaxt əksinə analiz apara bilməz. Mütləq lehinə aparar. Həmişə hüsnü-zənn edər. Lakin küfr içindədirsə və ya ateistdirsə, araşdırar, o cür düşünə bilər; lakin mömin iman gətirdikdən sonra bu cür olmaz. Həmişə hüsnü-zənlə və həmişə gözəl düşünməlidir.

Çəkingən, ürkək olmaq müsəlmanın igidliyinə yaraşmaz. Taledə nə varsa o olar. Taledən qaçmaqla heç nə dəyişməz.

Qəlbində xəstəlik olan da münafiqə bənzəyər. "Aman" deyər, "mən bu xəstəliyi dərhal sağaldaram". Münafiq əlaməti meydana çıxar, "aman, dərhal xilas olum" deyər mömin. Buna görə də, bu ayələr biz möminləri maraqlandırar. Kafir, münafiq gülüb keçər, vecinə belə almaz.

Allah istəsə küfr əhlini yaratmazdı. Möminin cənnətinin genişlənməsi üçün, münafiq və kafir lazımdır. Bunlar olmadan möminin cənnəti genişlənmir. Mənəvi mövqe ala bilmir. Mütləq münafiq və kafir lazımdır. Kafir və münafiqin də cəhənnəminin genişlənməsi üçün müsəlman lazımdır. Yoxsa o da genişlənməz.

Müsəlman səhv edə bilər, səhv etməkdən qorxmamaq lazımdır. Çox böyük səhv də edə bilər, müsəlman qardaşını xəbərdar edər, lakin xəbərdarlığa dəlicəsinə reaksiya vermək çox anormaldır. "Yaxşı düşünərəm" deyərsən, "Allah razı olsun etməyə çalışaram" deyərsən olub bitər. Həddindən artıq reaksiya vermək anormal hərəkətdir.

"Hər halda o münafiqdir" deyir. Yaxşı, belə olduğunu fərz edək; öyrət, təbliğ et, ayə söylə, səbir et, danış, elə deyil? O zaman heç kim heç kimlə görüşə bilməz ki, heç bir müsəlman başqa müsəlmanla görüşə bilməz. Ona münafiq de, buna kafir de, o birisinə xəstə de, axırda insan qalmaz.

Ateisti, dinsizi, İslam əleyhinə olanları qazanmağa çalışdığına görə, qəlbində xəstəlik olan, imanında zəiflik olan müsəlmanı daha çox qazanmağa çalışmaq lazımdır. Çünki o sənin yanında hazır vəziyyətdədir, onsuz da rahat danışa bilirsən. Nə qədər anormal olsa da, nə qədər tərs olsa da, bunun savabı çox olar.

Birisi: "Lə ilahə illəllah, Muhammədən Rəsulullah" dediyi müddətcə sən onu münafiqliklə ittiham edib, müsəlmanların himayəçilik sistemindən kənara çıxarda bilməzsən. Məsələn, "çıx get, küfr əhlinin yanına get" deyə bilməzsən, haramdır. Sən küfr əhlini qazanmağa çalışırsan, onu da göndərməyə çalışırsan. O zaman küfr əhlini niyə qazanmağa çalışırsan?

Münafiqlər Allahın qurduğu tələnin puç ediləcəyini düşünərlər. Müsəlmanları zəif görərlər. Mömin İslamın qalib gələcəyinə inanır, münafiq də küfr əhlinin qalib gələcəyinə inanar. Şeytan tərəfinin qalib gələcəyinə inanar. Buna görə də, heç vaxt müsəlmanlara, İslama güvənməzlər.

Müsəlman küsməz. Qəlb həmişə Allah ilə birlikdədir. Dünya qısamüddətli kursdur, qısamüddətli təhsildir. Burada nə göstəriş edilər, nə ağıllı olma iddiası, nə də zəkalı olma iddiası, heç nə edilməz. Dünya kosmosdan baxıldıqda toz kimidir. Bir qədər də uzaqlaşdıqda heç görünmür. Tozun içində, tozun tozudur insan. Aciz varlıqdır. Nəyindən ötrü təkəbbür edirsən? Ölüb gedəcəksən.

Münafiq əsla İslama xidmət etmək istəməz. Tüfeyli bir parazit kimi, gənə kimi müsəlmanların üstünə yapışar, bu yolla yaşayar. Həyatını qan sormaqla davam etdirər. Münafiq təkcə göstəriş olacaq qədər, müsəlmanları aldatmaq üçün, formal olaraq, çox kiçik hücumlar edər. Lakin ümumi baxdıqda boş dayanar, heç nə etməz.

Anasını, atasını bütləşdirənlər, İslamı yaşamaq əvəzinə onları seçənlər, axirətdə bir də görəcəklər ki, xəyalın ardınca gediblər. Şeytanın təcəllisinin ardınca gediblər. Ana-ata ucbatından İslam tərk edilməz, Quran tərk edilməz. Belə olan halda, onlara itaət etmək haram olar.