Gece Ormanlarının Sessiz Uçuş Ustası: Şeker Planörü
Gecenin karanlığı Avustralya’nın okaliptüs ormanlarına çökerken, yukarılarda fark edilmesi güç bir hareket başlar. Ağaç tepeleri arasında narin bir şekilde süzülen küçük bir canlı… Sanki geceyi kendi sahnesine çevirir. Hava onun için bir yol, boşluk ise geçit gibidir. İşte bu eşsiz canlı, Şeker Planörü yada bilimsel adıyla Petaurus breviceps’tir.
İlk bakışta küçük bir keseli memeliye benzer. Ama onu özel kılan şey, aerodinamik ustalığıdır. Ön ve arka bacakları arasında uzanan ince deri zarı, yani “patagium”, açıldığında adeta bir kanat görevi görür ve onu bir ağaçtan diğerine taşıyan doğal bir planöre dönüştürür.
Bilimsel araştırmalar, bu zarın sanıldığı gibi basit bir deri katmanı olmadığını gösterir. Şeker Planörü süzülme sırasında patagium gerilimini hassasiyetle ayarlayarak hava akımını kontrol eder. Bu sayede, sürüklenme kuvvetini yaklaşık %30 oranında azaltır ve sıradan bir sıçrayışı planlı ve kontrollü bir uçuşa dönüşür.. Ve tek bir atlayışla 50 metreye kadar mesafe kat edebilir.
Bu uçuşunun gizli kahramanı olan ise kuyruğudur. Kuyruk yalnızca dengeyi sağlamakla kalmaz; aynı zamanda yön değiştirme ve inişi yumuşatma gibi görevleri de üstlenir.
Ama bu canlıyı ilginç yapan sadece uçuşu değildir.
Gece aktif olan şeker planörleri, büyük siyah gözleri sayesinde zifiri karanlıkta bile ağaç dalları arasındaki mesafeleri milimetrik hassasiyetle hesaplayabilir. Havada süzülürken iniş yapacakları noktayı hatasız bir şekilde belirleyebilir. Bu adeta "karanlıkta bile yolu bulabilme" becerisinin biyolojik bir yansımasıdır.
Beslenme biçimi de oldukça özeldir. Adını aldığı “şekerli” diyeti, okaliptüs ve akasya ağaçlarının özsuları ve nektarlarından sağlar .. Ancak besin her zaman bol değildir.. Bu durumda metabolizmasını belirgin şekilde yavaşlatır ve "torpor" adı verilen enerji tasarruf moduna geçer. Bu süreçte enerji tüketimi %80’e kadar düşebilir; yaşam ise deyim yerindeyse bekleme moduna geçer.
Sosyal yapısı da en az biyolojisi kadar dikkat çekicidir. Şeker planörleri koloniler hâlinde yaşar ve birbirlerini görerek değil, koklayarak tanır. Erkek bireylerin salgıladığı özel kimyasal işaretler, grubun sosyal düzenini sağlayan bir kimlik sistemi oluşturur. Araştırmalar bu kokuların yalnızca bireyi tanımlamakla kalmadığını, aynı zamanda stres seviyeleri ve sağlık durumları hakkında da bilgi taşıdığını göstermektedir. Bu sayede karanlıkta bile süren görünmez bir iletişim ağı vardır.
Tüm bu sistem bir araya geldiğinde insan zihninde tek düşünce belirir: Yüce Allah’ın kusursuz yaratma sanatı… Ve bu gerçek şöyle haber verilir:
O Allah ki, yaratandır. (en güzel bir biçimde) kusursuzca var edendir, ‘şekil ve suret' verendir. En güzel isimler O'nundur. Göklerde ve yerde olanların tümü O'nu tesbih etmektedir. O, Aziz, Hakim'dir. (Haşr Suresi, 24)
