Adnan Oktar A9 TV; 16 Ocak 2016

Sahabiler Allah için mücadele ediyorlar. Münafıklar, “Evimiz açık”, “Savaşmayı bilseydik gelirdik.” diyor. “Sana kırk kese altın. Savaşmayı bilmediğin halde gelip savaşacaksın” desen hemen gelir. Çünkü, çıkar. İşte insanın çıkarı güzel ahlak olacak. Altın yerine, para yerine imanını koyacak, vicdanını koyacak. Öbür türlü hayvanlaşır insan.

Allah bizim vicdanımızı tahrik etmek için mazlumların ezildiğini, öldürüldüğünü, yakıldığını gösteriyor. Eğer biz vicdanımızı kıpırdatmazsak suç işleriz. Olmaz. Bütün gücümüzle İslam’a hizmet edeceğiz.

Hz. Musa (as) Firavun'a, Hz İbrahim (as) Nemrud'a tebliğ yapıyordu. Müslüman ateist, komünist, dinsiz herkesle konuşur, görüşür ve tebliğ yapar.

Peygamberimiz (sav) Hristiyanlarla konuşuyordu, arkadaştı. Musevilerle konuşuyordu, arkadaştı. Müşriklerle, putperestlerle konuşuyordu, tebliğ yapıyordu. Bu, İslam’ın gereğidir.

Sen ateiste, Darwinist’e tebliğ yapmazsan, nasıl bir İslam anlayışı oluyor bu? Emr-i bil maruf kime yapılıyor? Cehd kime karşı yapılıyor? Ehl-i Kitap’a, müşriklere, ateistlere, hepsine anlayacakları dilden İslam’ı anlatmak Müslüman’ın üzerine bir görevdir, Allah’ın emridir. Arkadaşça, dostça anlatacaksın. Düşmanca bir üslupla anlatılmaz. Sevgiyle anlatılır.

Allah İslam’ı anlatırken ve yayarken bizim orta bir akılda olmamızı istemiyor. Çok yüksek bir akılda olmamızı istiyor. Orta bir akılla İslam yayılacak gibi değil. Çünkü İslam karşıtlarının bir kısmı, türlü felsefeleri savunarak ve hırslı bir ittifakla Müslümanlarla mücadele içindeler.

Münafık hep böyle gezme tozma peşindedir. Oturup Kuran okumak, İslam’ı tebliğ etmek, zora girmek istemez. Bilinçaltında çok güçlü bir duygudur; İslam’ın dışında her türlü kitabı okumak ister. Genel kültüre çok önem verir münafık. Mesela Afrika’da Otantolar ne yapar? Alakasız şeyler. İslam’ı Kuran’ı öncelikli almaz. İman hakikatlerini öncelikli almaz, boş şeyleri alır. Çünkü onunla züppelik, sükse yapacak.

Münafıklar Peygamber (sav) ve sahabilere, “Savaşmayı, mücadele etmeyi bilseydik sizinle gelirdik” diyorlar. Münafık kasten beceriksizlik yapar. Ayrıca Müslümanların da İslam adına faaliyet yapmasını istemez. Onları da durdurmaya çalışır.

Dinin aleyhinde gazetelerde, radyolarda, sokakta, aile içinde birçok yerde müthiş bir muhalefet var. Müslüman buna rağmen imanlı olduğunda çok fazla sevap alıyor.

Ateistlerin varlığı, din aleyhtarı her türlü yazı, konuşma, dinle alay edilmesi, Müslüman’ın sevabını artırmak içindir. Ona rağmen Müslümanlığa devam ediyorsa bu makbul oluyor.

Şehadet güzel nimettir ama cehd de çok güzeldir. Yani yıllarca mesela 60 yıl, 70 yıl, 80 yıl ömrünü cihatla geçirmek çok güzel. Onun sevabı tarif edilecek gibi değil çünkü onda velayet mertebelerine çıkılıyor.

Mümin cihat yani cehd etme şevkiyle heyecanlıdır. Bir insanın kalbinde eğer bir atalet varsa, gaflet varsa bitkin ve lakayt olur. İçine kapalıdır. Çünkü onu din ilgilendirmiyordur. Allah korkusu ilgilendirmiyordur. Allah sevgisi ilgilendirmiyordur. Onun yüzüne yansıyacak bir heyecanı olmaz.

Robotların yaşadığı bir cennet, Allah’ın beğendiği bir ortam olmuyor, Allah robot istemiyor. Vefasını görmemiş, sabrını görmemiş, cesaretini görmemiş bir adamın insan olarak kendine o anlamda bir saygısı olmaz. Yani kendini değerli göremez, güzel göremez. Allah için fedakarlık yapmamış, cömertlik yapmamış, cihat yapmamış, yani sevgisini gösterecek hiçbir şey yapmamış.

Uzun ömür İslam'a hizmet için istenir. İslam'a hizmet olmadığında kişi için belaya dönüşebilir. Adamın ömrü uzar, daha da cehennemin dibine gider. Hayırlı uzun ömür önemlidir. Sevabı kaybettikten sonra, Allah’a hizmeti kaybettikten sonra uzun ömrün bir faydası yok. Uzun ömür İslam’a fayda için önemlidir.

Çile ne kadar çoksa, sevap o kadar çok oluyor. Hz. Mehdi (as)’ın karşılaştığı zorluklar say say bitmiyor. Her sayılan çile, yukarıya doğru bir basamak işte. Mesela 1000 kilometrelik basamaklar düşün, her biri 1000 kilometrelik basamak, çıkıyor da çıkıyor, çıkıyor da çıkıyor manevi makamın önü-arkası kesilmiyor.

Dünyada ne kadar uzun süre kalınırsa manevi makamda o kadar yükselme imkanı olur. Vefat ettikten sonra, cennete gittikten sonra cesaret kalkıyor, vefa kalkıyor, hepsi kalkıyor. Sadece yiyip-içip, gezip eğleniyorsun, Allah’a şükrediyorsun, melek gibi oluyorsun. Onun için dünyada uzun kalmanın da o faydası var. Çünkü kaldığında, milyonlarla sevap kazanıyorsun.

Mehdiyet çok uzun bir dönemdir. Dönemin uzun olmasının, 40 yıl sürmesinin sebebi sevabının çok olması içindir. Yoksa Allah dilese İslam’ı bir yılda da hakim eder. Ama o zaman bir senelik sevap alınır. Allah sevabının çok olması için Mehdiyeti 40 yıla yaymıştır.

En yüksek sevgiyi şehitlik olarak alıyor Allah. Allah’ın en beğendiği o. Ama tabii en makbul şehitlik şekli Allah yolunda cihat ederken yani fiili cihattayken. Çünkü alenen savaşa gidiyor, öldürülebileceğini biliyor, orada şehit oluyor. Allah yolunda korkmadan cihada gitmek; en makbul olan odur.

Yaşlılıkta sevap yağmur gibi yağar. Sabır ibadeti için çok fazla imkan olur ve sevabı büyüktür.

Karşı çıkanların, ters söz söyleyenlerin, kendince rencide edici tavırlar sergileyenlerin çok olması Müslümanın sevabını artırır.

Mevlevi tekkelerinin merkezi Galata olduğu için, İngiliz derin devleti elemanları Galata’ya çok önem verirler. O semt onlar için hayatidir, ajanların, casusların buluşma noktası gibi görürler.

İngiliz derin devleti için Galata kutsaldır. Cinayet, işkence bütün melanetlerini orada işlemişlerdir. İstihbaratın da merkezidir. Galata Kulesi’ni istihbarat için kullanmışlardır.

Türkiye örnek ülke olsun. Başta İngiliz derin devleti, 200 yıldan beri Türkiye’yi yok etmenin peşindeler. Yok edeceğine, ultramodern, İslam aleminin örnek alacağı bir ülke haline getir, Türkiye çok güzel hizmet etsin.

En ala en güzel vücut bile toprağın altında paramparça olacak. Hayat çok kısa. Halihazırda Allah’ın verdiği şekle hamd ederiz, şükrederiz ama o vücuda insanın bağlanması olmaz. Dünya güzeli insan, bir açılıyor mezarı bir iskelet, kafatası, kollar kemikler. Nice pehlivanlar nice aslanlar mezarda kemikleri çürümüş yatıyorlar.

Bir ülkeyi yıkmaya kalktılar mı önce oranın insanlarını sevgisiz, kindar, kaba, vahşi, görgüsüz, estetikten uzak, sanattan uzak, kan dökücü, etrafa nefret tohumları saçan, hiçbir ırkı hiçbir toplumu sevmeyen, vahşileşmiş insanlar haline getiriyorlar. Ondan sonra o insanları yok etmek, o toplumu yok etmek çok kolay oluyor. İlk ön aşaması bu oluyor.