Adnan Oktar A9 TV; 25 oktyabr 2015

Münafiq son anadək öz əxlaqsızlığını qəbul etməz. Axirətdə də qəbul etmir. Boşboğazlıq edir, bu dəfə isə, Allah danışığını kəsir. Allah dil gücünü yox edir.

Münafiq mömin cəmiyyətin kiridir. Necə ki, mömin yuyunduqda kir ondan gedir, duş qəbul etdikdən sonra tərtəmiz olur. Sabunla yuyursan kir gedir, sağlam olursan. Sən: "Niyə murdarlıq yox olub gedir?" deyirsən. Mömin təmizdir, murdar yaşamaz. Murdarlığı yuyar, murdarlıq gedər, münafiq gedər, geriyə nur kimi möminlər qalar.

Münafiqlər Peyğəmbər (s.ə.v)-ə: "Evlərimiz nəzarətsiz qalıb" deyiblər. Nəzarətsiz qalıb da nə deməkdir? "Evdə oturan uşaqlarımız var, onların təhsili var, onlarla məşğul olmalıyıq. Xanımlarımıza yemək aparmalıyıq, onlarla maraqlanmalıyıq. Dükan da nəzarətsiz qalıb" deyir. "Ticarət yarımçıq qaldı, onunla məşğul olacağıq" deyir. Qardaşım, elədir də, müsəlmanları boğub-öldürürlər, şəhid edirlər. Sənin dükanın əhəmiyyətlidir, yoxsa bu?

Bəzən mömin münafiqə çox bənzəyər, lakin münafiq olmaz, müvəqqəti xəstəliyə tutulmuş olar. Onu bu xəstəlikdən xilas etdikdə, o normal müsəlman olaraq davam edər. Lakin bu müalicə münafiqə tətbiq edildikdə (burada çox böyük təhlükə var) eynilə o da xilas olmuş kimi görünər, lakin gizlində münafiqliyə davam edər.

Kafir və münafiqlərdə sürü psixologiyası vardır. Heyvanlarda olduğu kimi. Ortaq hərəkət edərlər. Məsələn, şimal maralları, bizon sürüləri necə sürü halında hərəkət edirlərsə, küfür əhli də bu cür sürü halında hərəkət edərlər. Bir yerdən bir təhlükə gəldikdə, bizon sürüləri sürü halında ona hücum etməyə başlayır. Küfr əhli də belədir, toplu halda hərəkət etmə xüsusiyyəti vardır.

Ailə, evlənmək, uşaq sahibi olmaq, bunlar həmişə münafiqlərin dindən üstün tutduqları xüsuslardır. Buna görə, din və bütləri arasında qərarsız qalarlar. Münafiq ailəsini bütləşdirər, uşağını bütləşdirər. Onu İslama qarşı bir fürsət hesab edər.

Münafiqlər öz aləmlərində müsəlmanlara hörmət göstərməzlər, lakin küfr əhlinə ağlasığmaz hörmət göstərərlər.

Səhabələr Allah üçün mübarizə aparırlar. Münafiqlər isə; “evimiz nəzarətsiz qalıb”, “vuruşa bilsəydik gələrdik” deyirlər. "Sənə qırx kisə qızıl veriləcək, bu şərtlə ki, vuruşa bilmədiyin halda, gəlib vuruşmalısan" desən dərhal gələr. Çünki, mənfəət vardır. Məhz insanın mənfəəti gözəl əxlaq olmalıdır. Qızıl yerinə, pul yerinə imanını qoymalıdır, vicdanını qoymalıdır. Başqa cür olsa insan heyvana dönər.

Münafiqin bir xüsusiyyəti də müsəlmanı narahat etmək istəməsidir. Bacardığım qədər zərər verim düşüncəsində olur. Sözüylə narahat etmək istəyər, rahatlığını pozmaq istəyər, pislik edəcəyini nəzərdə tutar. Kiçik, balaca bir zərər yaratmaq belə, onun üçün çox əhəmiyyətlidir. Halbuki öz aləmində verdiyi zərər müsəlmana hər dəfə savab, ona isə bəla qazandırar.

Münafiq müsəlmanı hər dəfə narahat etdikdə cəhənnəm onu bir qədər də özünə doğru çəkər. Həmçinin dünyada da, o bəlalar onu bir qədər də bürüməyə başlayar.

Bir tümörün ilk hüceyrəsi Allahdan əmri alır. Sən münafiqlik edirsən, lakin hüceyrəyə söz keçirə bilmirsən. O səni bürüyər. Allah bəlanı verər. Sən özünü müstəqil zənn edirsən. Yazığın birisən.

Münafiq həmişə pislik axtarar. Necə ki, şeytan pislik etməkdən bezmirsə, münafiq də İblis ruhu daşıdığı üçün, həmişə yeni macəralara üz tutar.

Münafiq həmişə müsəlmanların əleyhinə çalışar. 24 saat nə şeytanlıq edəcəyini, nə pislik edəcəyini düşünər. Lakin imkan yaranmadığı üçün, bir yol tapa bilməz.

Münafiq şeytanın insan formasıdır. Həmişə şərəfsizlik edər. Bir murdarlıqdan çıxar, başqa murdarlığa daxil olar. Nəfsi həmişə şeytani əmrlər verdiyi üçün sakitləşə bilməz.

PKK bir tərəfdən qudurur, münafiqlər bir tərəfdən qudurur, kafirlər də başqa bir tərəfdən qudurur. Hər cür alçaqlığı etməyə çalışırlar. Müsəlmanlar çox təmkinli, ağıllı hərəkət etməlidirlər. Hər bir hadisəni Allahın yaratmış olduğunu bilməlidirlər. Hamısında bir xeyir görüb, gözəl bir səbirlə, ağıllı surətdə Qurana görə hərəkət etməklə qarşılıq verməlidirlər.

Münafiqlər, əsas qüvvə həmişə kənarda deyə düşünər. Amma müsəlmanda da bir az qüvvəni görsə, o zaman bir heyranlıq duymağa başlayar. Onun üçün, Peyğəmbərimiz (s.ə.v) həmişə qüvvə, güc göstərmişdir. O zaman münafiqlər də baş əydilər. Bu müsəlmanın vəsfidir.

Hz. Mehdi (ə.s) camaatı hicri 1506-cı ilə qədər mövcud olacaq. Hicri 1506-cı ildən sonra təbliğin şəkli, sistemi tamamilə dəyişəcək. Yəni artıq müsəlmanlar sanki masonlar kimi, çox gizli xüsusi işarələrlə görüşəcək, xüsusi simvollarla tanış olacaqlar. Çünki müsəlman olan hər kəsi öldürəcəklər. Quran yandırılacaq, ibadətə aid heç nə olmayacaq. Camilər dağılacaq, məscidlər dağılacaq. Kəbəni dağıdacaqlar, Kəbənin dümdüz ərazisi qalacaq. Müqəddəsata aid heç nə saxlamayacaqlar.

Səid Nursi həzrətlərini sevirəm və bundan şərəf duyuram. Şeyx Nazim Kıbrısiyi sevirəm deyirəm. Mənzil camaatını sevirəm deyirəm. Süleyman Hilmi Tunahanı sevirəm. Əbdülbaki Erol həzrətlərini sevirəm. Bütün möminləri sevirəm deyirəm. Demaqoq üslubuna girmirəm. Mən sevgimi hər zaman hər yerdə açıq şəkildə ifadə edirəm. Qorxaq və çəkingən, səmimiyyətsiz rəftarlar fəlakət və uğursuzluq gətirər, başqa bir şey olmaz.

Allah: “Siz Məni unutsanız, Mən də sizi unudaram” deyir. İnsan ruhunda da vardır bu; yönəltdiyi sevginin ən gözəl qarşılığını almaq istəmək. Allah da bunu istəyir.

Mənə imanlı olub da, çirkin olan bir insan göstərsinlər. Səmimi imanlı insan çirkin olmaz, əsla belə bir şey olmaz.

Gözəl olar, eqoist olar, heç bir faydası olmaz. Gözəllik eyni zamanda fitnədir. Gəncdir, gözəldir, lakin qürurdan, təkəbbürdən ötrü dəliyə dönər. Çirkin hesab edərsən, lakin dəlicəsinə bir şövqü olar. O gözəl dediyindən min dəfə artıq gözəllik verər sənə.

Bütün bu hadisələr hədislərdə təsvir edildiyi kimi baş verir. Hz. Mehdi (ə.s)-ı da görəcəyik, hz. İsa Məsihi də görəcəyik, İslam Birliyini də görəcəyik, hamımız vəzifəmizi bitirdikdən sonra gedəcəyik. Burada heç kəs qalmayacaq. Sonda qalanlar da arxamızca gələcək, dünya boşalacaq, sonra da qiyamət qopacaq.

Sevgidə şirk olarsa bu olmaz. Məsələn; "mən yoldaşımı çox sevirəm, həyat yoldaşımı çox sevirəm" deyir. Bəs Allahı necə? "Onu da sevirəm" deyir. Olmaz. "Mən həyat yoldaşımı Allah rizası üçün sevirəm, yoldaşımı da Allah rizası üçün sevirəm" deməlidir. "Allahın təcəllisi olaraq sevirəm" deməlidir.

Sənin sevdiyim dediyin kəs, beynindəki təsvirdir. Ən incə nöqtəsinə qədər kim yaradır? Kim sevdirir, kim danışdırır? Bütün bunları edən Allahdır. Yəni qarşındakı şəxsə aid heç nə yoxdur. Əgər sən Allahı deyil, əksinə xəyali bir bütü sevsən bu aldatma olar, özü də çox pis aldatma. Özünü çox pis aldatmış olarsan.

Bəzi insanlar Allahı sevdikləri vaxt, zövq ala bilməyəcəklərini düşünə bilərlər. Ən böyük zövq, ən böyük həzz bu vaxt alınar. Allah dərinliyi əsil bu vaxt verər.