Adnan Oktar A9 TV; 29 Mayıs 2015

Ölüm, müslüman için öyle uğraştırıcı bir şey değildir. Birden rüyadan kalkma şeklinde oluyor. Allah “kolayca” diyor, tam kolaylık anlamında söyler Allah, yarımı kolay diye söylemez. Mesela adam biraz acı çekiyorsa, biraz zorlanıyorsa onun adı kolaylık olmaz. Sıfır zorluğa kolaylık denir.

Cenab-ı Allah hayatı bir uyku halinde yaratıyor. O derin sırra Kuran işaret ediyor. İnsanlar dünyada uykuda olduklarını bilmiyorlar. Halbuki hepsi şu an bir rüya içerisindeler, rüya görüyorlar. Bir kısmı, mesela felsefe araştırmacıları bu gerçeği hayret ve dehşet içinde fark ediyorlar.

Müminler vefatlarından sonra daima güzel şeylerle karşılaşırlar. Zorluk, ıstırap, korku; öyle bir şey hiçbir aşamada yok. Her yerde işleri düzgündür. Vefat ederken, dirildiğinde, cennete alınırken hiçbir şekilde tedirginlik yaşamazlar.

Şımarma, azıtma ve insanlara gösteriş yapma iç içedir. Gariban insanlara poz yapıyor. Sen de garibansın, insanlar da gariban. Ölüp gideceksin. Aklını başına al. Etten kemikten oluşmuşsun nihayet. Elbise giysen ne olur? Bilgisayarın olsa ne olur? Telefonun olsa ne olur? Et kemik olduğun için ölüyorsun, mezarın altına koyuyorlar, paramparça olup çürüyeceksin. Niye şımarırsın? Niye azıtırsın? Niye gösteriş yaparsın?

Temizlen. Mümin tahirdir. Tahir ne demek? Temizlenmiş demektir. Allah o aczi verecek, sen de ondan kurtulup cennet güzelliğine kavuşacaksın. Mümin nur gibidir, tertemizdir.

Beden, ölümü ve yok olmayı hiç istemez. Hücreler hiç istemez. İnsana en şiddetli ızdırap veren şey odur. Allah bu ızdırabı İslam diniyle ortadan kaldırıyor.

İnsanın enaniyet yapacak hali yok ki; sen kandan, etten, kemikten, sinirden oluşmuş bir varlıksın, doğal ihtiyaçların var, ne havalara giriyorsun? Ölüp gideceksin, nereye poz yapıyorsun? Ve çok kısa sürede bitiyor hayat. Her cenaze mezarın içinde alenen şişip patlıyor. Havaya girecek bir hali yok insanın, zavallı bir varlık.

Dürüst, samimi, açık, berrak bir kafa, berrak bir dünyadan bahsetmek lazım. Kuran’la, ayetle konular açıklandığında insanların kalbinde ferahlık ve suhulet oluşur. Yoksa adamlara ehli dünya üslubu kullanıyorsun, adam öleceğini biliyor. Sen adeta uçuyorsun ama senin uçuyor olman onu korkutur, ürkütür. Ama Allah’tan haberdarsan kişinin kalbine ferahlık gelir.

Allah, “Telaş etmeyin. Tevekküllü olun. Bana bırakın. Ölürken de çok rahat öleceksiniz” diyor. “Ama telaş ederseniz, tevekkül etmezseniz canınız yanar” diyor Allah.

Dünyada ne kadar uzun süre kalınırsa manevi makamda o kadar yükselme imkanı olur. Vefat ettikten sonra, cennete gittikten sonra cesaret kalkıyor, vefa kalkıyor, hepsi kalkıyor. Sadece yiyip-içip, gezip eğleniyorsun, Allah’a şükrediyorsun, melek gibi oluyorsun. Onun için dünyada uzun kalmanın da o faydası var. Çünkü kaldığında, milyonlarla sevap kazanıyorsun.

Mümin neşeli olacak, şevkli olacak. Bir şeye üzülüyorsa, sıkılıyorsa, kafayı takıyorsa artık vücut kendini korumak, ondan kurtulmak için kendini uyutmak ister. Ama neşeli olursa vücut uyumak istemez, hayatı yaşamak ister.

Güçlü kudretli olan Allah'tır. Biz Allah'ın acz içinde olan zavallı kullarıyız. Bütün kuvvet Cenab-ı Allah'a aittir. Cenab-ı Allah kaderde ne yazdıysa o olur. Biz Allah'a boyun bükmüş insanlarız. Allah'ın verdiği güçle hareket ediyoruz.

En ala en güzel vücut bile toprağın altında paramparça olacak. Hayat çok kısa. Halihazırda Allah’ın verdiği şekle hamd ederiz, şükrederiz ama o vücuda insanın bağlanması olmaz. Dünya güzeli insan, bir açılıyor mezarı bir iskelet, kafatası, kollar kemikler. Nice pehlivanlar nice aslanlar mezarda kemikleri çürümüş yatıyorlar.

Müslüman’da küsme olmaz. Kalp sürekli Allah ile beraber. Dünya kısa bir kurs, kısa bir eğitim. Burada ne sükse yapılır, ne akıllılık iddiası, ne zekilik iddiası hiçbir şey yapılmaz. Uzaydan bakılınca toz gibi dünya. Biraz daha ilerleyince hiç görünmüyor. Tozun içinde, tozun tozudur insan. Zavallı bir varlık. Neyine kibirleniyorsun? Ölüp gideceksin.

Mümin neşeli olacak, sevinçli olacak. İnsan zayıf yaratılmıştır, ayet var. Zayıf bir varlığı sen gece gündüz üzersen, korkutursan, tedirgin edersen, ümitsizliğe düşürürsen, şevkini kırarsan, heyecanını kırarsan akli dengesini de bozarsın, beden dengesini de bozarsın.

Şiddet içeren filmler ruhlarda çok tahribat yapar. Sinirleri de gerer. İnsan çok zayıf varlık, kasılır. Filmi seyrederken bile eli ayağı, her yeri kasılır. Hasta olur. Buna kimse yanaşmasın.

Cennet sonsuza kadar bitmeyen bir şölen yeridir. Sonsuza kadar hastalık dert, sıkıntı, hiçbir şey yoktur. Uyku yoktur, yorgunluk yoktur. İstediğin gibi gezersin. Ama Allah’ı anma vardır tabii. Sürekli Allah’a şükretme, Allah’ı anma vardır.

İnsan nihayet etten, kemikten oluşmuş bir varlığın görüntüsü. Enaniyet, kibir yapacak bir hali yok. Bu çok büyük bir zaaf olur yapan için. Bir mantığı da yok. Büyük olan Allah’tır. Allah’ın yanında insan hiçtir.

Allah geceyi, gündüzü, uykuyu, mevsimleri tek düzeliği kırmak için özel yaratıyor. Allah tek düzeliği sevmiyor.

Şu anda da biz bir uykudayız. Hayat da bir uyku, bir rüya görüyoruz. Öldüğümüzde bu rüyadan kalkmış olacağız.

Her uyku bir nevi ölümdür. İnsan her uykuda ölür ve her sabah dirilir. Ölümden uyanma da keskin bir diriliştir.

Ölüm uykudan uyanmaktır. Şu anda bir nevi rüya içindeyiz, öldüğümüzde uyanacağız. İnşaAllah Allah cennet nasip eder.

Namaza sevinçle kalksın kardeşlerimiz. Ne güzel, kalktığımızda pırıl pırıl dünya görüyoruz. Sabah felçli kalkabilirsin. Kalkarsın ayağın tutmuyor, ağzın kaymış. Veyahut kalktığında cehenneme gitmiş de kalkabilir. Ne güzel, hoşnutlukla, bereketle Cenab-ı Allah kaldırıyor.

Güneş ile gölge müthiş kanunlarla birbiriyle bağlı. Allah'ın kanunlarıyla birbiriyle bağlı. Güneş’in ışığı yok, dışarıda ışık yok, zifiri karanlık. Gölge de yok dolayısıyla. Gölge ve ışık ayrı ayrı beynin içinde yaratılıyor. Renkler tek tek beynin içinde yaratılıyor. Dışarıda renk de yok. Sarı, kırmızı, yeşil; bütün renkler beyinde özel yaratılıyor.

Din nimettir, insanların büyük bir bölümü dini bela gibi görüyor, haşa. Halbuki din dünyanın süsüdür, hayatın neşesidir, aklın ışığı, kalbin ferahlığıdır, berekettir.