Adnan Oktar A9 TV; 4 yanvar 2015

Əziyyət çəkən adam, çətinlik çəkən adam gözəl olar. Getdikcə gözəlləşir, getdikcə cavanlaşır. Əgər kafir bunu yaşamış olsa, əziyyətə dözməyib əldən düşər. Amma mömin əziyyət çəkməklə cavanlaşıb, gümrah olur. Tamamilə əks təsir göstərər.

Müsəlman mütləq əziyyət, çətinlik, zəhmət çəkərək yaşamaq məcburiyyətindədir. Məsələn, Allah üçün kitab yazar, tədqiqatlar aparar, başqa biri isə gəzər, əylənər filan, amma müsəlman çətinlik içində olar. Görərsən ki, əl-üzü çox nurludur, gözəlləşmişdir. Digəri: "Həyatımı yaşayıram" deyir. Bir də görərsən ki, donuqlaşmış, mənasını itirmişdir. Əylənə də bilməz o. Əyləndiyini zənn edər, amma əylənə bilməz.

“Mən Cənnətə gedəcəyəm” deyir. Əgər sən Allah yolunda iztirab, əziyyət və çətinlik çəkməsən, onda cənnətə gedə bilməzsən. Sən kimsən bilirsənmi? Allah uzaq eləsin, sən insan surətində yaradılmış, gözəl görünüşlü, lakin ruhsuz bir varlıqsan. Bunların cənnətə getməsi qeyri-mümkündür. Bunlar dünya həyatı üçün xüsusi olaraq bir keçid forması kimi yaradılır.

Deyir ki, "Mən çox xoşbəxt yaşadım, ömrüm boyu heç bir çətinliklə qarşılaşmadım". Bu qazanc deyil ki. Bir sözlə cənnətə gedə bilməz. Allah ayədə: "Yoxsa siz elə güman etdiniz ki, sizdən əvvəlkilərin başına gələnlər sizin başınıza gəlmədən Cənnətə daxil olacaqsınız?" (Bəqərə surəsi, 214) deyir. Müsəlman Allah yolunda mübarizə aparacaq, çətinliklərlə üzləşəcək, zəhmət çəkəcək. Kafirlərə qarşı, münafiqlərə qarşı mübarizə aparacaq.

Yaşanılan sevgi Allah sevgisinə əsaslanırsa məqbuldur. Əgər Allah sevgisinə əsaslanmırsa, deməli, o heç bir şeydir. Onun eşqlə, sevgiylə, məhəbbətlə əlaqəsi yoxdur. Söyləyən də yalan söyləyir. O Allah sevgisinə əsaslanırsa, sevgidir.

Sevən sevdiyi üçün hər cür fədakarlığı etməlidir. Lazım gəlsə Allah üçün canını da verər, qoruyub himayə edər. Aman heysiyyətinə zərər gəlməsin, şərəfinə, namusuna zərər gəlməsin, ağlına, bədəninə zərər gəlməsin deyə çox diqqət göstərər. Yeməsinə, içməsinə, yuxusuna, hər şeyinə diqqət göstərər. Aşiqin əlaməti budur. Sevdiyini ölümünə qoruyar.

Əgər sənəti pis qarşılasan, musiqiyə, rəsmə, heykələ, memarlığa qiymət verməsən, sənətçini əzməyə çalışsan, rəsm olan evdən qaçmağa çalışsan, "it şeytandır, gördüyün vaxt qov" desən, onda o ölkə inkişaf etməz. Avropa ölkələrinin inkişafının səbəbi sənətə, elmə dəyər vermələridir.

Sevginin, məhəbbətin ən gözəl yaşandığı yer İslamdır. Müsəlman müsəlmana aşiqdir, Allah eşqiylə sevdiyi üçün sərhəd qoymaz. İnsan Allaha bəslənilən eşqə təəccüblənərmi? İnsana bəslənilən eşqə də təəccüblənmək olmaz. Bu həmişə artar. Mömin, mən Allahı bu qədər sevirəm deyə bilməz, sonsuz sevər.

İnsan nəticədə aciz bir varlıqdır. Ölüb qəbirə gedir. Sevdiyi kimsə öldükdə özünü itirir; "Ölürəm, yanıb yaxılıram, məhv oluram" deyir. Qəbirdəki vəziyyətinə nə deyəcəksən? Görəndə qorxub qaçır. Bəs onda kimi sevmək lazımdır? Allahı. Sənə o görünüşü göstərən kimdir? Allahdır.

İnsan sevgisinə aludə olarsansa şirk olar. Allaha olan sevgindən ötrü sevməlisən. Mahnılar belə həmişə ayrılıqla bağlıdır. Allahın təcəllisi olaraq sev. Allahın təcəllisi olaraq sevsən, o cür mahnıya ehtiyac qalmaz. O qədər iztirab çəkməzsən.

Sənət adamına çox yaxşı sahib çıxmaq lazımdır. Sənət adamı asanlıqla yetişmir. Sənət adamı insanlara gözəllik təqdim etməyə çalışan, gözəl insan deməkdir. Sənət adamının dərdi, günü gözəllikdir. Onlara da, ona görə gözəl rəftar göstərmək, qorumaq, sahib çıxmaq lazımdır.

İfaçıların qiyməti bilinməsə, incəsənət zamanla yox olar. O zaman dünya qaralar. Dünyanın gözəlliyi yox edilər. İfaçı demək, dünyanı gözəlləşdirən insan deməkdir.

İfaçı sevgi müəllimidir, gözəllik müəllimidir. Qapılar ifaçıların üzünə sona qədər açılmalıdır. Dərhal İncəsənət və Estetika Nazirliyi yaradılmalıdır.

İfaçıları ön plana çıxarmaq lazımdır. Onların sevgisi, onların məhəbbəti cəmiyyətə çox müsbət təsir göstərər. İfaçılar xüsusi bir nəzakət, ruh keyfiyyətinə sahib olurlar. Bu cəhətdən cəmiyyətə çox gözəl nümunə ola bilərlər.

Bir sənətçini öz başının çarəsinə baxmağa buraxmaq çox böyük vicdansızlıqdır. Əvvəla sənətçi dolanışıq dərdi çəkməməlidir. Ona çox mükəmməl bir həyat təmin edilməlidir. Dövlətin bir çox imkanı var. Sənətçiyə imkanlar təqdim etməlisən, o da rahatlıqla öz sənətiylə məşğul olmalıdır. Sən adamı həyat mübarizəsi aparmağa məcbur etsən, o zaman o necə sənəti ilə məşğul olsun?

İncəsənət adamı eşq insanıdır. Eşq insanı da sevgiylə bəslənər. Sən ona sevgi göstərməsən incəsənət adamı ölər. İncəsənətlə də məşğul ola bilməz. Sən onu alqışlamalısan, cəsarətləndirməlisən, tərifləmlisən, medal verməlisən, könlünü almalısan. Sevildiyini bilməlidir ki, qəlbi coşsun.

Müsəlman cinnət halına qarşı daima ayıq-sayıq olmalıdır. Bu şeytanın bir hiyləsidir. Şeytan götürüb cəhənnəmə aparmaq istəyir. Yanına aparmaq istəyir, iddialıdır axı. Müsəlman qəbul etməyəcək. Haram olduğunu bildiyi üçün Allaha sığınmalı, “hasbiyallahu və nimel vəkil” deməli və haramdan uzaq durmalıdır.