Adnan Oktar A9 TV; 18 may 2016

Münafiqlik bir nöqtədə deyil, hər nöqtədə xülasə şəkildə, qısa-qısa təsvir edilsə qəlbində xəstəlik olan, münafiqliyə meylli olan düzələr. Həmçinin əsil münafiqin də müəyyənləşdirilməsini təmin edər.

Müddəssir surəsinin 23-cü ayəsində Allah münafiq üçün deyir; "sonra bir baxdı" pis bir baxış, "sonra üz-gözünü turşutdu", məsələn, qəzəbli, hirsli və ya üzünü qırışdırır, yəni pis üz göstərir. Bunu Peyğəmbər (s.ə.v)-i narahat etmək üçün edir. Bir münafiq əxlaqsızlığıdır bu.

Münafiq pis sözlərlə, narahatedici sözlərlə, özünün o xəstə ruhunun üslubuyla müsəlmanları narahat etməyə çalışar.

Allah möminlərə; "çox əziyyət verici sözlər eşidəcəksiniz" deyir. Kimlərdən? Münafiqlərdən, kafirun və kafiratdan (kafir kişilər və kafir qadınlardan). Çünki onların ruhları cəhənnəm kimidir. Qəzəbli, azğın, paxıl, qısqanc, kinli, kinayəçi, söz ilişdirən, davakar, gərginlik axtaran, fitnə axtaran, qarışıqlıq axtaran əxlaqsız xarakterdədir.

Münafiqlər fitnə və qarışıqlıq olduğu zaman, İslama zərər gələcəyini bildiyi üçün şeytani ruhla bunu istəyər. Müsəlmanlar bölünsün, vuruşsun, qarışıqlıq yaşasın, beləliklə də, müsəlmanların xidmət etməsinə maneə törədilsin. O əxlaqsız münafiqin dünyasındakı qaranlıq yolun qapısı açılsın. Allah; "buna icazə vermərəm" deyir.

Münafiqləri müstəqil, qarşı çıxılmaz güc kimi göstərmək haramdır, bu şirk olar. Münafiqdən narahat olmaq, onun gücünün fövqəladə olduğuna inanmaq. Çünki gücü yoxdur. Bir insan şeytanı, insi şeytandır bu qədər. Hər yer şeytan doludur. Müsəlmanın ondan narahat olması, qorxması, etidalını itirməsi olmaz. Allah; "onların bütün əməllərini Mən əhatə edirəm" deyir.

Müsəlmanların səhvi bu olur, şeytanın müstəqil güc olduğuna inanırlar. Bu onsuz da şirk olur. Münafiqin müstəqil güc olduğuna inanır, bu da şirk olmuş olur. Çünki münafiqin etdiyi hər əməl taleyində bəllidir. Allah tərəfindən yaradılar.

Bir an içərisində, yəni sonsuz qısa zaman olan an içərisində münafiqin etdiyi əməl bitmişdir. Dolayısilə Allah yaratdığına görə sən zəmanət altındasan. Allah sənin nədən zərər çəkəcəyini bilməzmi? Nəyin sənə faydalı olacağını bilməzmi? Bilir Allah. Buna görə yaradar.

Münafiq özünü çox sərbəst zənn edər. Halbuki sərbəst güc deyil, etdiyi bütün əməllər, danışdığı, gecə qurduğu tələlər, üzünü turşutması, etdiyi əxlaqsızlıq, sifətinə verdiyi pis ifadə, Peyğəmbər (s.ə.v)-ə yaxınlaşmaq istəməməsi, etdiyi hər alçaqlıq Allah tərəfindən onsuz da əzəldən bilinir, ən incə nöqtəsinə qədər.

Mömin münafiqlər mövzusunda olduqca rahat olmalıdır. Əks təqdirdə haram olar, çünki şirk olar. Yəni, ciddiyə aldığı zaman, onlardan həqiqətən qorxub narahat olduğu zaman bu şirk olar. Çünki bütün güc Allaha məxsusdur.

Münafiq dəhşətli dərəcədə ədabazdır. Firon da ədabaz idi, Nəmrud da ədabaz idi. Tarixin ən başından bəri bütün fironlar, nəmrudlar, dəccallar, münafiqlər həmişə ədabaz olurlar. Hamısı həyasız olur. Hamısı qürurlu və təkəbbürlü olur. Heç bir sözün altında qalmaq istəməzlər.

Allah Peyğəmbərimiz (s.ə.v)-ə həmişə İslamı təbliğ etməyi, ayələri oxumağı, faydalı olmağı əmr etmişdir. Münafiqlərin xüsusiyyəti isə boş dayanmalarıdır.

Küfrün çirkinliklərini öyrəndikdən sonra təkrar küfrə qayıtdıqları üçün, münafiqlərin vəziyyəti iman gətirməyənlərdən daha pisdir.

Münafiq qəzəbləndiyi, həyəcanlandığı zaman küfrə daha yaxın olar. Ağzından küfr əlamətləri çıxmağa başlayar. Daha da üstünə gedilsə bilavasitə Allahı inkar edər.

İnadla, sinə gərə-gərə İslamı yaşamaq lazımdır. Çünki küfr həzm etməyə çalışar, sən həzm olunduqda daha da həzm etməyə, səni küfrə qaytarmağa çalışar. Öldürənə qədər də üstünə gələr. Sən üstünə getsən o səndən qaçar.

Münafiq müşrikin ən inkişaf etmiş, ən şiddətli olanıdır. Kafirin ən azğın olanıdır münafiq. Klassik müşrikdən, bilinən müşrikdən qat-qat irəlidir münafiqin müşrikliyi. Çünki münafiq hər şeyi özünün etdiyini və hər şeyi başqalarının etdiyini düşünər. Əşyanın gücünə inanar, insanların gücünə inanar, hadisələrin gücünə inanar, cəmiyyətin gücünə inanar. Cəmiyyət onun üçün ilah kimidir.

Küfrdə azadlıq yoxdur. İslamda azadlıq var. Fironda, Nəmrudda azadlıq yox idi, lakin Rəsulullah (s.ə.v) dövründə azadlıqlar tam idi. Xristianlar da, musəvilər də sərbəst idi. Həmçinin sevgi, şəfqət, diqqət və qayğı görürdülər. Hər mövzuda qorunub himayə olurdular. Lakin Firon hər kəsi əzirdi.

Küfrdən gələn bir insan, küfrdəki mayası qaldısa adam olmur. Bu maya yenə onu bürüyür. Yenə o dəli ruha qayıdır, o anormal ruha qayıdır. Lakin bu mayadan tamamilə xilas olsa həqiqətən tərtəmiz olur.

Münafiqi, kafiri nəzarət etməliyik, analiz etməliyik. Niyə bu vəziyyətə düşüblər, çarə nədir, nə edilə bilər, necə razı sala bilərik, necə danışa bilərik? Səhvləri nələrdir? Müsəlmanlar üçün hansı mövzuda pis düşünürlər? Necə zərər verə bilərlər? Necə bir oyun oynaya bilərlər, necə tələ qura bilərlər? Bunların araşdırılmasının fərz olduğunu Nisa surəsinin 104-cü ayəsi mühüm ibadət kimi bizə bildirir.

Şeytanı tanımalıyıq, münafiqi, küfrü anlamağa çalışmalıyıq. Müsəlmanlara nə cür zərər verə bilərlər, bunları bilməyə çalışmalıyıq. Nisa surəsinin 104-cü ayəsində bu bir ibadət olaraq Allah tərəfindən müsəlmanlara əmr edilib.

Həmişə Allahın lehinə, dinin lehinə düşünmək lazımdır. Müsəlman, heç vaxt əksinə analiz apara bilməz. Mütləq lehinə aparar. Həmişə hüsnü-zənn edər. Lakin küfr içindədirsə və ya ateistdirsə, araşdırar, o cür düşünə bilər; lakin mömin iman gətirdikdən sonra bu cür olmaz. Həmişə hüsnü-zənlə və həmişə gözəl düşünməlidir.

Qəlbində xəstəlik olan da münafiqə bənzəyər. "Aman" deyər, "mən bu xəstəliyi dərhal sağaldaram". Münafiq əlaməti meydana çıxar, "aman, dərhal xilas olum" deyər mömin. Buna görə də, bu ayələr biz möminləri maraqlandırar. Kafir, münafiq gülüb keçər, vecinə belə almaz.

Allah istəsə küfr əhlini yaratmazdı. Möminin cənnətinin genişlənməsi üçün, münafiq və kafir lazımdır. Bunlar olmadan möminin cənnəti genişlənmir. Mənəvi mövqe ala bilmir. Mütləq münafiq və kafir lazımdır. Kafir və münafiqin də cəhənnəminin genişlənməsi üçün müsəlman lazımdır. Yoxsa o da genişlənməz.

Birisi: "Lə ilahə illəllah, Muhammədən Rəsulullah" dediyi müddətcə sən onu münafiqliklə ittiham edib, müsəlmanların himayəçilik sistemindən kənara çıxarda bilməzsən. Məsələn, "çıx get, küfr əhlinin yanına get" deyə bilməzsən, haramdır. Sən küfr əhlini qazanmağa çalışırsan, onu da göndərməyə çalışırsan. O zaman küfr əhlini niyə qazanmağa çalışırsan?

Şəxsi dərdlərlə Peyğəmbər (s.ə.v)-in yanına getmək, onu kədərləndirməyə çalışmaq, şəxsi vəsvəsələrinin verdiyi narahat ruh halını ona əks etdirməyə cəhd etmək günah olar, çox çirkin olar. Bu münafiqlərdə çox mərhəmətsiz və əxlaqsızca olar, lakin bəzi müsəlmanlarda da məlumatsızlıqdan qaynaqlanar.