Adnan Oktar A9 TV; 27 may 2015

Materialistlər; "madam ki, Allah var, dünyanı bir anda cənnətə çevirsin. Niyə bu əzablar, sıxıntılar var?" deyir. Ağıla bax, məgər sən buraya imtahan olunmaq üçün gəlmədin? Əylənməyə gəlmədiyinə görə, imtahan olunmağa gəldiyinə görə, əlbəttə ki, əzablar, sıxıntılar olacaq. Çətinliklər olacaq. Çətinlik yaşamadan, sən necə imtahan olunacaqsan?

Allah çox əhatəli şəkildə imtahan edir. Ancaq imtahan olmur. Ciddi bir imtahan var, ciddi bir təhsil var. Sırf imtahan deyil, sadəcə adı imtahandır, əslində təhsildir.

Bir hadisə olur, səbir edirik. Amma səbrimizi yavaş-yavaş daha da gücləndiririk, daha da artırırıq. Bu nədir? Təhsildir. Nə üçün verilən təhsildir? Cənnət üçün verilən təhsildir. Allah bir sıra möminləri seçir, onlara burada təhsil verir. Birbaşa gedildiyi təqdirdə hz. Adəm (ə.s)-ın qarşılaşdığı ilk vəziyyət meydana gəlir. Alınmır yəni. Təhsil verildikdə ağıl yerinə gəlir. Şəxsiyyət yerinə gəlir, nemətin qiyməti bilinir.

Allah gözəl bir imtahanla imtahan edir. Əslində, eyni zamanda gözəl təhsil də verir. Sonunda yetkin, nəzakətli, cənnət əxlaqına uyğun bir xarakter meydana gəlir.

Mömin iman sahibi olmaqla yaraşıqlı olur, imtahana çəkilməklə gözəl olur. İmtahan mühiti aradan qalxsa mömin məhv olar, Allah qorusun. Yəni heç bir çətinliklə qarşılaşmırsa, deməli, heç bir savab da qazanmır. Biz imtahan olunmağa gəldik. Allah da bunun üçün: "Yoxsa siz elə güman edirsiniz ki, sizdən əvvəlkilərin başına gələnlər sizin başınıza gəlmədən, birbaşa Cənnətə daxil olacaqsınız?" deyir.

Ənənəvi Ortodoks müsəlmanlar sevgidən bəhs etməzlər. Bu bir möcüzədir. Qətiyyən bəhs etmirlər. Kainatın yaradılma məqsədi olan bir gözəlliyi ağızlarına belə almırlar.

Allah bizim imani həssaslığımızı yoxlayır. İnsanlar, hz. Adəm (ə.s)-dan başlamış qiyamətə qədər heç səhvə yol verilmədən mükəmməl imtahan olunacaqlar. Heç kimə ağlının ixtiyarını alacaq bir imtiyaz verilməmişdir.

Allah "Dünya oyun və əyləncə yeri deyildir" deyir. "Oyun və əyləncə yeri cənnətdir. Dünya imtahan yeridir" deyir. Bunun üçün Allah: “Başınızı dünya həyatı ilə məşğul etsəniz, burada ilişib qalarsınız” deyir. Amma axirəti, Mənim rizamı qazanmağı qarşınıza məqsəd qoysanız, sizi əbədiyyən xoşbəxt edərəm, əylənərsiniz, gülərsiniz deyir. Bunu deyim ki, başını dünya həyatıyla məşğul edən kimsə, ancaq sürünər. Ancaq çırpınar. Başqa bir şey olmaz.

Mömin Allaha ölümünə bağlanmalıdır. Şəhid olmağı da qəbul etməlidir, qazi olmağı da qəbul etməlidir, həbsxananı da qəbul etməlidir, dəlixananı da qəbul etməlidir. Başına gəldikdə həmd etməli, şükür etməlidir. O zaman Allah onun yolunu tamamilə açar.

Allah imtahanın tələbi olaraq şeytana imkan verir. Bu vəsiləsiylə də insanlar mükəmməl imtahana çəkilmiş olur. İnsanın nəfsi, şeytanla mübarizə apararaq yetkinləşir, kamilləşir.

Möminlərin imtahanı həqiqətən çətindir. Yəni asan imtahan, müsəlman üçün alçaldıcıdır, həqiqətən onun üçün çox acı bir vəziyyət vardır, bir qəribəlik vardır. İmtahanı nə qədər çətindirsə o qədər məqbuldur.

Küfrün boşboğazlığına dözmək o qədər çətindir ki, bu bir dünya imtahanıdır. Bu səbir və diqqət tələb edir, eləcə də, onun bu nalayiq sözünün hansı məqamda çürüdülməli olduğu da, ayrılıqda müəyyənləşdirmək lazımdır. Bunu bir məqamda etmək olmur, hamısını ayrı-ayrılıqda ayə ilə sübut gətirilməli, məntiq ilə təsdiqini tapmalıdır.

İsrailə getdiyimiz vaxt azğın kommunistlərlə, anarxist-stalinistlərlə qarşılaşsaq mı gözəl olar, yoxsa araqçınları, hörülmüş saçları, əllərində Tövrat ilə səhərdən axşama qədər “Allah” deyənlərləmi? Əlbəttə ki, “Allah” deyənlərlə qarşılaşmağımız gözəl olar, nə qədər böyük nemətdir və 4 min ildən bəri hz. Musa (ə.s)-a sədaqət göstərirlər.

Allah hz. Musa (ə.s)-a nə deyir? “Öz tərəfimdən ona qarşı qullarımız arasında məhəbbət oyatdıq” deyir. O öz-özünə sevimli oldu demir. Yaxud özünü sevdirdi demir. Allah; “Mən sevdirdim” deyir, Mən.

Musa (ə.s) çox imanlıydı, qardaşı da imanlıydı, Allah onlara olan hörmətinə görə bütün qövmü xilas etdi. Yoxsa onlar orada həlak olardı.

PKK, İslamın hakimiyyəti üçün, Allahın müsəlmanları zorlamaqda istifadə etdiyi bir qamçıdır. Müsəlmanlar yuxuda idi, Allah belə bir bəla, fitnə ilə oyandırır. Bu, həmiyyət hissini və mənəviyyatı görünməmiş dərəcədə yüksəldən vəsilələrdən biridir. Firon olduqda, Musa çıxır. Bunlar da bu əsrin fironlarıdır.

Əvvəlcə PKK deyilən bir xəstəlik olmalıdır ki, milli oyanış olsun, bu olmasa tam olmaz. Yəni firon olmasa Musa olmur. Nəmrud olmasa İbrahim olmur. Dəccal olmasa da Mehdi olmur.

Peyğəmbərimiz (s.ə.v) insanları özünə dəvət etmədi. Qurana dəvət etdi. Heç bir peyğəmbər özünə dəvət etmədi. Həmişə Allahın Kitabına dəvət etdilər. Məsələn, hz. Musa (ə.s) Tövrata dəvət etdi. Hz. İsa (ə.s) İncilə dəvət etdi. Mehdi (ə.s) da insanları Qurana dəvət edəcək.

Hz. Musa (ə.s)-ın ətrafındakı bir çox insanın ağlı həmişə küfr əhlində qaldı. Yəni səhraya köç etdilər, lakin oradakı həyatı qəti unuda bilmədilər. O Qədim Misir mədəniyyəti, o buzovlar, oradakı həyat, yeyib-içmə formalarına qədər hər şey onlarda heyranlıq kimi qaldı. Böyük hissəsi hz. Musa (ə.s)-ın vəfatına qədər həmişə o dəlisov ruhun içində qaldılar.

Hz. Musa (ə.s) Firona, hz İbrahim (ə.s) isə Nəmruda təbliğ edirdi. Müsəlman ateistlə, kommunistlə, dinsizlə, bir sözlə hər kəslə danışar, görüşər və təbliğ edər.

Hz. Musa (ə.s) dövründəki münafiqlər izzəti və qüruru Fironun yanında axtardılar, onun mədəniyyətində axtardılar. O Misir yazıları, Misir heykəlləri onların hər biri onlar üçün bir marka idi. Evlərinin divarlarında Misir yazılarının olması, Misir paltarları geymək, Misir dilində danışmaq çox əhəmiyyət verdikləri bir şey idi.

Əziyyət Peyğəmbərimiz (s.ə.v)-i gözəlləşdirirdi. Əziyyət hz. Yusif (ə.s)-ı dünyanın ən gözəl insanına döndərdi. Həyatı həmişə əzab içində keçdi. Ağlasığmaz dərəcədə gözəl idi. Musa (ə.s) ömrü boyu əzab və əziyyət çəkdi. Əla yaraşıqlı idi, qövmün ən yaraşıqlısıydı.

Dindar musəvilər gözəl insanlardır. Minlərlə ildir ki, sədaqətlə hz. Musa (ə.s)-a bağlıdırlar. Lakin şeytan iman gətirənlər arasında düşmənçilik yaratmağa çalışır.

Dindar musəvilər çox gözəl insanlardır. Allahı çox sevirlər, çox gözəl əxlaqlıdırlar, dürüstdürlər, Allaha fövqəladə eşqlə bağlıdırlar. Nə gözəl, 3500 il hz. Musa (ə.s)-a sədaqət, Tövrata 3500 illik sədaqət.

İnsanların, bu qədər əzab çəkmələrinə baxmayaraq, dinin əhəmiyyətini görə bilməmələri heyrət vericidir. Halbuki normal bir dindar olduqca hüzurlu yaşayar, olduqca gözəl yaşayar.