Bediüzzaman her konuda risalelerdeki açıklamalarının yeterli olduğunu söylemiştir

"Mehdiyet müjdelenmesi gereken bir konudur" belgeselinden

BEDİÜZZAMAN HER KONUDA RİSALELERDEKİ AÇIKLAMALARININ YETERLİ OLDUĞUNU SÖYLEMİŞTİR

Bediüzzaman bir Risale-i Nur talebesi olarak, “ben de bunlara uyuyorum” diyerek Hayatta olduğu süre içinde eserlerinde yazdıklarının doğruluğunu defalarca tasdik etmiştir. Risalelerin her biri binlerce nüshası olan kitaplardır. Bu eserlerinde Bediüzzaman açıkça “ben kendimi seyyid bilmiyorum” demektedir.

Durum böyleyken, bazı kişilerin, “Bediüzzaman'ın bu açıklamaları doğru değildir, kendisi falanca gün bizi çağırmış, hem şerif hem seyyid hem de Hz. Mehdi olduğunu söylemiştir” demeleri, Bediüzzaman Said Nursi Hazretleri’ne karşı büyük bir iftira olacaktır.

Zira bu, Bediüzzaman gibi değerli ve üstün ahlaklı bir şahsın bu konuda yazdıklarının yalan olduğunu iddia etmek anlamına gelir. Bediüzzaman gibi derin imanlı büyük bir müceddidin eserlerinde düşündüğü ve inandığı şeylerin tam tersine açıklamalarda bulunması hiçbir şekilde söz konusu değildir. Yüzlerce sayfa boyunca yazdıklarının aksine Bediüzzaman'ın yalnızca iki-üç kişiye tüm yazdıklarının yalan olduğunu söylediği şeklinde bir iddia, bu tür iddiaların sahiplerini töhmet altında bırakır. “Bediüzzaman Hazretleri milyonlarca insanı aldattı, yalan söyledi fakat bu konunun doğrusunu üç-beş kişiye açıkladı” şeklinde bir iddia hiçbir şekilde kabul edilemez.

Risale-i Nur'da Bediüzzaman Hazretleri’nin yüzlerce sayfa çok kapsamlı ve detaylı yalan söylediğini ve ümmeti aldattığını, bu yazılanların bir aldatmaca olduğunu iddia etmek bir hezeyandır. Dolayısıyla Bediüzzaman'ın vefatından yıllarca sonra böyle bir iddiayla ortaya çıkmak, her ne kadar iyilik adına, Bediüzzaman'ı sevme adına dahi yapılmış olsa, Bediüzzaman Hazretleri’ne yapılmış çok büyük bir iftira olacaktır. Onu yalancılıkla itham eden ve yüzlerce sayfayla ümmete aldattığını iddia eden böyle bir yaklaşımsa hiçbir vicdanın kabul etmeyeceği bir davranıştır.

Bunun yanı sıra hiçbir delile dayanmayan bu iddianın desteklenebilmesi için Hz. İsa (as) ile ilgili de gerçek dışı bir takım iddialar öne sürülebilmektedir. Bilindiği gibi Peygamberimiz (sav)’in hadislerinde Hz. Mehdi (as) döneminde Hz. İsa (as)’ın ikinci kez yeryüzüne geleceği bildirilmektedir. Hz. Mehdi (as)’ın imamlığında Hz. İsa (as) ve Hz. Mehdi (as) birlikte namaz kılacak, yedi sene yeryüzünde birlikte hüküm süreceklerdir.

Ancak bu gelişmelerin hiçbiri Bediüzzaman hayattayken gerçekleşmemiştir. Bediüzzaman Hz. İsa (as) ile birlikte olmamıştır. Ne var ki bu gerçekte çeşitli şekillerde tebliğ edilmeye çalışılmakta Hz. İsa (as)’ın yalnızca bir ruh olarak geleceği ya da Bediüzzaman hayattayken geldiği ve vefat ettiği gibi asılsız fikirler öne sürülmektedir.

Oysaki Bediüzzaman eserlerinde çok açık bir dille ve pek çok kez Hz. İsa (as)’ın cism-i bedeniyle bir şahıs olarak yeryüzüne geleceğini ifade etmiştir. Hz. İsa (as)’ın Hristiyan ruhanilerle ittifak edeceğini, deccal ile mücadele ederek onu fikren etkisiz hale getireceğini belirtmiştir. Bu sözlerinden birinde Bediüzzaman, Hz. İsa (as)’ın bir şahs-ı manevi değil, cismani bir şahıs olduğunu şöyle ifade etmektedir:

“..alem-i semavatta (gökler aleminde) CİSM-İ BEŞERİYLE (İNSANİ CİSMİYLE) bulunan ŞAHS-I İSA (İSA (AS)'IN ŞAHSI) dini hak cereyanının ( hak dinin) başına geçeceğini…” (Mektubat, s. 60)

Bunun yanı sıra Bediüzzaman, Hz. İsa (as)’ın deccal ile olan mücadelesini anlattığı sözlerinde de bir şahs-ı manevi ile bir başka şahs-ı manevi arasında yaşanacak bir konudan bahsetmemiştir. Aksine, Hz. İsa (as)’ın bizzat şahsıyla deccalın şahsına karşı yapacağı bir mücadeleden bahseder.

“El cevap: Hadis-i sahihte (doğruluğu kesin olan hadiste) rivayet edilen: Hz. İsa (as)’ın geleceğini ve şeriatı İslamiye ile amel edeceğini deccalı öldüreceğini imanı zaif (zayıf) olanlar istib’ad (ihtimal vermiyorlar uzak görüyorlar, olmayacak sanıyorlar.) Onun hakikati izah edilse hiç istib’ad (uzak görünecek) yeri kalmaz.” (Mektubat, s. 58-59)

Bir başka sözünde ise Bediüzzaman, deccalın etkisinin ancak mucize sahibi bir peygamber tarafından ortadan kaldırılabileceğini belirterek, Hz. İsa (as)’ın bir şahs-ı manevi değil, mucizeler gösterecek özelliklere sahip bir şahıs olacağını bir kez daha açıkça ifade etmiştir.

“..ancak harika ve mucizatlı (mucizeler sahibi) ve umumun makbulü (kabul ettiği) BİR ZAT olabilir ki, O ZAT en ziyade alakadar ve ekser (birçok) insanların peygamberi olan HZ. İSA (AS)’DIR…” (Şualar, s. 463)

 Bediüzzaman'ın, Hz. İsa (as) ve Hz. Mehdi (as)’ın cismen gelişleri ile ilgili sözleri son derece açıktır. Buna rağmen, bir takım özel sohbetler delil gösterilerek öne sürülen iddialar böylesine değerli bir müceddidin kaleme aldığı Risalelerin tümünü şüpheli hale getirecek son derece tehlikeli girişimlerdir. Bunun gibi pek çok kişi birbirinden farklı iddialarla ortaya çıkıp, “Bediüzzaman Said Nursi burada böyle demiştir. Ama bunların tamamen bir taktiktir, yalandır, doğrusunu bize söyledi” dese bu ne kadar geçerli olacaktır? Bu tür bir yaklaşımla bir süre sonra Risale-i Nur'da yer alan her konu için farklı bir şey söylenebilir ve Bediüzzaman'ın eserleri gerçek manasından ve hikmetinden giderek uzaklaşır. Böyle bir tehlikeyi önlemek ise Bediüzzaman gibi değerli bir İslam aliminin bizzat yazıp tasdik ettiği apaçık sözlerini korumakla mümkün olacaktır.

Nitekim Bediüzzaman da eserlerinde her konuda olduğu gibi bu konuda da en doğru açıklamaların Risalelerde bulunabileceğini hatırlatmış, Risalelerde yazılanlar okunduğunda adeta kendisiyle görüşülmüş gibi en doğru bilgilere ulaşılabileceğini belirtmiştir.

“Risale-i Nur'un her bir kitabı bir Said’dir. Siz hangi kitaba baksanız benimle karşı karşıya görüşmekten on defa ziyade hem faydalanır hem hakiki bir surette benimle görüşmüş olursunuz. Risale-i Nur bana hiçbir ihtiyaç bırakmıyor.” (Emirdağ Lahikası, s. 159)

 “Çünkü der: ‘Benimle görüşmek isteyen eğer ahiret için, Risale-i Nur için ise Risale-i Nur bana katiyen ihtiyaç bırakmamış. Milyonlar nüshası her birisi on Said kadar fayda veriyor. Eğer Risale-i Nur'un hizmetine, yayılmasına ait olsa, bana hizmet eden hakiki fedakar talebelerim ve manevi evlatlarım ve kardeşlerim benim bedelime görüşmeleri kâfi, bana hiç ihtiyaç yok…” (Emirdağ Lahikası, s. 214)

Bediüzzaman eserlerinde aynı gerçeği dile getiren talebelerinin sözlerine de yer vermiştir. Bunlardan bazıları şöyledir:

“Ey hocalar ve ehli kalp, soracağınız suallerin cevaplarını Risale-i Nur'da bulabilirsiniz. Gözle görünmeyen gaybi hakikatleri Allah'ın lütfuyla keşfedip bilen evliyalardan ve kalp ehlinden olan birisi, benim gibi aciz bir insandan Mehdi'yi soruyor. ‘Ne vakit gelecek?’  Daha Mehdi'yi anlamamış. Dabbetül arz kimler olduğunu bilmiyor. Bunlara dair Risalelerde bir açıklama vardır. Her müşkil sualin (zor sorunun) cevabını o Risalelerden arayınız bulursunuz.” (Mustafa Hulusi, Barla Lahikası, s.  143)

“..Bu hususta arz edeyim ki, Üstadımız Bediüzzaman, bir nur talebesine Risale-i Nur'dan bazen okuyuvermek lütfunu bahşederken izah etmiyor, diyor ki: ‘Risale-i Nur, imani konuları lüzumu derecesinde izah etmiş. Risale-i Nur'un hocası, Risale-i Nur'dur. Risale-i Nur, başkalarından ders almaya ihtiyaç bırakmıyor.’” (Sözler, s. 772)