Çocukların Bitmeyen Çilesi
Çocuklar Allah’ın ruhudur. Çocuklara mutlaka saygılı olmak lazım. Çocuğu insan yerine koymadan çocukla konuşmak saygıya uygun olmaz.
Çocukların beyni çok temizdir. Çocuğa meyveleri, çiçekleri, kuşları gösterip “Allah ne güzel yaratmış” denildiğinde bu onun beynine hemen yerleşir. Çocuklarla konuşurken saygı göstererek konuşmak gerekir. Anlamıyormuş gibi, aklı yokmuş gibi konuşmak olmaz.
Çocuk sevindirmek yatla gezmekten, lüks mekanda yemek yemekten çok daha zevklidir. Çocuk en küçük bir şeyle mutlu olur. Onları mutlu etmek güzelliktir.
Sadece büyük olanlara saygı gösterilir diye düşünmek yanlıştır. Çocuklar da saygıyı hak eder. Masumlukları, temizlikleri, günahsız olmaları gibi sayısız güzel, saygı duyulacak özellikleri var.
Çocuklara bile küsmeyi, bağırmayı, kafa tutmaya öğretiyor ve bununla seviniyorlar. El kadar çocuğa sadece sevgi öğretilir. Çocuğun ruhuna nefret ilka edip onu kirletmek zulümdür
Okulların çocuklar için cennet bahçesi gibi olması lazım. Çocukların okula gittiği için değil gidemediği için ağlayacağı bir ortam olmalı. Çok güzel ve rahat koltuklar, ev gibi ortam, merhametli öğretmenler merhametli temizlik görevlileri, her yer çiçek gibi olmalı.
