Adnan Oktar A9 TV; 11 fevral 2016

Zahirdə imtahanda, batində isə təhsil prosesindəyik, kurs kimi. Çünki Allah bizim nə etdiyimizi bilir. Onsuz da Yaradan Odur. Yəni sonsuz əvvəldən nə etdiyimizi bilir. Biz onsuz da əməl edib qurtarmışıq. Bizi öyrədir, bizim nə olduğumuzu, özümüzə göstərir. Bizi bizə göstərir. Yəni bizi bizə sevdirir. Axirətə hazırlayır.

“Canlılar təkamüllə yarandı” deyənlər, axirətdə, bir atın gözəlliyini, üzərində tək bir tükün əmələ gəlməsini belə axirətdə izah edə bilməyəcəklər.

Bir çox insan zövq almağı, kef çəkməyi düşünər, İslamdan da istifadə edər. Məsələn, ticarət etsin, yesin, içsin, gəzsin, evlənsin, iş-güclə məşğul olsun. İslam aləminin böyük hissəsində bu zehniyyət vardır. Buna görə də, Allah İslam aləmini məhv edir. Allah Özünə yönəlmələrini istəyir, onlarsa yönəlmirlər. Allah: "Müvəqqəti dünya həyatını istəyirsiniz" deyir, "Halbuki xeyirli və gözəl olan axirət yurdudur, kaş ki, biləydiniz" deyir.

Din dünyanın necə istifadə ediləcəyini göstərən təlimat kitabçasıdır. Axirət və dünya həyatı üçün, nələr etməli olduğumuzu bildirər. Yoxsa biz bilməzdik.

Heç kəs Allahın dərgahında modabazlıq, lovğalıq edə bilməz. Çoxbilmişcəsinə cavab verə bilməz. Allah onsuz da: "Axirətdə onları danışdırmayacağam'' deyir. Allah: "Susun, danışmayın, oraya alışın deyəcəyəm'' deyir. Allah, “susun” dedikdən sonra, artıq bir daha danışa bilmir. Yəni dili tutulur. Allah artıq dilini iflic edir.

Ən mühüm məsələ axirətdir. Dünyaya çox aludə olurlar. Dünya tamamilə boşdur, yəni göz açıb yumana qədər keçir və çox çətin imtahan yeridir.

Cənnətə bu ruhla gedirik. Axirətdə tanımadığımız ruhla qarşılaşmırıq. "Bu şəxsiyyət necə şəxsiyyətdir, yeni şəxsiyyətdir" demirik. Eynidir bu şəxsiyyət. Nə əlavə var, nə də əskilmə. Sadəcə əsəbiləşmə və qəzəblənmə gücümüzü itirmiş oluruq.

Axirətdə bizim nə bilik səviyyəmizdə, nə də əxlaq anlayışımızda hər hansı dəyişiklik olmur. Sevgi anlayışımız, ehtiras anlayışımız necədirsə onunla gedirik. Buna görə də, bu təhsil, incə hadisələri görmə və analiz gücü çox əhəmiyyətli olur.

Axirət inancı olmayan insanın içi qaralır, üzü qaralır, ruhu qaralır. Amma axirət inancına sahib insan, ruhuna çox gözəl bir müjdə vermiş olur, sən sonsuzda yaşayacaqsan deyir. O zaman qəlb rahatlıq tapır.

Gələcək baxımından möminin yeganə hədəfi axirətdir. Axirət möminin sevinci, mükafatıdır. Mömin həmişə cənnətə qovuşmağa ümid bəsləməlidir. Cəhənnəmə getməkdən qorxmalıdır, amma həmişə cənnəti düşünməlidir, fikrini cənnətə verməlidir.

Dəccaliyyət insanların həyatı boş və mənasız olaraq görmələrini istəyir. Həyata dair təlqin etdiyi məqsəd yalnız iş sahibi olmaq, evlənmək, çoxalmaq, futbol matçı izləməkdən ibarət olur. Bu zaman insanların çoxu heç axirəti düşünmədən yaşayır, ölüm gəldikdə axirət ağıllarına gəlir.

Adi imtahan olunsaq dünyanın da, cənnətin də mənası olmaz. Təhsilin mükəmməl olması üçün Allah hər cür şəraiti yaradıb. Yaralanmadan, xəstələnmədən, əziyyət olmadan asan yaşayıb axirətə getmək olmaz. İmtahan çətin və ətraflı olmalıdır, bu təfərrüatların içində gözəlliyi tapmaq vacibdir.

“Allahdan əvvəl nə vardı?” deyirlər. Əvvəli və sonranı söylədiyindən ötrü, zaman anlayışına sahib olduğun aydın olur. Allah zamandan münəzzəhdir. Belə olduqda da, necə əvvəli və sonranı soruşa bilərsən? Allah zamandan və məkandan münəzzəhdir. Zaman olmadığından ötrü; "daha əvvəl nə vardı?" deyə bilmirsən. Allah zaman olmadan mövcud idi. Biz zamandan asılı olaraq yaradıldıq.

Əvvəl və sonra məfhumu, yəni zaman insan üçün qüvvədədir. Zaman insanın bir qavrayışıdır. Allah zamandan asılı deyil.

Kosmos boşluğunda, xarici kosmosda zaman yoxdur. Zaman beyində meydana gələn bir anın digər bir anla müqayisə edilməsi nəticəsində ortaya çıxan bir qavrayış və inanc forması olub, insan beynində meydana gəlir. Zaman beynin bir məhsuludur, bir inancdır. Çöldə zamanın olduğunu zənn edir. Bir an vardır, an içində olub bitmiş hadisələr vardır. Allah belə yaratmışdır.

Keyfiyyətli insan tərifləndiyi zaman lovğalanmaz. Lakin insanların bir hissəsi qeyri-sabit olur, adi insan olduğu halda tərifləndiyi vaxt əxlaqları pozulur. Tərifləndiyi zaman lovğalanıb özündən çıxmaq müəyyən mənada ruhi xəstəlikdir və şəxsiyyət pozuqluğudur. Sevgi dolu, Allahdan qorxan, Allahı sevən insan hər zaman sabitdir, tərifləndiyi zaman əsla lovğalanmaz.

Keçmiş və gələcək deyilən anlayış insanın beynindəki inancdır. Sonsuz uzun zaman, sonsuz qısa zaman içində olub bitmişdir.

Müsəlmanların mənəvi lideri olmadığı zaman necə böyük çətinliklər yaşandığını hal-hazırda bütün dünya görür.

Türkiyə hər zaman məzlumların yanındadır. Qətərin yanındayıq. Səudiyyə Ərəbistanı ilə Qətər də qardaşdır, qardaşları barışdıracağıq inşaAllah.

Ənənəçi ortodoks sistemdə qadın potensial cinayət ünsürü kimi görünür, mövcud olmasını belə təhlükə hesab edirlər. Bu zaman qadına hörmət olmur.

Quranın qaydalarından kənar cəmiyyətin insanları əzən süni qaydalarını ləğv etmək lazımdır. O zaman hər kəs çox azad olar.

Qadınların ictimai nəqliyyat vasitələrində narahat olması bütün cəmiyyətin vicdanını narahat edər. Qadınlara hər zaman prioritet verilməlidir.

Kommunist fəlsəfə darvinizm zəminində inkişaf edər. Darvinizm aradan qaldırıldığı zaman kommunizm, kommunist terror, heç biri qalmaz.

Müsəlman təkcə Allahdan qorxar, lakin hər zaman təmkinli və diqqətli olar.

Əsil münafiq ruh xəstəsi olar. Əsla imtina etməz. Nə edirsən et, imtina etməz. Əyilər, bükülər, şəkil alar, məxluqatdan olduğu üçün, şeytan olduğu üçün imtina etməz. Lakin bəzi hallarda mömində münafiq əlamətləri çox olar. Hamısından imtina edib normal müsəlman halına gələ bilər.